ჩაპლინი ჩარლი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* თამანშრომლობა „კისტოუნთან“ */

2023-09-15T17:41:30Z

‎თამანშრომლობა „კისტოუნთან“

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-08-15T08:10:54Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* სიცოცხლის ბოლო წლები */

2023-08-15T08:09:32Z

‎სიცოცხლის ბოლო წლები

Tkenchoshvili: /* შვეიცარიაში */

2023-08-15T08:09:18Z

‎შვეიცარიაში

Tkenchoshvili: /* „რამპის შუქი“ */

2023-08-15T08:07:16Z

‎„რამპის შუქი“

Tkenchoshvili: /* „რამპის შუქი“ */

2023-08-14T21:13:16Z

‎„რამპის შუქი“

Tkenchoshvili: /* დევნა კომუნიზმის ბრალდებით */

2023-08-14T21:12:59Z

‎დევნა კომუნიზმის ბრალდებით

Tkenchoshvili: /* „ახალი დროება“ */

2023-08-14T21:11:46Z

‎„ახალი დროება“

Tkenchoshvili 20:11, 14 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-14T20:11:00Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-08-14T18:35:44Z

‎წყარო

@@ ხაზი 23: / ხაზი 23: @@
 ახალგამომცხვარი კინომსახიობი ათამაშეს ფილმში „ცხოვრებისათვის გადაგებული“ (1914, რეჟ. ჰენრი ლერმენი). მის გმირს მონოკლი ეკეთა და ძალზე პირქუშად გამოიყურებოდა. სენეტმა დაიწუნა ფილმიც და ჩარლის თეატრალური მანერაც. არც ეს უკანასკნელი დარჩა კმაყოფილი საკუთარი [[თამაში (თეატრი)|თამაში]]თ და განსაკუთრებით აღშფოთდა რეჟისორის საქციელით, რადგან, მისი აზრით, ლერმენმა საუკეთესო ტრიუკები ამოუჭრა საბოლოო ვარიანტიდან. და მაინც, ეს იყო ჩაპლინის პირველი შეხება კინოსთან, რაშიც, მართალია, ვერ გამოავლინა ნიჭი, თუმცა თვითდაჯერება შეიძინა და პრესამაც ხაზგასმით მიუთითა მასზე, როგორც ამ ფილმის გამორჩეულ მონაწილეზე.
-მომდევნო ნამუშევრისათვის „მეიბლის უჩვეულოდ ურთულესი მდგომარეობა“ (1914, რეჟ. ჰ. ლერმენი და მ. სენეტი) ჩაპლინმა მოიფიქრა ახალი გმირი ნიშანდობლივი ატრიბუტებით. ეს იყო მაწანწალა, რომლის მსგავსები თავად ენახა ლონდონის უღარიბეს უბნებში. არსებობს ლეგენდა, რომ ჩარლიმ ამგვარი ტიპაჟი შექმნა „კისტოუნის“ სტუდიის მამაკაცთა საგრიმიოროში. მან კოლეგების კინემატოგრაფიული სამოსიდან და ნივთებისაგან გააკეთა ერთგვარი ნაჯვარი და, როგორც თვითონ იხსენებდა, ყველაფერი ერთმანეთის საწინააღმდეგოს წარმოადგენდა: პატარა [[ქუდი]] და უშველებელი ფეხსაცმელები, ტომრისებრი შარვალი და ვიწრო პიჯაკი, რასაც დაამატა მოკლე ულვაში და ხელჯოხი. ამასთანავე, დაამუშავა სიარულის თავისებური მანერა, რომელიც გადაიღო ერთი ბრიტანელი ნაცნობისაგან და ფილმზე მუშაობის პროცესში ისეთ მოძრაობებს აკეთებდა, რომ მთელი გადამღები ჯგუფი ხარხარებდა, რაც მას უფრო მეტ სტიმულს აძლევდა. სენეტმაც შეუქო როლი და კინოსურათს ფართო რეკლამა გაუწია, თუმცა სანამ ის გამოვიდოდა ეკრანებზე, მანამდე „კისტოუნში“ გაკეთდა „საბავშვო ავტორბოლები ვენისში“ (1914, რეჟ. ჰ. ლერმენი), სადაც ჩაპლინი იმავე ტიპაჟით გამოვიდა, ხელჯოხითაც ჟონგლიორობდა და ახალ-ახალ ტრიუკებსაც ასრულებდა. ეს ფილმი წინაზე უფრო ადრე გაუშვეს გაქირავებაში, ამიტომ ზოგი თვლის, რომ პირველად მასში გამოჩნდა ჩარლისეული მაწანწალა. ორივე კინოსურათს კარგი პრესა ჰქონდა და წარმატებით გადიოდა როგორც აშშ-ში, ისე საზღვარგარეთ, თუმცა ვერც ერთი ვერ ასცდა პრობლემებსა და ნაკლოვანებებს: პირველი შვედეთში [[ცენზურა (თეატრალური)|ცენზურა]]მ აკრძალა, რადგან მასში „აღმოაჩინა“ ამორალური
+მომდევნო ნამუშევრისათვის „მეიბლის უჩვეულოდ ურთულესი მდგომარეობა“ (1914, რეჟ. ჰ. ლერმენი და მ. სენეტი) ჩაპლინმა მოიფიქრა ახალი გმირი ნიშანდობლივი ატრიბუტებით. ეს იყო მაწანწალა, რომლის მსგავსები თავად ენახა ლონდონის უღარიბეს უბნებში. არსებობს [[ლეგენდა]], რომ ჩარლიმ ამგვარი ტიპაჟი შექმნა „კისტოუნის“ სტუდიის მამაკაცთა საგრიმიოროში. მან კოლეგების კინემატოგრაფიული სამოსიდან და ნივთებისაგან გააკეთა ერთგვარი ნაჯვარი და, როგორც თვითონ იხსენებდა, ყველაფერი ერთმანეთის საწინააღმდეგოს წარმოადგენდა: პატარა [[ქუდი]] და უშველებელი ფეხსაცმელები, ტომრისებრი შარვალი და ვიწრო პიჯაკი, რასაც დაამატა მოკლე ულვაში და ხელჯოხი. ამასთანავე, დაამუშავა სიარულის თავისებური მანერა, რომელიც გადაიღო ერთი ბრიტანელი ნაცნობისაგან და ფილმზე მუშაობის პროცესში ისეთ მოძრაობებს აკეთებდა, რომ მთელი გადამღები ჯგუფი ხარხარებდა, რაც მას უფრო მეტ სტიმულს აძლევდა. სენეტმაც შეუქო როლი და კინოსურათს ფართო რეკლამა გაუწია, თუმცა სანამ ის გამოვიდოდა ეკრანებზე, მანამდე „კისტოუნში“ გაკეთდა „საბავშვო ავტორბოლები ვენისში“ (1914, რეჟ. ჰ. ლერმენი), სადაც ჩაპლინი იმავე ტიპაჟით გამოვიდა, ხელჯოხითაც ჟონგლიორობდა და ახალ-ახალ ტრიუკებსაც ასრულებდა. ეს ფილმი წინაზე უფრო ადრე გაუშვეს გაქირავებაში, ამიტომ ზოგი თვლის, რომ პირველად მასში გამოჩნდა ჩარლისეული მაწანწალა. ორივე კინოსურათს კარგი პრესა ჰქონდა და წარმატებით გადიოდა როგორც აშშ-ში, ისე საზღვარგარეთ, თუმცა ვერც ერთი ვერ ასცდა პრობლემებსა და ნაკლოვანებებს: პირველი შვედეთში [[ცენზურა (თეატრალური)|ცენზურა]]მ აკრძალა, რადგან მასში „აღმოაჩინა“ ამორალური
 სცენები, ხოლო მეორეში გაიპარა რამდენიმე შეცდომა, მათ შორის ის ეპიზოდები, სადაც გადაიღეს უბრალო გამვლელები, რომლებიც აშტერდებოდნენ მსახიობთა თამაშს.

@@ ხაზი 190: / ხაზი 190: @@
 ==წყარო==
-მსოფლიო კინემატოგრაფიის ისტორია - უხმო კინო
+* [[მსოფლიო კინემატოგრაფიის ისტორია - უხმო კინო]]
 [[კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები]]
 [[კატეგორია:ინგლისელი კინომსახიობები]]
 [[კატეგორია:ინგლისელი კინორეჟისორები]]
 [[კატეგორია:ინგლისელი კომპოზიტორები]]

@@ ხაზი 184: / ხაზი 184: @@
 მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში ჩაპლინი წერდა მემუარებს, რაც 1964 წელს გამოსცა „ჩემი ავტობიოგრაფიის“ სახელწოდებით.
-==== სიცოცხლის ბოლო წლები ====
+===== სიცოცხლის ბოლო წლები =====
 წელს პაინვუდის ბრიტანულ კინოსტუდიაში შეუდგა ბოლო ფილმის, „ჰონკონგელი გრაფინია“ გადაღებას. მთავარ როლებზე მან მიიწვია სოფია ლორენი და მარლონ ბრანდო (თვითონ მხოლოდ მცირე ეპიზოდში გამოჩნდა) და ტრაბახობდა, რომ იღებდა ნამდვილ ავანტიურას, რადგან მანამდე არ ჰქონია საშუალება, ეხელმძღვანელა ასეთი უმაღლესი რანგის „კინოვარსკვლავებისათვის“. კინოსურათი ეკრანებს მოევლინა 1967 წლის დასაწყისიდან, მაგრამ მაყურებელმა ცივად მიიღო იგი. ჩარლი წუხდა, რომ მსახიობებმა სათანადოდ ვერ შეაფასეს სცენარი და მეტად შებოჭილებმა ითამაშესო.

@@ ხაზი 173: / ხაზი 173: @@
 „რამპის შუქის“ ლონდონური პრემიერა შედგა 1952 წლის 16 ოქტომბერს. იგი პირდაპირ ეთერში გადაიცემოდა ბრიტანეთის ტელევიზიით. ჩაპლინი გულთბილ მილოცვებს იღებდა და ისევ დიდების ზენიტში ნავარდობდა. ლონდონიდან რეჟისორი წავიდა ჯერ
 პარიზში, მერე რომში, სადაც ასევე წარმატებით ჩატარდა კინოსურათის პრემიერები. გულთბილი შეხვედრები გაუმართეს მას ადგილობრივმა კინემატოგრაფისტებმაც. პრემიერა მოეწყო ნიუ-იორკშიც. აშშ-ის აღმოსავლეთის ქალაქებში დაგეგმილმა ჩვენებამ კარგად ჩაიარა, მაგრამ შემდგომ ფილმი ისე მოხსნეს ეკრანებიდან, რომ დანარჩენ ტერიტორიებზე აღარც უჩვენებიათ 20 წლის განმავლობაში.
-==== შვეიცარიაში ====
+===== შვეიცარიაში =====
 წელს ჩაპლინი დასახლდა შვეიცარიაში, ჟენევის ტბის მახლობელ მამულში. იმავე ხანებში მან მეუღლე მიავლინა ოკეანისგაღმა სახლისა და კინოსტუდიის გასაყიდად, არქივების წამოსაღებად და ფინანსური სახსრების გადმოსაქაჩად ევროპულ ბანკებში. ამასობაში, აშშ-ის მთავრობამ გაუგზავნა ქვეყანაში შესვლის ნებართვა, მაგრამ ამაყმა ჩარლიმ ეს დოკუმენტი უკან დააბრუნა. შვეიცარიულ სიმყუდროვეში იგი თავს შესანიშნავად გრძნობდა, ისვენებდა, ოჯახური გარემოთი ტკბებოდა. ერთი წლის შემდეგ
 მან ახალ სცენარს მიჰყო ხელი. პროექტს ერქვა „მეფე ნი“უ-იორკში“, რომლის მთავარ პერსონაჟად უნდოდა ან ტრადიციული მაწანწალა გამოეყვანა, ან ვერდუ, მაგრამ გადაიფიქრა და გადაწყვიტა, ეთამაშა გამოგონილი ქვეყნიდან აშშ-ში გაქცეული მონარქი, რომელსაც უცხო სამყაროში უცნაური თავგადასავალი გადახდება. ჩარლის სატირულ მახვილს არ გამოპარვია მისივე ბიოგრაფიის ბოლოდროინდელი მოვლენები და სიუჟეტში ჩართო ქარაგმული პასაჟები ამერიკული ცხოვრების წესზე, ანტიამერიკული საქმიანობის
@@ ხაზი 182: / ხაზი 182: @@
 „მეფე ნიუ-იორკში“ ფორმით და შინაარსით საკმაოდ ორგანული კომედია, ექსცენტრიკული პამფლეტი გამოდგა. ასაკის მიუხედავად, ჩაპლინი ისეთი სიმსუბუქით თამაშობდა, რომ ერთმა მსახიობმა იგი ორკესტრის დირიჟორს შეადარა. ჩარლიმ დრამატული სიუჟეტი ფარსად აქცია და მას უწოდებდა თავის ყველაზე მეამბოხურ ნაწარმოებს, რითაც უარს აცხადებდა, ყოფილიყო ამგვარი მომაკვდავი ცივილიზაციის ნაწილი.
 მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში ჩაპლინი წერდა მემუარებს, რაც 1964 წელს გამოსცა „ჩემი ავტობიოგრაფიის“ სახელწოდებით.
 ==== სიცოცხლის ბოლო წლები ====

@@ ხაზი 173: / ხაზი 173: @@
 „რამპის შუქის“ ლონდონური პრემიერა შედგა 1952 წლის 16 ოქტომბერს. იგი პირდაპირ ეთერში გადაიცემოდა ბრიტანეთის ტელევიზიით. ჩაპლინი გულთბილ მილოცვებს იღებდა და ისევ დიდების ზენიტში ნავარდობდა. ლონდონიდან რეჟისორი წავიდა ჯერ
 პარიზში, მერე რომში, სადაც ასევე წარმატებით ჩატარდა კინოსურათის პრემიერები. გულთბილი შეხვედრები გაუმართეს მას ადგილობრივმა კინემატოგრაფისტებმაც. პრემიერა მოეწყო ნიუ-იორკშიც. აშშ-ის აღმოსავლეთის ქალაქებში დაგეგმილმა ჩვენებამ კარგად ჩაიარა, მაგრამ შემდგომ ფილმი ისე მოხსნეს ეკრანებიდან, რომ დანარჩენ ტერიტორიებზე აღარც უჩვენებიათ 20 წლის განმავლობაში.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 163: / ხაზი 163: @@
 წლის ივნისში აშშ-ის კონგრესის ერთმა წევრმა ოფიციალურად მოითხოვა ჩაპლინის გასახლება ქვეყნიდან. პრესასა და რადიოში მას კომუნისტად და მატყუარად რაცხდნენ. მის, როგორც კომუნისტებისადმი სიმპათიით განწყობილ პერსონას თვალი დაადგა ანტიამერიკული საქმიანობის შემსწავლელმა კომიტეტმა. აღიძრა საქმე, რომელიც 400 გვერდს მოიცავდა. ჩარლი კომიტეტის სხდომაზე ჯერ გამოიძახეს, ხოლო მას შემდეგ, რაც მისმა წევრებმა შეიტყვეს, რომ იგი მაწანწალას კოსტიუმში აპირებდა მათთან გამოცხადებას, გამოძახება გაურკვეველი დროით გადადეს. სახელოვანი კომედიანტი ისევ შარში გახვეული აღმოჩნდა.
-==== „რამპის შუქი“ ====
+===== „რამპის შუქი“ =====
 ჩაპლინს ცუდი წინათგრძნობა ტანჯავდა, რომ ერთ დღეს ვეღარ შეძლებდა კამერის წინ თამაშს და ამის გახსენება ზარავდა. როდესაც ფიქრობდა ახალ პროექტზე, მოაგონდა ძველი ნაცნობი, ამერიკელი კლოუნი, რომელიც პირველად რომ ნახა, მოიხიბლა მისი საშემსრულებლო ოსტატობით, რამდენიმე წლის შემდეგ კი, როცა ხელმეორედ იხილა, გაოგნდა მისი დაღმასვლის გამო. ამ გარემოებამ გადააწყვეტინა, გადაეღო კინოსურათი „რამპის შუქი“, რაშიც შეიტანდა ავტობიოგრაფიულ მომენტებს არა მარტო თავისი
 ბავშვობის მოგონებებიდან, არამედ ამერიკული ცხოვრებიდანაც. ის იმედოვნებდა, რომ აღნიშნული ნამუშევარი გახდებოდა მისი უკანასკნელი დიდებული ფილმი, რითაც იდეალურად გაასრულებდა კინემატოგრაფიულ შემოქმედებას.

@@ ხაზი 146: / ხაზი 146: @@
 განზოგადებული ფიგურა, სიხარულისა და ვაების განსახიერება, რაც აგრერიგად გასაგებია მაყურებლისათვის როგორც ამერიკაში, ისე ევროპაში, ან სადღაც ეთიოპიაშიო.
 „იუნაითედ ართისთსის“ მმართველების წინასწარმეტყველება ახდა – „ახალმა დროებამ“ ვერ მოიტანა მოსალოდნელი მოგება და ავტორს ისევ გაუჩინა საფიქრალი, როგორ წარემართა შემდგომი კინომოღვაწეობა.
 ==წყარო==

←წინა ვერსია		20:11, 14 აგვისტო 2023-ის ვერსია
ხაზი 124:		ხაზი 124:

	კინოსურათზე მუშაობა განახლდა. ჩარლი ჩვეულ კალაპოტს დაუბრუნდა. ფილმს ეწოდა „ცირკი“. სტუდიაში დაიბეჭდა სარეკლამო ბროშურები და ფოტოსურათები. 1928 წლის 6 იანვარს შედგა „ცირკის“ პრემიერა ნიუ-იორკში, ხოლო სამი კვირის შემდეგ – ლოს ანჟელესში, სადაც ჯერ აჩვენეს მცირე ზომის საცირკო წარმოდგენები, შემდეგ კი გაუშვეს კინოსურათი. ჩაპლინის ნამუშევარს ფანტასტიკური წარმატება ხვდა წილად. ზოგიერთმა კრიტიკოსმა მასში დაინახა დრამისა და კომედიის ელემენტების თანასწორობის სანიმუშო მაგალითი. ყველას უკვირდა, რომ ამდენი პრობლემის ფონზე როგორ სძლია ჩარლი ჩაპლინმა საკუთარ თავს და ასეთი გამაოგნებელი შედევრი აჩუქა კინოს მოყვარულებს.		კინოსურათზე მუშაობა განახლდა. ჩარლი ჩვეულ კალაპოტს დაუბრუნდა. ფილმს ეწოდა „ცირკი“. სტუდიაში დაიბეჭდა სარეკლამო ბროშურები და ფოტოსურათები. 1928 წლის 6 იანვარს შედგა „ცირკის“ პრემიერა ნიუ-იორკში, ხოლო სამი კვირის შემდეგ – ლოს ანჟელესში, სადაც ჯერ აჩვენეს მცირე ზომის საცირკო წარმოდგენები, შემდეგ კი გაუშვეს კინოსურათი. ჩაპლინის ნამუშევარს ფანტასტიკური წარმატება ხვდა წილად. ზოგიერთმა კრიტიკოსმა მასში დაინახა დრამისა და კომედიის ელემენტების თანასწორობის სანიმუშო მაგალითი. ყველას უკვირდა, რომ ამდენი პრობლემის ფონზე როგორ სძლია ჩარლი ჩაპლინმა საკუთარ თავს და ასეთი გამაოგნებელი შედევრი აჩუქა კინოს მოყვარულებს.
		+
		+	====== „ქალაქის ლამპიონები“ ======
		+	ჯერ კიდევ პირველი მსოფლიო ომის დროს შესთავაზეს უკვე აღიარებულ მსახიობსა და რეჟისორს, ჩარლი ჩაპლინს გახმოვანების ტექნიკა, მაგრამ იგი არც კი დაინტერესდა ამ ნოვაციით, რადგან თავით ფეხამდე საქმეში იყო ჩაფლული. როდესაც აშშ-ის კინოეკრანებზე პირველი ხმოვანი ფილმები გამოჩნდა, სხვების მსგავსად, მანაც ბევრი წუნი დაინახა მათში. ეს არცაა გასაკვირი, რამეთუ ისინი სულაც არ გამოირჩეოდნენ მაღალმხატვრულად დახვეწილ-დამუშავებული დიალოგებით, არამედ მხოლოდ ძირითად ამოცანას ასრულებდნენ − მუსიკას, ხმოვან ეფექტებსა და, რაც მთავარია, პერსონაჟების პრიმიტიულ ლაპარაკს ანდა სადიქტორო კომენტარებს ასმენინებდნენ აუდიტორიას. ასეთ გახმოვანებაში ჩარლი ხედავდა კინემატოგრაფის დამცირებასა და მისი ესთეტიკის საბოლოო განადგურებას. მას მტკიცედ სჯეროდა, რომ მცირე ხანში კოლეგები ისევ უხმო კინოს დაუბრუნდებოდნენ. ამის პარალელურად, იგი ფიქრობდა, აემეტყველებინა თუ არა თავისი კინოგმირი – უნივერსალურ პერსონაჟად ქცეული მაწანწალა. ამ გმირზე შექმნილი ფილმებით განუმეორებელი წარმატების მიღწევას ხომ წლები დასჭირდა და ვაითუ, ალაპარაკებულ მაწანწალას ისე ვეღარ გაებრწყინა, რომ მთელი წინარე ძალისხმევა წყალში ჩაყრილიყო. ჩაპლინი დილემის წინაშე იდგა, თუმცა მაინც მიიღო გადაწყვეტილება, კვლავ უხმო კინოსურათი, სახელწოდებით „ქალაქის ლამპიონები“, გადაეღო.
		+
		+	მომავალი კინოპროექტის იდეა მას მოუვიდა წინა ნამუშევრის, „ცირკის“ სიუჟეტიდან – მთავარი გმირი უნდა ყოფილიყო უბედური შემთხვევის გამო დაბრმავებული მასხარა, რომელიც ამ ფაქტს საკუთარ ქალიშვილს უმალავდა. ჩარლიმ მისი რამდენიმე
		+	განტოტებაც ჩამოაყალიბა და ჩვეული სიდინჯითა და გულისხმიერებით შეუდგა მოსამზადებელ პერიოდს, მაგრამ მერე სიუჟეტი რატომღაც საკმაოდ სენტიმენტალურად მოეჩვენა და მის განვითარებას თავი მიანება. ამის შემდეგ მან მოიფიქრა ახალი ფაბულა –
		+	მაწანწალა ხვდება ბრმა მეყვავილე ქალს, ვინც თავდავიწყებით შეუყვარდება. ის ამბობდა, ფილმი ხეს ჰგავს და თუკი კარგად შეაჯანჯღარებ, მისგან ყოველივე ზედმეტი ჩამოსცვივა, ხოლო აუცილებელი და საჭირო დარჩებაო. ამჯერად ჩაპლინმა აღნიშნული ვარიანტის ერთგვარი გაშალაშინება წამოიწყო და პრესაში განაცხადა, რომ ეს იქნებოდა ავანტიურული დრამა, რომლის მსგავსიც მანამდე არ გადაეღო. მეყვავილის როლში მან მიიწვია დებიუტანტი მსახიობი, ვირჯინია ჩერილი, შემთხვევით რომ აღმოაჩინა, როცა გადასაღებ ადგილებს ეძებდა სანტა მონიკას პლაჟზე.
		+
		+	1928 წლის დეკემბრის მიწურულს დაიწყო გადაღების პროცესი. პირველივე სცენის გადასაღებად, სადაც მაწანწალა ხვდება მეყვავილეს,დროის სხვადასხვა მონაკვეთში, 83 დღე იმუშავეს, სანამ რეჟისორი არ დაკმაყოფილდა. ჩარლის მაშინვე დაეტყო, რომ ჩერილში შეცდა, მაგრამ იხტიბარი არ გაუტეხია, დაიჟინა, რომ რადაც არ უნდა დაჯდომოდა, ეს ახალგაზრდა ქალი ისე აეთამაშებინა, როგორც დაგეგმილი ჰქონდა. მომდევნო წლის ნოემბერში, ერთ გაგანია გადასაღებ დღეს, არაქათგამოლეულმა ვირჯინიამ ისე გააბრაზა ჩაპლინი, რომ ამ უკანასკნელმა ის დაითხოვა და მის ნაცვლად ორი სხვა მსახიობი გასინჯა აღნიშნულ როლზე. სამწუხაროდ, ვერც ერთმა ვერ გაამართლა და რეჟისორიც იძულებული გახდა, ისევ ჩერილი დაებრუნებინა უკან და მისთვის ჰონორარი გაეზარდა.
		+
		+	1930 წლის სექტემბერში ჩარლიმ მოამთავრა გადაღება. ჯერი მიდგა მონტაჟზე, მუსიკასა და გახმოვანებაზე. მუსიკალური კომპოზიციები თავად რეჟისორმა მოიგონა (ერთის გარდა). იგი ან წაუსტვენდა, ან წაუღიღინებდა რომელიმე თემას, რასაც კომპოზიტორი ართურ ჯონსტონი იწერდა. თვით ჩაპლინი, რომლისთვისაც მუსიკა კინოსურათში ნიშნავდა მოქმედების სულს და ისეთივე მნიშვნელობა გააჩნდა, როგორც კინოსამსახიობო თამაშს, აღიარებდა, რომ სწორედ ჯონსტონი იყო ამ კინოსურათის კომპოზიტორი, რომელსაც არანჟირებაში დაეხმარა კოლეგა ალფრედ ნიუმენი. რაც შეეხება გახმოვანებას, მან შესაბამისი ხმოვანი ეფექტები დაადო მთავარ ეპიზოდებს, ხოლო შესავალ ნაწილში, ქანდაკების გახსნის ცერემონიალზე გამომსვლელები, როგორც მიუთითებდა, ე. წ. „ტარაბარულ“ ენაზე აამეტყველა, ანუ დაამახინჯა მათი ხმები ისე, რომ ხეირიანად არც კი ისმოდა, რას ლაპარაკობდნენ. ამით ხაზი გაესვა ქალაქის ოფიციოზის სადღესასწაულო ინტონაციებს. ჩარლი არ აპროტესტებდა ხმოვან კინოს, არამედ მიანიშნებდა სიუჟეტის ამ მონაკვეთის სატირულობაზე. დანარჩენმა სადიალოგო ტექსტმა ინტერტიტრებში დაიკავა ადგილი.
		+
		+	„ქალაქის ლამპიონები“, ავანტიურული დრამის ნაცვლად, გამოვიდა ლირიკულ მოტივებზე აგებული ნამუშევარი, რომელიც დრამატულ მხარეებსაც შეიცავდა და სატირულსაც. ავტორმა მას უწოდა „რომანტიკული კომედია პანტომიმაში“ და ასეთი ქვესათაური წაუმძღვარა საწყის ტიტრებს. ოფიციალურ პრემიერამდე ორი კვირით ადრე ჩაპლინმა მოაწყო ფილმის წინასწარი ჩვენება ლოს ანჟელესის კინოთეატრ „თაუერში“. მის გასაკვირად დარბაზი სანახევროდ შეივსო და მაყურებელმაც ერთობ ცივი რეაქცია გამოამჟღავნა. შეცბუნებულმა ჩარლიმ დაუყოვნებლივი ზომები მიიღო – ხელახლა გადაამონტაჟა ზოგიერთი სცენა, უფრო დახვეწა თხრობის სტილი, გააძლიერა მისი ემოციურობა. პრემიერა შედგა 1931 წლის 30 იანვარს, ახალთახალ კინოთეატრ „ლოს ანჟელესში“. მიუხედავად იმისა, რომ უხმო ფილმები ნელ-ნელა მოდიდან გადადიოდა, „ქალაქის ლამპიონებმა“ გააოგნა დამსწრე საზოგადოება. ფეხზე წამომდგარმა აუდიტორიამ მქუხარე ოვაცია გაუმართა მის შემქმნელს. ბედნიერებისაკენ სწრაფვით, ადამიანური სითბოთი და სიყვარულით, ღირსების გრძნობით გაჯერებული კინოსურათი ჰოლივუდის ახალ სასწაულად მოინათლა, თუმცა ზოგიერთ კრიტიკოსს არ მოეწონა მისი სოციალური ქვეტექსტები.
		+
		+	======„ახალი დროება“======
		+	1933 წლის ნოემბრისათვის ჩარლი ჩაპლინმა უილ ჰეიზს გაუგზავნა წერილი, რაშიცჩაწერა მომავალი კინოსურათის სათაური („ახალი დროება“) და თხოვა მას, დაერეგისტრირებინა მისი მიღების თარიღი, ოღონდ წერილი ჯერჯერობით არ გაეხსნა, სანამ თავად არ დართავდა ნებას. სახელწოდების გასაიდუმლოება არ წარმოადგენდა უცხო ხილს კინოს სამყაროსათვის, მაგრამ ამგვარი ნაბიჯი მაინც ძველმოდურად ჩაუთვალეს ჩარლის. სამაგიეროდ, ყველას გაუღვივდა ცხოველი ინტერესი მას შემდეგ, რაც მან გამოაცხადა, რომ ეს ნამუშევარი იქნებოდა ხმოვანი. მას სურდა, გაეხმოვანებინა რამდენიმე ეპიზოდი, რისთვისაც მოამზადა დიალოგები. თავის ახალ მუზასთან – პოლეტ გოდარდთან, ვისაც უნდა განესახიერებინა ქალის მთავარი როლი, ერთად ჩაპლინმა ხმის სინჯებიც კი გააკეთა და აღმოჩნდა, რომ კინოსთვის ორივე მათგანს კარგი და სასიამოვნო ხმის ტემბრი ჰქონდათ, თუმცა ის არ დაკმაყოფილდა მხოლოდ ამით და დანაპირები გადათქვა.
		+
		+	ფილმის გადაღებამ გასტანა ათ თვეს და 1935 წლის აგვისტოში გასრულდა. მისი გმირი მაწანწალა ამჯერად ცხოვრობდა „დიდი დეპრესიისა“ და ინდუსტრიალიზაციის ეპოქაში, სადაც მანქანები ცვლიდნენ ადამიანურ შრომას. გენიალურად აწყობილი სიუჟეტი თანამედროვეობას სატირულად ასახავდა და დამაინტრიგებელი მოქმედებით ვითარდებოდა. რეჟისორი არ შეუშინდა ცალკეული მწვავე, პრობლემატური საკითხის წინ გამოტანასაც.
		+
		+	„ახალი დროება“ გაკეთდა უხმო კინოს ფორმატში, რასაც, წინა ნამუშევარივით, დაერთო მუსიკა (რომელიც ამ შემთხვევაშიც ჩარლიმ შეთხზა) და ხმოვანი ეფექტები. ამჯერად მასში „ალაპარაკდნენ“ აპარატები: ვიდეოფონი, მექანიკური ფონოგრაფი და რადიო. ავტორმა თავისივე ხმით იმღერა ერთი პოპულარული ფრანგული კომპოზიციის მოტივზე აგებული სიმღერა, მაგრამ იმპროვიზებულად, ფრანგულ და იტალიურ ენებთან მიახლოებული, გაურკვეველი სიტყვების გამოყენებით. ფაქტობრივად, მან ხმოვანი კინოს დეტალები შეაზავა უხმო კინოს კლასიკურ თხრობას და ამას იმით ხსნიდა, რომ სანამ ჩემს ამპლუაში ვრჩები, ფილმში ვერ ვილაპარაკებ, რამეთუ მაშინ ჩემი სიარულის მანერა სრულებით უნდა შევცვალო, პირველივე სიტყვიდან ჩემი ჩვეული ხასიათი აღარ იქნება
		+	განზოგადებული ფიგურა, სიხარულისა და ვაების განსახიერება, რაც აგრერიგად გასაგებია მაყურებლისათვის როგორც ამერიკაში, ისე ევროპაში, ან სადღაც ეთიოპიაშიო.
		+
		+	„იუნაითედ ართისთსის“ მმართველების წინასწარმეტყველება ახდა – „ახალმა დროებამ“ ვერ მოიტანა მოსალოდნელი მოგება და ავტორს ისევ გაუჩინა საფიქრალი, როგორ წარემართა შემდგომი კინომოღვაწეობა.
		+
		+
		+

	==წყარო==		==წყარო==