ფორდი ჰენრი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2023-08-13T21:10:14Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 12:02, 16 ივნისი 2023-ზე

2023-06-16T12:02:38Z

Tkenchoshvili: /* კონკურენცია და კომპანიონები */

2022-12-09T08:13:42Z

‎კონკურენცია და კომპანიონები

Malania 09:55, 31 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-31T09:55:53Z

Malania 07:19, 31 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-31T07:19:37Z

Malania 10:41, 27 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-27T10:41:10Z

Malania 09:22, 13 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-13T09:22:22Z

ცვლილებების ჩვენება

Tkenchoshvili: /* ფორდ მოტორ კომპანი */

2022-10-11T09:39:39Z

‎ფორდ მოტორ კომპანი

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2022-10-03T08:21:31Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* ავტომანქანების მასობრივი წარმოება */

2022-07-04T11:53:17Z

‎ავტომანქანების მასობრივი წარმოება

@@ ხაზი 19: / ხაზი 19: @@
 ახალგაზრდა ჰენრიმ მამის ფერმიდან წასვლასა და საცხოვრებლად ახლომდებარე ქალაქ დეტროიტში (Detroit) გადასვლაზე დაიწყო ფიქრი. თექვსმეტი წლის ასაკში, თავის სიცოცხლეში პირველად, მიატოვა მამის სახლი და შედარებით მალე ქალაქის ერთ-ერთ ფაბრიკაში იშოვა სამსახური, რომელიც ექვს დღეში დაკარგა .ამბობენ, რომ ამის საბაბი გახდა შეკამათება ხელოსანთან: ჰენრიმ ნახევარ საათში შეაკეთა რომელიღაც მანქანა, რომლის რემონტზე ჩვეულებრივ საკმაოდ დიდი დრო იხარჯებოდა.
-იქიდან ჰენრი ფორდი სხვა ფაბრიკაში გადავიდა სამუშაოდ, თუმცა რამდენიმე წლის შემდეგ მეუღლესთან ერთად დირბორნში დაბრუნდა მშობლებთან, სადაც ფერმერობაზე ფიქრობდა. სოფელში ცხოვრება არ მოსწონდა. ის იტანჯებოდა ტექნიკის გარეშე. და აი, 1891 წელს ფორდი მეუღლესთან ერთად დაბრუნდა დეტროიტში და „დეტროიტ ედისონ ილუმინეითინგ კომპანი”-ში (Detroit Illuminating Company) დაიწყო მუშაობა ტექნიკოსად. ეს იყო ედისონის ელექტროსადგური, მაგრამ ფორდმა მხოლოდ რამდენიმე წლის მერე შეძლო გაცნობოდა ცნობილ გამომგონებელს - თომას ალვა ედისონს (Thomas Alva Edison), რომელმაც წარმოუდგენელი შთაბეჭდილება დატოვა ფორდზე.
+იქიდან ჰენრი ფორდი სხვა ფაბრიკაში გადავიდა სამუშაოდ, თუმცა რამდენიმე წლის შემდეგ მეუღლესთან ერთად დირბორნში დაბრუნდა მშობლებთან, სადაც ფერმერობაზე ფიქრობდა. სოფელში ცხოვრება არ მოსწონდა. ის იტანჯებოდა ტექნიკის გარეშე. და აი, 1891 წელს ფორდი მეუღლესთან ერთად დაბრუნდა დეტროიტში და „დეტროიტ ედისონ ილუმინეითინგ კომპანი”-ში (Detroit Illuminating Company) დაიწყო მუშაობა ტექნიკოსად. ეს იყო ედისონის ელექტროსადგური, მაგრამ ფორდმა მხოლოდ რამდენიმე წლის მერე შეძლო გაცნობოდა ცნობილ გამომგონებელს - [[თომას ედისონი|თომას ალვა ედისონს]] (Thomas Alva Edison), რომელმაც წარმოუდგენელი შთაბეჭდილება დატოვა ფორდზე.
 ====ცხენის გარეშე მავალი ეტლი====

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Fordi henri.jpg|thumb|300პქ|ჰენრი ფორდი]]
+[[ფაილი:Fordi henri.jpg|thumb|200პქ|ჰენრი ფორდი]]
 '''ჰენრი ფორდი''' - (ინგ. Henry Ford; 30 ივლისი 1863 — 7აპრილი 1947)  ამერიკელი კონსტრუქტორი,  მეწარმე, ბიზნესმენი.  მთელს მსოფლიოში, ავტომანქანების საწარმოო ობიექტების მფლობელი.
@@ ხაზი 112: / ხაზი 112: @@
 ==წყარო==
-ქარჩავა, ლოიდ, გამოჩენილ ბიზნესმენთა სამეწარმეო ცხოვრებიდან : ბიზნესის გარშემო : [7 წიგნად / რედ.: ლეო ჩიქავა]. - [თბ.] : ლოი, 2006. - 20 სმ
+[[გამოჩენილ ბიზნესმენთა სამეწარმეო ცხოვრებიდან]]
 [[კატეგორია: მსოფლიოს უმდიდრესი ადამიანები]]

@@ ხაზი 70: / ხაზი 70: @@
 ====კონკურენცია და კომპანიონები====
-კონცერნ „ჯენერალ მოტორს“-ის კონკურენცია უფრო ძლიერი იყო. ბაზარზე ეს კონცერნი გამოჩნდა მანქანით „შევროლე“ (Shevrolet), რომელიც მოდელ „T“-სთან შედარებით უფრო ლამაზი იყო, რომელიც უილიამ კნუდსენის (William Cknudsen) პროექტით შეიქმნა. ის წლების განმავლობაში ფორდის თანამშრომელი იყო. ფორდთან ურთიერთობაში წარმოქმნილი სკანდალის შემდეგ კნუდსენმა ის მიატოვა და მისი კონკურენტი გახდა. ჰენრი ფორდი შეეცადა დოდჯებისა და კნუდსენის საპირისპიროდ თავისი მანქანის ფასი შეემცირებინა, მაგრამ ეს ნაბიჯი უშედეგო აღმოჩნდა, რადგან მრავალი წლის განმავლობაში პირველად ფორდის აგენტებს გაუყიდავი მანქანები დაუგროვდათ.
+კონცერნ „ჯენერალ მოტორს“-ის კონკურენცია უფრო ძლიერი იყო. ბაზარზე ეს [[კონცერნი]] გამოჩნდა მანქანით „შევროლე“ (Shevrolet), რომელიც მოდელ „T“-სთან შედარებით უფრო ლამაზი იყო, რომელიც უილიამ კნუდსენის (William Cknudsen) პროექტით შეიქმნა. ის წლების განმავლობაში ფორდის თანამშრომელი იყო. ფორდთან ურთიერთობაში წარმოქმნილი სკანდალის შემდეგ კნუდსენმა ის მიატოვა და მისი კონკურენტი გახდა. ჰენრი ფორდი შეეცადა დოდჯებისა და კნუდსენის საპირისპიროდ თავისი მანქანის ფასი შეემცირებინა, მაგრამ ეს ნაბიჯი უშედეგო აღმოჩნდა, რადგან მრავალი წლის განმავლობაში პირველად ფორდის აგენტებს გაუყიდავი მანქანები დაუგროვდათ.
 კონკურენტებთან ბრძოლის გარდა ფორდს მრავალი უსიამოვნება ჰქონდა თავის კომპანიონებთან მიმართებაშიც (მალკომსონის აქციების შესყიდვის შემდეგ ფორდი აქციათა უმრავლესობას ფლობდა, მაგრამ მას კვლავინდებურად ჰყავდა რამდენიმე კომპანიონი, რომელთა ხელში აქციათა დარჩენილი ნაწილი იყო). ფორდს არ სურდა გაზრდილი მოგება გაენაწილებინა კომპანიონებისთვის და მიზანშეწონილად მიიჩნევდა მოგების რეინვესტირება მოეხდინა საწარმოთა გაფართოების საქმეში. ფორდის განცხადებამ იმის შესახებ, რომ ყოველწლიური სუფთა მოგებიდან, რაც 50 მილიონ დოლარს შეადგენდა, დივიდენდებზე მხოლოდ 1 მილიონის გამოყოფას აპირებდა, ამბოხი გამოიწვია.

@@ ხაზი 41: / ხაზი 41: @@
 ფორდი და მალკომსონი (Malcomson) აქციათა თითქმის ნახევარზე მეტს ფლობდნენ და ამიტომ ფირმის ფაქტობრივი მესაკუთრეები იყვნენ. მაგრამ პირველმა საქმეში ჩადო თავისი გონებრივი შესაძლებლობები და იდეები, ხოლო მეორემ მხოლოდ [[კაპიტალი]]. მათი თანამშრომლობა რამდენიმე წლის განმავლობაში ნაყოფიერი იყო, მაგრამ გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდეგ, რაც ფორდი დარწმუნდა, რომ ის [[კომპანიონი]]ს გარეშე გაართმევდა თავს საქმეს, 1906 წელს, 175 ათას დოლარად შეისყიდა მალკომსონის ყველა აქცია. იმ დროისთვის ეს საკმაოდ მნიშვნელოვანი თანხა იყო, თუმცა, როგორც ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, „ეს საცოდავი კომპენსაცია იყო მომავალ უზარმაზარ მოგებასთან შედარებით“. ფორდი მართალი იყო, მას თავისუფლება სჭირდებოდა. მართალია, ჩვენ ზუსტი ინფორმაცია არა გვაქვს, თუ რა თანხა ჩადო მალკომსონმა კომპანიის შექმნისას, მაგრამ დარწმუნებული ვართ 175 ათას დოლარს ის სხვა საქმეში ვერ გააკეთებდა.
-ფორდის იდეების მიხედვით მისმა ფირმამ თავიდანვე მიზნად დაისახა შეექმნა ისეთი ავტომანქანა, რომელიც მომხმარებლისთვის ყველაზე მოსახერხებელი და მომგებიანი გადაადგილების საშუალება გახდებოდა.პირველ განცხადებებსა და მოგვიანებით შექმნილ რეკლამებში ხაზი იყო გასმული იმ ფაქტზე, რომ მყიდველს ავტომანქანა სჭირდება თავისი ყოველდღიური საქმიანობისა და ოჯახური ცხოვრებისთვის. ფორდი უპირატესობას ანიჭებდა თავისი მანქანების უსაფრთხოებას და აშკარად გამოდიოდა რეკორდული სიჩქარის დამყარების წინააღმდეგ. ფორდი სარეკლამო განცხადებებში განსაკუთრებულ ადგილს უთმობდა იმას, რომ მისი მანქანები, სხვა კონკურენტი ფირმებისგან განსხვავებით, მნიშვნელოვნად იაფი იქნებოდა.
+ფორდის იდეების მიხედვით მისმა ფირმამ თავიდანვე მიზნად დაისახა შეექმნა ისეთი ავტომანქანა, რომელიც მომხმარებლისთვის ყველაზე მოსახერხებელი და მომგებიანი გადაადგილების საშუალება გახდებოდა.პირველ განცხადებებსა და მოგვიანებით შექმნილ რეკლამებში ხაზი იყო გასმული იმ ფაქტზე, რომ მყიდველს ავტომანქანა სჭირდება თავისი ყოველდღიური საქმიანობისა და ოჯახური ცხოვრებისთვის. ფორდი უპირატესობას ანიჭებდა თავისი მანქანების უსაფრთხოებას და აშკარად გამოდიოდა რეკორდული სიჩქარის დამყარების წინააღმდეგ. ფორდი სარეკლამო განცხადებებში განსაკუთრებულ ადგილს უთმობდა იმას, რომ მისი მანქანები, სხვა [[კონკურენტი]] ფირმებისგან განსხვავებით, მნიშვნელოვნად იაფი იქნებოდა.
 ფირმის არსებობის პირველივე წელს ჰენრი დარწმუნდა თავისი ფორმულის წარმატებაში. 1904 წლის მარტის ბოლოს, პირველი ბალანსირების დროს, აღმოჩნდა, რომ გაყიდული იყო 658 მანქანა (იმდროისთვის თითქმის ასტრონომიული ციფრი) 329 ათას დოლარად. [[ფასი]], - 500 [[დოლარი]] ერთეულზე, - მართლაც დაბალი იყო. ყველაზე დიდი სიამოვნება ფორდს მიანიჭა მოგებამ, რომელმაც 100 ათასი [[დოლარი]] შეადგინა. ამრიგად, ამ საქმის პერსპექტივა ნათელი იყო და ფორდმა მთელი თავისი ენერგია ქარხნის გაფართოებისა და რეკონსტრუქციის საქმეს მოახმარა.

@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 მხოლოდ მესამე ფირმაში, რომელიც ასევე ატარებდა „ფორდ მოტორ კომპანი“-ის სახელს, ჰენრი ფორდმა მიიღო გადამწყვეტი ხმის უფლება და ამით მიეცა შესაძლებლობა თავისი საკუთარი პროგრამის განხორციელებისთვის მოეკიდა ხელი. ეს პროგრამა საკმაოდ მომგებიანი და მართებული აღმოჩნდა.
-ფორდი და მალკომსონი (Malcomson) აქციათა თითქმის ნახევარზე მეტს ფლობდნენ და ამიტომ ფირმის ფაქტობრივი მესაკუთრეები იყვნენ. მაგრამ პირველმა საქმეში ჩადო თავისი გონებრივი შესაძლებლობები და იდეები, ხოლო მეორემ მხოლოდ [[კაპიტალი]]. მათი თანამშრომლობა რამდენიმე წლის განმავლობაში ნაყოფიერი იყო, მაგრამ გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდეგ, რაც ფორდი დარწმუნდა, რომ ის კომპანიონის გარეშე გაართმევდა თავს საქმეს, 1906 წელს, 175 ათას დოლარად შეისყიდა მალკომსონის ყველა აქცია. იმ დროისთვის ეს საკმაოდ მნიშვნელოვანი თანხა იყო, თუმცა, როგორც ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, „ეს საცოდავი კომპენსაცია იყო მომავალ უზარმაზარ მოგებასთან შედარებით“. ფორდი მართალი იყო, მას თავისუფლება სჭირდებოდა. მართალია, ჩვენ ზუსტი ინფორმაცია არა გვაქვს, თუ რა თანხა ჩადო მალკომსონმა კომპანიის შექმნისას, მაგრამ დარწმუნებული ვართ 175 ათას დოლარს ის სხვა საქმეში ვერ გააკეთებდა.
+ფორდი და მალკომსონი (Malcomson) აქციათა თითქმის ნახევარზე მეტს ფლობდნენ და ამიტომ ფირმის ფაქტობრივი მესაკუთრეები იყვნენ. მაგრამ პირველმა საქმეში ჩადო თავისი გონებრივი შესაძლებლობები და იდეები, ხოლო მეორემ მხოლოდ [[კაპიტალი]]. მათი თანამშრომლობა რამდენიმე წლის განმავლობაში ნაყოფიერი იყო, მაგრამ გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდეგ, რაც ფორდი დარწმუნდა, რომ ის [[კომპანიონი]]ს გარეშე გაართმევდა თავს საქმეს, 1906 წელს, 175 ათას დოლარად შეისყიდა მალკომსონის ყველა აქცია. იმ დროისთვის ეს საკმაოდ მნიშვნელოვანი თანხა იყო, თუმცა, როგორც ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, „ეს საცოდავი კომპენსაცია იყო მომავალ უზარმაზარ მოგებასთან შედარებით“. ფორდი მართალი იყო, მას თავისუფლება სჭირდებოდა. მართალია, ჩვენ ზუსტი ინფორმაცია არა გვაქვს, თუ რა თანხა ჩადო მალკომსონმა კომპანიის შექმნისას, მაგრამ დარწმუნებული ვართ 175 ათას დოლარს ის სხვა საქმეში ვერ გააკეთებდა.
 ფორდის იდეების მიხედვით მისმა ფირმამ თავიდანვე მიზნად დაისახა შეექმნა ისეთი ავტომანქანა, რომელიც მომხმარებლისთვის ყველაზე მოსახერხებელი და მომგებიანი გადაადგილების საშუალება გახდებოდა.პირველ განცხადებებსა და მოგვიანებით შექმნილ რეკლამებში ხაზი იყო გასმული იმ ფაქტზე, რომ მყიდველს ავტომანქანა სჭირდება თავისი ყოველდღიური საქმიანობისა და ოჯახური ცხოვრებისთვის. ფორდი უპირატესობას ანიჭებდა თავისი მანქანების უსაფრთხოებას და აშკარად გამოდიოდა რეკორდული სიჩქარის დამყარების წინააღმდეგ. ფორდი სარეკლამო განცხადებებში განსაკუთრებულ ადგილს უთმობდა იმას, რომ მისი მანქანები, სხვა კონკურენტი ფირმებისგან განსხვავებით, მნიშვნელოვნად იაფი იქნებოდა.

@@ ხაზი 40: / ხაზი 40: @@
 ფორდი და მალკომსონი (Malcomson) აქციათა თითქმის ნახევარზე მეტს ფლობდნენ და ამიტომ ფირმის ფაქტობრივი მესაკუთრეები იყვნენ. მაგრამ პირველმა საქმეში ჩადო თავისი გონებრივი შესაძლებლობები და იდეები, ხოლო მეორემ მხოლოდ კაპიტალი. მათი თანამშრომლობა რამდენიმე წლის განმავლობაში ნაყოფიერი იყო, მაგრამ გარკვეული პერიოდის გასვლის შემდეგ, რაც ფორდი დარწმუნდა, რომ ის კომპანიონის გარეშე გაართმევდა თავს საქმეს, 1906 წელს, 175 ათას დოლარად შეისყიდა მალკომსონის ყველა აქცია. იმ დროისთვის ეს საკმაოდ მნიშვნელოვანი თანხა იყო, თუმცა, როგორც ზოგიერთი ავტორი აღნიშნავს, „ეს საცოდავი კომპენსაცია იყო მომავალ უზარმაზარ მოგებასთან შედარებით“. ფორდი მართალი იყო, მას თავისუფლება სჭირდებოდა. მართალია, ჩვენ ზუსტი ინფორმაცია არა გვაქვს, თუ რა თანხა ჩადო მალკომსონმა კომპანიის შექმნისას, მაგრამ დარწმუნებული ვართ 175 ათას დოლარს ის სხვა საქმეში ვერ გააკეთებდა.
 ფორდის იდეების მიხედვით მისმა ფირმამ თავიდანვე მიზნად დაისახა შეექმნა ისეთი ავტომანქანა, რომელიც მომხმარებლისთვის ყველაზე მოსახერხებელი და მომგებიანი გადაადგილების საშუალება გახდებოდა.პირველ განცხადებებსა და მოგვიანებით შექმნილ რეკლამებში ხაზი იყო გასმული იმ ფაქტზე, რომ მყიდველს ავტომანქანა სჭირდება თავისი ყოველდღიური საქმიანობისა და ოჯახური ცხოვრებისთვის. ფორდი უპირატესობას ანიჭებდა თავისი მანქანების უსაფრთხოებას და აშკარად გამოდიოდა რეკორდული სიჩქარის დამყარების წინააღმდეგ. ფორდი სარეკლამო განცხადებებში განსაკუთრებულ ადგილს უთმობდა იმას, რომ მისი მანქანები, სხვა კონკურენტი ფირმებისგან განსხვავებით, მნიშვნელოვნად იაფი იქნებოდა.
-ფირმის არსებობის პირველივე წელს ჰენრი დარწმუნდა თავისი ფორმულის წარმატებაში. 1904 წლის მარტის ბოლოს, პირველი ბალანსირების დროს, აღმოჩნდა, რომ გაყიდული იყო 658 მანქანა (იმდროისთვის თითქმის ასტრონომიული ციფრი) 329 ათას დოლარად. ფასი, - 500 დოლარი ერთეულზე, - მართლაც დაბალი იყო. ყველაზე დიდი სიამოვნება ფორდს მიანიჭა მოგებამ, რომელმაც 100 ათასი დოლარი შეადგინა. ამრიგად, ამ საქმის პერსპექტივა ნათელი იყო და ფორდმა მთელი თავისი ენერგია ქარხნის გაფართოებისა და რეკონსტრუქციის საქმეს მოახმარა.
+ფირმის არსებობის პირველივე წელს ჰენრი დარწმუნდა თავისი ფორმულის წარმატებაში. 1904 წლის მარტის ბოლოს, პირველი ბალანსირების დროს, აღმოჩნდა, რომ გაყიდული იყო 658 მანქანა (იმდროისთვის თითქმის ასტრონომიული ციფრი) 329 ათას დოლარად. [[ფასი]], - 500 დოლარი ერთეულზე, - მართლაც დაბალი იყო. ყველაზე დიდი სიამოვნება ფორდს მიანიჭა მოგებამ, რომელმაც 100 ათასი დოლარი შეადგინა. ამრიგად, ამ საქმის პერსპექტივა ნათელი იყო და ფორდმა მთელი თავისი ენერგია ქარხნის გაფართოებისა და რეკონსტრუქციის საქმეს მოახმარა.
 ====სასამრთლო განხილვა: „სელდენი ფორდის წინააღმდე“ ====

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 მეორე უმნიშვნელოვანესი მოვლენა, რომელიც იმავე წელს მოხდა, მისთვის ნაჩუქარი საათი იყო. მან ის დინჯად დაშალა და შემდეგ ზუსტად ააწყო. ასე ჰენრიმ საათების შეკეთება ისწავლა, თუმცა არ გააჩნდა კარგი ხელსაწყოები. საათმა მის ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. ოცი წლის ასაკში ფორდი დაფიქრდა: საათების წარმოება ხომ არ დავიწყოო, მაგრამ შემდეგ იმ დასკვნამდე მივიდა, რომ ვინაიდან მოთხოვნილება საათებზე დიდი არ იქნებოდა, ამ საქმისთვის თავი უნდა დაენებებინა. საყურადღებოა, რომ ამ დროისთვის ის უკვე მასობრივი წარმოებით ინტერესდებოდა.
-ამერიკაში მაშინ შემოღებული იყო ოფიციალური სარკინიგზო დრო, რომელიც მთელი [[სახელმწიფო ტერიტორია|სახელმწიფოს ტერიტორიაზე]] ვრცელდებოდა. მაგრამ ქალაქ დირბონის მცხოვრებნი მხოლოდ ადგილობრივი დროით, „მზის მიხედვით“ ხელმძღვანელობდნენ. ახალგაზრდა ჰენრიმ ააწყო ისეთი საათი, რომელიც ერთდროულად უჩვენებდა რკინიგზისა და ადგილობრივ დროს, რაც ძალიან მოეწონა თვრამეტი წლის კლერის. მან ჩათვალა, და ალბათ არც შემცდარა ამაში, რომ ჰენრი სერიოზული ადამიანი იყო და მალე ცოლობაზეც დათანხმდა. 1888 წელს ჰენრი დაქორწინდა კლერ ბრაიანტზე (Clara Jane Bryant), ხოლო 1893 წელს შეეძინათ ვაჟიშვილი -  ედსელი (Edsel).
+ამერიკაში მაშინ შემოღებული იყო ოფიციალური სარკინიგზო დრო, რომელიც მთელი [[სახელმწიფო ტერიტორია|სახელმწიფოს ტერიტორიაზე]] ვრცელდებოდა. მაგრამ ქალაქ დირბონის მცხოვრებნი მხოლოდ ადგილობრივი დროით, „მზის მიხედვით“ ხელმძღვანელობდნენ. ახალგაზრდა ჰენრიმ ააწყო ისეთი საათი, რომელიც ერთდროულად უჩვენებდა [[რკინიგზა|რკინიგზისა]] და ადგილობრივ დროს, რაც ძალიან მოეწონა თვრამეტი წლის კლერის. მან ჩათვალა, და ალბათ არც შემცდარა ამაში, რომ ჰენრი სერიოზული ადამიანი იყო და მალე ცოლობაზეც დათანხმდა. 1888 წელს ჰენრი დაქორწინდა კლერ ბრაიანტზე (Clara Jane Bryant), ხოლო 1893 წელს შეეძინათ ვაჟიშვილი -  ედსელი (Edsel).
 მესამე მოვლენა, რაც მოხდა 1876 წელს და რამაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ცამეტი წლის ჰენრიზე, იყო ფილადელფიაში [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|ამერიკის შეერთებული შტატების]] დამოუკიდებლობის ასი წლისთავის აღსანიშნავად გამართული [[გამოფენა]]. თვით ჰენრი ვერ მოხვდა გამოფენაზე, იქ მამამისი გაემგზავრა. შინ დაბრუნებულმა შვილს მოუთხრო გამოფენაზე ექსპონირებული საკვირველი მანქანების შესახებ. არ არის ცნობილი, მიაქცია თუ არა მან ყურადღება შიდაწვის ძრავას, მაგრამ მას არ შეეძლო, არ შეემჩნია ორთქლის ძრავაზე მომუშავე ლოკომოტივი და სხვა მანქანები, რადგან გამოფენაზე მათ ცენტრალური ადგილი ეკავათ.

@@ ხაზი 58: / ხაზი 58: @@
 [[ფაილი:Konveiri fordis qarxanaSi.jpg|thumb|250პქ|კონვეირი ფორდის ქარხანაში]]
 ავტომანქანების მასობრივი წარმოება მანამდე უცნობ მოვლენას წარმოადგენდა. ფორდის დამსახურება იმაში მდგომარეობს, რომ ტექნოლოგიაში მან შეიტანა მთელი რიგი ელემენტებისა, რომლებმაც მასობრივი წარმოების განხორციელებას ჩაუყარეს საფუძველი.
-კონვეიერი ფორდის სამეწარმეო სისტემის უმნიშვნელოვანეს ელემენტად ითვლება. მისი მოქმედების სიჩქარე ყოველ წელს იზრდებოდა, რაც მაქსიმალურ ძალისხმევას მოითხოვდა მუშებისგან სათანადო ოპერაციის შესრულების დროს. მაგრამ კონვეიერი თვით ფორდის გამოგონილი არ იყო, ის ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ფორდამდე. მას ჩიკაგოს მსხვილ საყასბოებში იყენებდნენ ხორცის დამუშავების პროცესში. თუმცა ფორდმა და მისმა ინჟინრებმა კონვეიერის გამოყენების ტექნოლოგია უფრო დახვეწეს. ე. წ. ტეილორიზმის მეთოდების გამოყენებით მათ დეტალურად გააანალიზეს თითოეული მუშის შრომითი დატვირთვა, ჩამოაშორეს მას ზედმეტი ელემენტები და ამით მნიშვნელოვნად გაზარდეს მისი წარმადობა. ფორდის საწარმოებში მუშების შრომისმწარმოებლურობა იყო  განსაცვიფრე-ბლად მაღალი.
+[[კონვეიერი]] ფორდის სამეწარმეო სისტემის უმნიშვნელოვანეს ელემენტად ითვლება. მისი მოქმედების სიჩქარე ყოველ წელს იზრდებოდა, რაც მაქსიმალურ ძალისხმევას მოითხოვდა მუშებისგან სათანადო ოპერაციის შესრულების დროს. მაგრამ კონვეიერი თვით ფორდის გამოგონილი არ იყო, ის ცნობილი იყო ჯერ კიდევ ფორდამდე. მას ჩიკაგოს მსხვილ საყასბოებში იყენებდნენ ხორცის დამუშავების პროცესში. თუმცა ფორდმა და მისმა ინჟინრებმა კონვეიერის გამოყენების ტექნოლოგია უფრო დახვეწეს. ე. წ. ტეილორიზმის მეთოდების გამოყენებით მათ დეტალურად გააანალიზეს თითოეული მუშის შრომითი დატვირთვა, ჩამოაშორეს მას ზედმეტი ელემენტები და ამით მნიშვნელოვნად გაზარდეს მისი წარმადობა. ფორდის საწარმოებში მუშების შრომისმწარმოებლურობა იყო  განსაცვიფრე-ბლად მაღალი.
 დეტროიტის ქარხნები, რომელთა რიცხვი დღითი დღე იზრდებოდა და ფართოვდებოდა, მაინც ვერ აუდიოდა ათასობით  შეკვეთას. მაშინ ფორდს აზრად მოუვიდა: იმის ნაცვლად, რომ დეტროიტში ეწარმოებინათ მანქანები და იქიდან მიეწოდებინათ იგი მყიდველისთვის, მან გადაწყვიტა, აშშ-ის სხვადასხვა კუთხეებში აეშენებინა ამწყობი ქარხნები, რაც მნიშვნელოვნად იაფი დაუჯდებოდათ.იდეამ გაამართლა და რამდენიმე წელიწადში ატლანტისა და წყნარი ოკეანის სანაპიროებზე, აშშ-ის ჩრდილოეთსა და სამხრეთში ფორდის ამწყობი ქარხნები გაჩნდა.