https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A7%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%90 2026-06-21T07:13:52Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A7%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%90&diff=222528&oldid=prev 2024-04-08T20:57:27Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:57, 8 აპრილი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ყარტაულა''' – [[ფშავი|ფშავში]] ცაბაურთა თემის ხელმარჯვნივ რომ ნაროულა ჩამოდის, იმ ხეობაზე უცხოვრია ერთ მდიდარ კაცს, დიდძალი ცხვრის პატრონს. სახელად ყარტაულა რქმევია. მისი საქონელი მჭადაის-ვაკეს მდგარა სამთოდ. მთიდან ბარამდე მილი ჰქონია გაყვანილი. მთაში რძეს წველიდა, ბარში კარაქს დღვებავდა. ყარტაულა ისე გაბუდაყებულა თავისი სიმდიდრით, რომ მთავარმოწამესაც (წმ. გიორგის) კი ჯიბრში ედგა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ყარტაულა''' – [[ფშავი|ფშავში]] ცაბაურთა თემის ხელმარჯვნივ რომ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ნაროულა<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ჩამოდის, იმ ხეობაზე უცხოვრია ერთ მდიდარ კაცს, დიდძალი ცხვრის პატრონს. სახელად ყარტაულა რქმევია. მისი საქონელი მჭადაის-ვაკეს მდგარა სამთოდ. მთიდან ბარამდე მილი ჰქონია გაყვანილი. მთაში რძეს წველიდა, ბარში კარაქს დღვებავდა. ყარტაულა ისე გაბუდაყებულა თავისი სიმდიდრით, რომ მთავარმოწამესაც (წმ. გიორგის) კი ჯიბრში ედგა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ერთ დღეს მთავარმოწამის მამულშიც მუშა მუშაობდა და ყარტაულას მამულშიც. ყარტაულამ გორიდან გამოხედა: ჩემი მუშა უფრო ბევრია თუ მთავარმოწამისაო. დათვალა კიდეც და თავის მუშებს უთხრა: ჩვენ მეტნი ვართ და მომკილიც მეტი გვაქვსო. აბა, [[ღვთისშვილი|ღვთისშვილს]] რა გამოეპარებოდა! გაიგო მთავარმოწამემ, თავის თავს მე მადრის და თავის მუშას – ჩემს მუშასო. ჩემი სწორობა მოინდომა ხორციელმაო. წამოვიდა და ჯვართანის გორს დაუყარაულდა, ყარტაულა თუ გამოჩნდა, ლახტს დავკრავ და მოვკლავო. ამაზედ შეერქვა მთავარმოწამეს „ჯვართანის გორის მოყარაულე“. აქ რომ ყარტაულა აღარ გამოჩნდა და [[ლახტი]] ვერ დაჰკრა, მთავარმოწამე ახლა ქვევით ჩამოვიდა. აქ ხეები იყო და ჩრდილში „წამოილაიბა&quot;, წამოწვა, მოისვენა. ამაზე თქვეს, „ხეთანას მოლაიბეო“. მთავარმოწამემ ლახტი რომ ვერ დაჰკრა, გველი მიუსია. სანამ მუშანი მუშაობდნენ, ამასობაში ვახშმად ხორცი იხარშებოდა ერთ დიდ ქვაბში. [[საკიდელი|საკიდელზე]] ჩამოცოცდა დიდი [[გველი]] და ჩაეშვა [[ქვაბი|ქვაბში]] და ისიც იქ მოიხარშა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ერთ დღეს მთავარმოწამის მამულშიც მუშა მუშაობდა და ყარტაულას მამულშიც. ყარტაულამ გორიდან გამოხედა: ჩემი მუშა უფრო ბევრია თუ მთავარმოწამისაო. დათვალა კიდეც და თავის მუშებს უთხრა: ჩვენ მეტნი ვართ და მომკილიც მეტი გვაქვსო. აბა, [[ღვთისშვილი|ღვთისშვილს]] რა გამოეპარებოდა! გაიგო მთავარმოწამემ, თავის თავს მე მადრის და თავის მუშას – ჩემს მუშასო. ჩემი სწორობა მოინდომა ხორციელმაო. წამოვიდა და ჯვართანის გორს დაუყარაულდა, ყარტაულა თუ გამოჩნდა, ლახტს დავკრავ და მოვკლავო. ამაზედ შეერქვა მთავარმოწამეს „ჯვართანის გორის მოყარაულე“. აქ რომ ყარტაულა აღარ გამოჩნდა და [[ლახტი]] ვერ დაჰკრა, მთავარმოწამე ახლა ქვევით ჩამოვიდა. აქ ხეები იყო და ჩრდილში „წამოილაიბა&quot;, წამოწვა, მოისვენა. ამაზე თქვეს, „ხეთანას მოლაიბეო“. მთავარმოწამემ ლახტი რომ ვერ დაჰკრა, გველი მიუსია. სანამ მუშანი მუშაობდნენ, ამასობაში ვახშმად ხორცი იხარშებოდა ერთ დიდ ქვაბში. [[საკიდელი|საკიდელზე]] ჩამოცოცდა დიდი [[გველი]] და ჩაეშვა [[ქვაბი|ქვაბში]] და ისიც იქ მოიხარშა. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A7%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%90&diff=100900&oldid=prev 2020-05-10T12:38:20Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;ყარტაულა&#039;&#039;&#039; – <a href="/wikidict/index.php/%E1%83%A4%E1%83%A8%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98" title="ფშავი">ფშავში</a> ცაბაურთა თემის ხელმარჯვნივ რომ ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''ყარტაულა''' – [[ფშავი|ფშავში]] ცაბაურთა თემის ხელმარჯვნივ რომ ნაროულა ჩამოდის, იმ ხეობაზე უცხოვრია ერთ მდიდარ კაცს, დიდძალი ცხვრის პატრონს. სახელად ყარტაულა რქმევია. მისი საქონელი მჭადაის-ვაკეს მდგარა სამთოდ. მთიდან ბარამდე მილი ჰქონია გაყვანილი. მთაში რძეს წველიდა, ბარში კარაქს დღვებავდა. ყარტაულა ისე გაბუდაყებულა თავისი სიმდიდრით, რომ მთავარმოწამესაც (წმ. გიორგის) კი ჯიბრში ედგა.<br /> <br /> ერთ დღეს მთავარმოწამის მამულშიც მუშა მუშაობდა და ყარტაულას მამულშიც. ყარტაულამ გორიდან გამოხედა: ჩემი მუშა უფრო ბევრია თუ მთავარმოწამისაო. დათვალა კიდეც და თავის მუშებს უთხრა: ჩვენ მეტნი ვართ და მომკილიც მეტი გვაქვსო. აბა, [[ღვთისშვილი|ღვთისშვილს]] რა გამოეპარებოდა! გაიგო მთავარმოწამემ, თავის თავს მე მადრის და თავის მუშას – ჩემს მუშასო. ჩემი სწორობა მოინდომა ხორციელმაო. წამოვიდა და ჯვართანის გორს დაუყარაულდა, ყარტაულა თუ გამოჩნდა, ლახტს დავკრავ და მოვკლავო. ამაზედ შეერქვა მთავარმოწამეს „ჯვართანის გორის მოყარაულე“. აქ რომ ყარტაულა აღარ გამოჩნდა და [[ლახტი]] ვერ დაჰკრა, მთავარმოწამე ახლა ქვევით ჩამოვიდა. აქ ხეები იყო და ჩრდილში „წამოილაიბა&quot;, წამოწვა, მოისვენა. ამაზე თქვეს, „ხეთანას მოლაიბეო“. მთავარმოწამემ ლახტი რომ ვერ დაჰკრა, გველი მიუსია. სანამ მუშანი მუშაობდნენ, ამასობაში ვახშმად ხორცი იხარშებოდა ერთ დიდ ქვაბში. [[საკიდელი|საკიდელზე]] ჩამოცოცდა დიდი [[გველი]] და ჩაეშვა [[ქვაბი|ქვაბში]] და ისიც იქ მოიხარშა. <br /> <br /> მუშაში ერთი დედაკაცი ყოფილა, რომელსაც ორი-სამი წლის ბალღი ჰყოლია მასპინძლის სახლში დატოვებული. ამ ბავშვმა დაინახა, რომ ჩავიდა ეს დიდრონი გრძელი გველი ამ ქვაბში ჩაჯდა და აღარ ამოსულა. და საღამოზე ვახშმობის დროს დედას უთხრა: დედავ, დიდი ჭია მოიხარშა ქვაბში და არა ჭამოო. <br /> <br /> წაეტანება ჯამს საჭმელად ეს ქალი და დაიწყებს ტირილს ბავშვი, ხელებში ეხლართება დედას, არ ანებებს კერძის ჭამას. იმ დედაკაცის მეტმა, ვინც შეჭამა ეს დაშხამული ხორც-წვენი, ყველანი დაიხოცნენ სტუმარ-მასპინძლიანა. მარტო დედა-შვილი გადარჩა და წავიდნენ სახლში. <br /> <br /> მას აქეთ ყარტაულას სახლ-კარი ნასახლარად არის ქცეული.<br /> <br /> == წყარო ==<br /> [[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის|მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის (ქართული მითოლოგია)]]<br /> [[კატეგორია:მითოლოგია]]<br /> [[კატეგორია:ქართული მითები]]<br /> [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]</div>

Tkenchoshvili