https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A9%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A5%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%AB%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%90 2026-04-28T18:54:02Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A9%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A5%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%AB%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%90&diff=161781&oldid=prev 2022-07-26T11:29:30Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:29, 26 ივლისი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1918 წლის 2 აპრილს ნატანებში ჩასული გიორგი მაზნიაშვილის განკარგულებაში იყო 674 ჯარისკაცი, 4 [[ტყვიამფრქვევი]] და 6 [[ზარბაზანი]]. 3 აპრილს მის განკარგულებაში გადავიდა [[ჯავშანმატარებელი|ჯავშნოსანი მატარებელი]] [[გოგუაძე ვალოდია|ვ. გოგუაძის]] ხელმძღვანელობით. გ. მაზნიაშვილის ბრძანებით, ჩოლოქის ხიდის ახლო მონაკვეთიდან რკინიგზის ხაზის მოკლე შტო ტყეში შეიყვანეს და ჯავშნოსანი იქ გადამალეს. [[მოხალისეობა (სამხედრო ტერმინი)|მოხალისეთა]] [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმების]] დახმარებით, გ. მაზნიაშვილმა შეძლო სადგურ ნატანებიდან სოფლების - ლიხაურის, შემოქმედის და ვაშნარის პოზიციების გამაგრება. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1918 წლის 2 აპრილს ნატანებში ჩასული გიორგი მაზნიაშვილის განკარგულებაში იყო 674 ჯარისკაცი, 4 [[ტყვიამფრქვევი]] და 6 [[ზარბაზანი]]. 3 აპრილს მის განკარგულებაში გადავიდა [[ჯავშანმატარებელი|ჯავშნოსანი მატარებელი]] [[გოგუაძე ვალოდია|ვ. გოგუაძის]] ხელმძღვანელობით. გ. მაზნიაშვილის ბრძანებით, ჩოლოქის ხიდის ახლო მონაკვეთიდან რკინიგზის ხაზის მოკლე შტო ტყეში შეიყვანეს და ჯავშნოსანი იქ გადამალეს. [[მოხალისეობა (სამხედრო ტერმინი)|მოხალისეთა]] [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმების]] დახმარებით, გ. მაზნიაშვილმა შეძლო სადგურ ნატანებიდან სოფლების - ლიხაურის, შემოქმედის და ვაშნარის პოზიციების გამაგრება. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>მაზნიაშვილის სამხედრო გეგმის განხორციელებაში ხელშემწყობი როლი შეასრულა მდინარე ოჩხამურთან 5 აპრილს ოსმალთა წინააღმდეგ პორუჩიკ ლ. იმნაძის რაზმის (70 კაცი) 5-საათიანმა სამკვდრო-სასიცოცხლო [[ბრძოლა]]მ. სარკინიგზო ხაზის მიმართულებით მოძრავი მტერი 3 დღით იქნა შეჩერებული. ამავე დღეს ოზურგეთში ჩავიდნენ მხარზე თოფგადაკიდებული სოციალ-დემოკრატიის ლიდერები: ნ. ჟორდანია, [[წერეთელი ირაკლი (კაკი)|ირ. წერეთელი]] და [[მგელაძე ვლასა|ვლ. მგელაძე]]. ამასობაში, ოზურგეთისაკენ დაიძრა ოსმალთა 500-კაციანი [[კოლონა (სამხედრო)|კოლონა]]. ამ მიმართულებით [[პოზიცია (თავდაცვითი)|თავდაცვითი პოზიციის]] შენარჩუნების უზრუნველყოფა ევალებოდა პოლკ. ს. წერეთლის IV [[ლეგიონი|ლეგიონს]] (1000 ჯარისკაცი), რომელმაც პოზიციები უბრძოლველად დატოვა და მტერი ოზურგეთში შეუშვა. მაზნიაშვილმა წერეთელი თანამდებობიდან გადააყენა და მისი პასუხისმგებლობაში მიცემა მოითხოვა. მაზნიაშვილის [[ძალები]] მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. [[ზურგი|ზურგიდან]] მოსალოდნელი [[დარტყმა (სამხედრო)|დარტყმის]] [[საფრთხე (სამხედრო ტერმინი)|საფრთხის]] გამო, [[ჯარი]] ახალ პოზიციებზე გადააჯგუფა მის დასახმარებლად ხაშურიდან მიღებულ [[გვარდია|გვარდიის]] 1300-კაციან რაზმთან ერთად. ქართველთა თავდაცვითი პოზიციები იწყებოდა სოფელ შეკვეთილიდან, გაივლიდა ჩოლოქის რკინიგზის მიმართულებას, საღარიბოს ტყით გადიოდა მდინარე ნატანებამდე და ვაშნარის, ნასაკირალის, ცხემლის ხიდის, ჭალას, შემოქმედის გავლით, გოგიეთის მთამდე გრძელდებოდა. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>მაზნიაშვილის სამხედრო გეგმის განხორციელებაში ხელშემწყობი როლი შეასრულა <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მდინარე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ოჩხამურთან 5 აპრილს ოსმალთა წინააღმდეგ პორუჩიკ ლ. იმნაძის რაზმის (70 კაცი) 5-საათიანმა სამკვდრო-სასიცოცხლო [[ბრძოლა]]მ. სარკინიგზო ხაზის მიმართულებით მოძრავი მტერი 3 დღით იქნა შეჩერებული. ამავე დღეს ოზურგეთში ჩავიდნენ მხარზე თოფგადაკიდებული სოციალ-დემოკრატიის ლიდერები: ნ. ჟორდანია, [[წერეთელი ირაკლი (კაკი)|ირ. წერეთელი]] და [[მგელაძე ვლასა|ვლ. მგელაძე]]. ამასობაში, ოზურგეთისაკენ დაიძრა ოსმალთა 500-კაციანი [[კოლონა (სამხედრო)|კოლონა]]. ამ მიმართულებით [[პოზიცია (თავდაცვითი)|თავდაცვითი პოზიციის]] შენარჩუნების უზრუნველყოფა ევალებოდა პოლკ. ს. წერეთლის IV [[ლეგიონი|ლეგიონს]] (1000 ჯარისკაცი), რომელმაც პოზიციები უბრძოლველად დატოვა და მტერი ოზურგეთში შეუშვა. მაზნიაშვილმა წერეთელი თანამდებობიდან გადააყენა და მისი პასუხისმგებლობაში მიცემა მოითხოვა. მაზნიაშვილის [[ძალები]] მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. [[ზურგი|ზურგიდან]] მოსალოდნელი [[დარტყმა (სამხედრო)|დარტყმის]] [[საფრთხე (სამხედრო ტერმინი)|საფრთხის]] გამო, [[ჯარი]] ახალ პოზიციებზე გადააჯგუფა მის დასახმარებლად ხაშურიდან მიღებულ [[გვარდია|გვარდიის]] 1300-კაციან რაზმთან ერთად. ქართველთა თავდაცვითი პოზიციები იწყებოდა სოფელ შეკვეთილიდან, გაივლიდა ჩოლოქის რკინიგზის მიმართულებას, საღარიბოს ტყით გადიოდა მდინარე ნატანებამდე და ვაშნარის, ნასაკირალის, ცხემლის ხიდის, ჭალას, შემოქმედის გავლით, გოგიეთის მთამდე გრძელდებოდა. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[გედევანიშვილი ალექსანდრე|გედევანიშვილის]] გვარდიის ნაწილები ნაგომრის უღელტეხილებს იცავდნენ. მაზნიაშვილმა თავისი მცირეოდენი და მოხალისეთა საფუძველზე შექმნილი რაზმები იმ ფორმით გადააჯგუფა, რომ მტერს მარჯვენა [[ფრონტი]]ს გარღვევის და ჩოლოქ-ნატანების ხაზის ზურგში დარტყმის შესაძლებლობა არ მისცემოდა. რამდენადაც ოსმალები რკინიგზის ხაზის დაჭერას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ, მათ მარცხენა [[ფლანგი|ფლანგზე]] გალიპოლის ცნობილი [[დივიზია|დივიზიის]] 7000-კაციანი შემადგენლობა გადმოისროლეს. კრიტიკული სიტუაციის მიუხედავად, ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვალოდია გოგუაძეს, მტერთან შებმის გადაწყვეტილება არ შეუცვლია. ბრძოლის დაწყების წინ ჯავშნოსნის 80-კაციან [[ეკიპაჟი|ეკიპაჟის]] [[მებრძოლი|მებრძოლები]] ვ. გოგუაძემ იმ საფრთხის გამო გააფრთხილა, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა და იქვე დასძინა: ვისაც ბრძოლა არ შეეძლო ჯავშნოსნიდან ჩასულიყო. „სამშობლოსათვის ვიბრძვით და მისთვის დავიხოცებით“, - იყო მებრძოლთა პასუხი, რომელთა შორისაც ვ. გოგუაძის კიდევ სამი ძმა იყო: ალფესი, ნოე და მელენტი გოგუაძეები. 8 აპრილს დილის 5 საათზე ჯავშნოსანი მატარებელი ნელი სვლით რკინიგზის მთავარ ხაზზე გავიდა და მტრის [[ბანაკი (სამხედრო)|ბანაკში]] [[სროლა (სამხედრო ტერმინი)|სროლის]] გარეშე შევიდა. ჯავშნოსნის მეთაურმა სროლის ბრძანება მხოლოდ მას შემდეგ გასცა, რაც ოსმალები [[სანგარი|სანგრებიდან]] ამოვიდნენ და ლიანდაგზე შეჩერებული, თითქოს „დატყვევებული“ მატარებლის გარშემო დიდი რაოდენობით მოგროვდნენ. [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევებისა]] და [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხების]] [[ცეცხლი (სამხედრო ტერმინი)|ცეცხლით]], ჯავშნოსნის ეკიპაჟმა მტრის წინააღმდეგ 5-საათიან ბრძოლას გაუძლო. 11 საათზე ჯავშნოსნის წინა ვაგონი რელსებიდან ამოვარდა. მასზე დაყენებული [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევები]] და ქვემეხები მწყობრიდან იყო გამოსული. მატარებლის მეორე ვაგონის დაჭრილმა მეომრებმა [[იერიში|იერიშზე]] გადმოსულ ოსმალებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ დროს, მაზნიაშვილის ბრძანებით, მატარებლის დასახმარებლად გამოგზავნილი 400-კაციანი გორის გვარდია შეტევაზე გადავიდა და მტერი უკუაქცია. ოსმალებმა 1015 ჯარისკაცი დაკარგეს, ხოლო 500-მდე დაიჭრა, ქართველთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[გედევანიშვილი ალექსანდრე|გედევანიშვილის]] გვარდიის ნაწილები ნაგომრის უღელტეხილებს იცავდნენ. მაზნიაშვილმა თავისი მცირეოდენი და მოხალისეთა საფუძველზე შექმნილი რაზმები იმ ფორმით გადააჯგუფა, რომ მტერს მარჯვენა [[ფრონტი]]ს გარღვევის და ჩოლოქ-ნატანების ხაზის ზურგში დარტყმის შესაძლებლობა არ მისცემოდა. რამდენადაც ოსმალები რკინიგზის ხაზის დაჭერას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ, მათ მარცხენა [[ფლანგი|ფლანგზე]] გალიპოლის ცნობილი [[დივიზია|დივიზიის]] 7000-კაციანი შემადგენლობა გადმოისროლეს. კრიტიკული სიტუაციის მიუხედავად, ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვალოდია გოგუაძეს, მტერთან შებმის გადაწყვეტილება არ შეუცვლია. ბრძოლის დაწყების წინ ჯავშნოსნის 80-კაციან [[ეკიპაჟი|ეკიპაჟის]] [[მებრძოლი|მებრძოლები]] ვ. გოგუაძემ იმ საფრთხის გამო გააფრთხილა, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა და იქვე დასძინა: ვისაც ბრძოლა არ შეეძლო ჯავშნოსნიდან ჩასულიყო. „სამშობლოსათვის ვიბრძვით და მისთვის დავიხოცებით“, - იყო მებრძოლთა პასუხი, რომელთა შორისაც ვ. გოგუაძის კიდევ სამი ძმა იყო: ალფესი, ნოე და მელენტი გოგუაძეები. 8 აპრილს დილის 5 საათზე ჯავშნოსანი მატარებელი ნელი სვლით რკინიგზის მთავარ ხაზზე გავიდა და მტრის [[ბანაკი (სამხედრო)|ბანაკში]] [[სროლა (სამხედრო ტერმინი)|სროლის]] გარეშე შევიდა. ჯავშნოსნის მეთაურმა სროლის ბრძანება მხოლოდ მას შემდეგ გასცა, რაც ოსმალები [[სანგარი|სანგრებიდან]] ამოვიდნენ და ლიანდაგზე შეჩერებული, თითქოს „დატყვევებული“ მატარებლის გარშემო დიდი რაოდენობით მოგროვდნენ. [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევებისა]] და [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხების]] [[ცეცხლი (სამხედრო ტერმინი)|ცეცხლით]], ჯავშნოსნის ეკიპაჟმა მტრის წინააღმდეგ 5-საათიან ბრძოლას გაუძლო. 11 საათზე ჯავშნოსნის წინა ვაგონი რელსებიდან ამოვარდა. მასზე დაყენებული [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევები]] და ქვემეხები მწყობრიდან იყო გამოსული. მატარებლის მეორე ვაგონის დაჭრილმა მეომრებმა [[იერიში|იერიშზე]] გადმოსულ ოსმალებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ დროს, მაზნიაშვილის ბრძანებით, მატარებლის დასახმარებლად გამოგზავნილი 400-კაციანი გორის გვარდია შეტევაზე გადავიდა და მტერი უკუაქცია. ოსმალებმა 1015 ჯარისკაცი დაკარგეს, ხოლო 500-მდე დაიჭრა, ქართველთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 9:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 9:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ჩოლოქის ბრძოლიდან მეოთხე დღეს, 12 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში გერმანელთა ჯარის ქვედანაყოფი ნატანებში ჩავიდა. 13 აპრილს გერმანული [[დროშა]] აღიმართა ნატანების სადგურში და მდინარე ნატანების ხიდზე. 1918 წლის 13 აპრილს საღამოს 7 საათისათვის მთავრობის სასახლის თეთრ დარბაზში ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით გამართულ კავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების ცენტრის გაერთიანებულ სხდომაზე (ესწრებოდა 200 წევრი) ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვ. გოგუაძეს, „რევოლუციის პირველი მხედრის“ წოდება მიენიჭა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ჩოლოქის ბრძოლიდან მეოთხე დღეს, 12 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში გერმანელთა ჯარის ქვედანაყოფი ნატანებში ჩავიდა. 13 აპრილს გერმანული [[დროშა]] აღიმართა ნატანების სადგურში და მდინარე ნატანების ხიდზე. 1918 წლის 13 აპრილს საღამოს 7 საათისათვის მთავრობის სასახლის თეთრ დარბაზში ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით გამართულ კავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების ცენტრის გაერთიანებულ სხდომაზე (ესწრებოდა 200 წევრი) ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვ. გოგუაძეს, „რევოლუციის პირველი მხედრის“ წოდება მიენიჭა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">:::::::::::::::::::::::::::::</del>'''''შოთა ვადაჭკორია'''''</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''''შოთა ვადაჭკორია'''''</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>===წყაროები===</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>===წყაროები===</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A9%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A5%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%AB%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%90&diff=82123&oldid=prev 2019-05-14T09:44:55Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:44, 14 მაისი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">'''ჩოლოქის ბრძოლა''' - ბათუმის დაცვის საქმეში [[ქართველები|ქართველი]] [[სარდალი|სარდლების]] მიერ დაშვებულმა ტაქტიკურმა შეცდომებმა და ოსმალო ასკერებისგან ქალაქის დაკავებამ ოსმალებს დამატებითი ტერიტორიების ხელში ჩაგდების სურვილი აღუძრა. ასეთ ვითარებაში, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანიას]] რეკომენდაციით, ჩოლოქ-ნატანების ხაზის დაცვა და ოსმალთა შეჩერება გენერალ [[მაზნიაშვილი გიორგი|გიორგი მაზნიაშვილს]] დაევალა. 1918 წლის 2 აპრილს ნატანებში ჩასული გიორგი მაზნიაშვილის განკარგულებაში იყო 674 ჯარისკაცი, 4 [[ტყვიამფრქვევი]] და 6 [[ზარბაზანი]]. 3 აპრილს მის განკარგულებაში გადავიდა ჯავშნოსანი მატარებელი [[გოგუაძე ვალოდია|ვ. გოგუაძის]] ხელმძღვანელობით. გ. მაზნიაშვილის ბრძანებით, ჩოლოქის ხიდის ახლო მონაკვეთიდან რკინიგზის ხაზის მოკლე შტო ტყეში შეიყვანეს და ჯავშნოსანი იქ გადამალეს. მოხალისეთა რაზმების დახმარებით, გ.მაზნიაშვილმა შეძლო სადგურ ნატანებიდან სოფლების - ლიხაურის, შემოქმედის და ვაშნარის პოზიციების გამაგრება. მაზნიაშვილის სამხედრო გეგმის განხორციელებაში ხელშემწყობი როლი შეასრულა მდ. ოჩხამურთან 5 აპრილს ოსმალთა წინააღმდეგ პორუჩიკ ლ. იმნაძის რაზმის (70 კაცი) 5-საათიანმა სამკვდრო-სასიცოცხლო [[ბრძოლა]]მ. სარკინიგზო ხაზის მიმართულებით მოძრავი მტერი 3 დღით იქნა შეჩერებული. ამავე დღეს ოზურგეთში ჩავიდნენ მხარზე თოფგადაკიდებული სოციალ-დემოკრატიის ლიდერები: ნ. ჟორდანია, [[წერეთელი ირაკლი (კაკი)|ირ. წერეთელი]] და [[მგელაძე ვლასა|ვლ. მგელაძე]]. ამასობაში, ოზურგეთისაკენ დაიძრა ოსმალთა 500-კაციანი კოლონა. ამ მიმართულებით თავდაცვითი პოზიციის შენარჩუნების უზრუნველყოფა ევალებოდა პოლკ. ს. წერეთლის IV [[ლეგიონი|ლეგიონს]] (1000 ჯარისკაცი), რომელმაც პოზიციები უბრძოლველად დატოვა და მტერი ოზურგეთში შეუშვა. მაზნიაშვილმა წერეთელი თანამდებობიდან გადააყენა და მისი პასუხისმგებლობაში მიცემა მოითხოვა. მაზნიაშვილის [[ძალები]] მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. ზურგიდან მოსალოდნელი დარტყმის საფრთხის გამო, [[ჯარი]] ახალ პოზიციებზე გადააჯგუფა მის დასახმარებლად ხაშურიდან მიღებულ [[გვარდია|გვარდიის]] 1300-კაციან [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმთან]] ერთად. ქართველთა თავდაცვითი პოზიციები იწყებოდა სოფ. შეკვეთილიდან, გაივლიდა ჩოლოქის რკინიგზის მიმართულებას, საღარიბოს ტყით გადიოდა მდ. ნატანებამდე და ვაშნარის, ნასაკირალის, ცხემლის ხიდის, ჭალას, შემოქმედის გავლით, გოგიეთის მთამდე გრძელდებოდა. გედევანიშვილის გვარდიის ნაწილები ნაგომრის უღელტეხილებს იცავდნენ. მაზნიაშვილმა თავისი მცირეოდენი და მოხალისეთა საფუძველზე შექმნილი რაზმები იმ ფორმით გადააჯგუფა, რომ მტერს მარჯვენა [[ფრონტი]]ს გარღვევის და ჩოლოქ-ნატანების ხაზის ზურგში დარტყმის შესაძლებლობა არ მისცემოდა. რამდენადაც ოსმალები რკინიგზის ხაზის დაჭერას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ, მათ მარცხენა ფლანგზე გალიპოლის ცნობილი [[დივიზია|დივიზიის]] 7000-კაციანი შემადგენლობა გადმოისროლეს. კრიტიკული სიტუაციის მიუხედავად, ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვალოდია გოგუაძეს, მტერთან შებმის გადაწყვეტილება არ შეუცვლია. ბრძოლის დაწყების წინ ჯავშნოსნის 80-კაციან [[ეკიპაჟი|ეკიპაჟის]] მებრძოლები ვ. გოგუაძემ იმ საფრთხის გამო გააფრთხილა, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა და იქვე დასძინა: ვისაც ბრძოლა არ შეეძლო ჯავშნოსნიდან ჩასულიყო. „სამშობლოსათვის ვიბრძვით და მისთვის დავიხოცებით“, - იყო მებრძოლთა პასუხი, რომელთა შორისაც ვ. გოგუაძის კიდევ სამი ძმა იყო: ალფესი, ნოე და მელენტი გოგუაძეები. 8 აპრილს დილის 5 საათზე ჯავშნოსანი მატარებელი ნელი სვლით რკინიგზის მთავარ ხაზზე გავიდა და მტრის ბანაკში სროლის გარეშე შევიდა. ჯავშნოსნის მეთაურმა სროლის ბრძანება მხოლოდ მას შემდეგ გასცა, რაც ოსმალები სანგრებიდან ამოვიდნენ და ლიანდაგზე შეჩერებული, თითქოს „დატყვევებული“ მატარებლის გარშემო დიდი რაოდენობით მოგროვდნენ. ტყვიამფრქვევებისა და [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხების]] ცეცხლით, ჯავშნოსნის ეკიპაჟმა მტრის წინააღმდეგ 5-საათიან ბრძოლას გაუძლო. 11 საათზე ჯავშნოსნის წინა ვაგონი რელსებიდან ამოვარდა. მასზე დაყენებული ტყვიამფქვევები და ქვემეხები მწყობრიდან იყო გამოსული. მატარებლის მეორე ვაგონის დაჭრილმა მეომრებმა იერიშზე გადმოსულ ოსმალებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ დროს, მაზნიაშვილის ბრძანებით, მატარებლის დასახმარებლად გამოგზავნილი 400-კაციანი გორის გვარდია შეტევაზე გადავიდა და მტერი უკუაქცია. ოსმალებმა 1015 ჯარისკაცი დაკარგეს, ხოლო 500-მდე დაიჭრა, ქართველთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო. ჩოლოქის ბრძოლიდან მეოთხე დღეს, 12 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში გერმანელთა ჯარის ქვედანაყოფი ნატანებში ჩავიდა. 13 აპრილს გერმანული დროშა აღიმართა ნატანების სადგურში და მდ. ნატანების ხიდზე. 1918 წ-ის 13 აპრილს საღამოს 7 საათისათვის მთავრობის სასახლის თეთრ დარბაზში ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით გამართულ კავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების ცენტრის გაერთიანებულ სხდომაზე (ესწრებოდა 200 წევრი) ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვ. გოგუაძეს, „რევოლუციის პირველი მხედრის“ წოდება მიენიჭა.</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">'''ჩოლოქის ბრძოლა''' - ბათუმის დაცვის საქმეში [[ქართველები|ქართველი]] [[სარდალი|სარდლების]] მიერ დაშვებულმა ტაქტიკურმა შეცდომებმა და ოსმალო ასკერებისგან ქალაქის დაკავებამ ოსმალებს დამატებითი ტერიტორიების ხელში ჩაგდების სურვილი აღუძრა. ასეთ ვითარებაში, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანიას]] რეკომენდაციით, ჩოლოქ-ნატანების ხაზის დაცვა და ოსმალთა შეჩერება [[გენერალი|გენერალ]] [[მაზნიაშვილი გიორგი|გიორგი მაზნიაშვილს]] დაევალა. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">1918 წლის 2 აპრილს ნატანებში ჩასული გიორგი მაზნიაშვილის განკარგულებაში იყო 674 ჯარისკაცი, 4 [[ტყვიამფრქვევი]] და 6 [[ზარბაზანი]]. 3 აპრილს მის განკარგულებაში გადავიდა [[ჯავშანმატარებელი|ჯავშნოსანი მატარებელი]] [[გოგუაძე ვალოდია|ვ. გოგუაძის]] ხელმძღვანელობით. გ. მაზნიაშვილის ბრძანებით, ჩოლოქის ხიდის ახლო მონაკვეთიდან რკინიგზის ხაზის მოკლე შტო ტყეში შეიყვანეს და ჯავშნოსანი იქ გადამალეს. [[მოხალისეობა (სამხედრო ტერმინი)|მოხალისეთა]] [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმების]] დახმარებით, გ. მაზნიაშვილმა შეძლო სადგურ ნატანებიდან სოფლების - ლიხაურის, შემოქმედის და ვაშნარის პოზიციების გამაგრება. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">მაზნიაშვილის სამხედრო გეგმის განხორციელებაში ხელშემწყობი როლი შეასრულა მდინარე ოჩხამურთან 5 აპრილს ოსმალთა წინააღმდეგ პორუჩიკ ლ. იმნაძის რაზმის (70 კაცი) 5-საათიანმა სამკვდრო-სასიცოცხლო [[ბრძოლა]]მ. სარკინიგზო ხაზის მიმართულებით მოძრავი მტერი 3 დღით იქნა შეჩერებული. ამავე დღეს ოზურგეთში ჩავიდნენ მხარზე თოფგადაკიდებული სოციალ-დემოკრატიის ლიდერები: ნ. ჟორდანია, [[წერეთელი ირაკლი (კაკი)|ირ. წერეთელი]] და [[მგელაძე ვლასა|ვლ. მგელაძე]]. ამასობაში, ოზურგეთისაკენ დაიძრა ოსმალთა 500-კაციანი [[კოლონა (სამხედრო)|კოლონა]]. ამ მიმართულებით [[პოზიცია (თავდაცვითი)|თავდაცვითი პოზიციის]] შენარჩუნების უზრუნველყოფა ევალებოდა პოლკ. ს. წერეთლის IV [[ლეგიონი|ლეგიონს]] (1000 ჯარისკაცი), რომელმაც პოზიციები უბრძოლველად დატოვა და მტერი ოზურგეთში შეუშვა. მაზნიაშვილმა წერეთელი თანამდებობიდან გადააყენა და მისი პასუხისმგებლობაში მიცემა მოითხოვა. მაზნიაშვილის [[ძალები]] მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. [[ზურგი|ზურგიდან]] მოსალოდნელი [[დარტყმა (სამხედრო)|დარტყმის]] [[საფრთხე (სამხედრო ტერმინი)|საფრთხის]] გამო, [[ჯარი]] ახალ პოზიციებზე გადააჯგუფა მის დასახმარებლად ხაშურიდან მიღებულ [[გვარდია|გვარდიის]] 1300-კაციან რაზმთან ერთად. ქართველთა თავდაცვითი პოზიციები იწყებოდა სოფელ შეკვეთილიდან, გაივლიდა ჩოლოქის რკინიგზის მიმართულებას, საღარიბოს ტყით გადიოდა მდინარე ნატანებამდე და ვაშნარის, ნასაკირალის, ცხემლის ხიდის, ჭალას, შემოქმედის გავლით, გოგიეთის მთამდე გრძელდებოდა. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">[[გედევანიშვილი ალექსანდრე|გედევანიშვილის]] გვარდიის ნაწილები ნაგომრის უღელტეხილებს იცავდნენ. მაზნიაშვილმა თავისი მცირეოდენი და მოხალისეთა საფუძველზე შექმნილი რაზმები იმ ფორმით გადააჯგუფა, რომ მტერს მარჯვენა [[ფრონტი]]ს გარღვევის და ჩოლოქ-ნატანების ხაზის ზურგში დარტყმის შესაძლებლობა არ მისცემოდა. რამდენადაც ოსმალები რკინიგზის ხაზის დაჭერას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ, მათ მარცხენა [[ფლანგი|ფლანგზე]] გალიპოლის ცნობილი [[დივიზია|დივიზიის]] 7000-კაციანი შემადგენლობა გადმოისროლეს. კრიტიკული სიტუაციის მიუხედავად, ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვალოდია გოგუაძეს, მტერთან შებმის გადაწყვეტილება არ შეუცვლია. ბრძოლის დაწყების წინ ჯავშნოსნის 80-კაციან [[ეკიპაჟი|ეკიპაჟის]] [[მებრძოლი|მებრძოლები]] ვ. გოგუაძემ იმ საფრთხის გამო გააფრთხილა, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა და იქვე დასძინა: ვისაც ბრძოლა არ შეეძლო ჯავშნოსნიდან ჩასულიყო. „სამშობლოსათვის ვიბრძვით და მისთვის დავიხოცებით“, - იყო მებრძოლთა პასუხი, რომელთა შორისაც ვ. გოგუაძის კიდევ სამი ძმა იყო: ალფესი, ნოე და მელენტი გოგუაძეები. 8 აპრილს დილის 5 საათზე ჯავშნოსანი მატარებელი ნელი სვლით რკინიგზის მთავარ ხაზზე გავიდა და მტრის [[ბანაკი (სამხედრო)|ბანაკში]] [[სროლა (სამხედრო ტერმინი)|სროლის]] გარეშე შევიდა. ჯავშნოსნის მეთაურმა სროლის ბრძანება მხოლოდ მას შემდეგ გასცა, რაც ოსმალები [[სანგარი|სანგრებიდან]] ამოვიდნენ და ლიანდაგზე შეჩერებული, თითქოს „დატყვევებული“ მატარებლის გარშემო დიდი რაოდენობით მოგროვდნენ. [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევებისა]] და [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხების]] [[ცეცხლი (სამხედრო ტერმინი)|ცეცხლით]], ჯავშნოსნის ეკიპაჟმა მტრის წინააღმდეგ 5-საათიან ბრძოლას გაუძლო. 11 საათზე ჯავშნოსნის წინა ვაგონი რელსებიდან ამოვარდა. მასზე დაყენებული [[ტყვიამფრქვევი|ტყვიამფრქვევები]] და ქვემეხები მწყობრიდან იყო გამოსული. მატარებლის მეორე ვაგონის დაჭრილმა მეომრებმა [[იერიში|იერიშზე]] გადმოსულ ოსმალებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ დროს, მაზნიაშვილის ბრძანებით, მატარებლის დასახმარებლად გამოგზავნილი 400-კაციანი გორის გვარდია შეტევაზე გადავიდა და მტერი უკუაქცია. ოსმალებმა 1015 ჯარისკაცი დაკარგეს, ხოლო 500-მდე დაიჭრა, ქართველთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">ჩოლოქის ბრძოლიდან მეოთხე დღეს, 12 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში გერმანელთა ჯარის ქვედანაყოფი ნატანებში ჩავიდა. 13 აპრილს გერმანული [[დროშა]] აღიმართა ნატანების სადგურში და მდინარე ნატანების ხიდზე. 1918 წლის 13 აპრილს საღამოს 7 საათისათვის მთავრობის სასახლის თეთრ დარბაზში ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით გამართულ კავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების ცენტრის გაერთიანებულ სხდომაზე (ესწრებოდა 200 წევრი) ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვ. გოგუაძეს, „რევოლუციის პირველი მხედრის“ წოდება მიენიჭა.</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::'''''შოთა ვადაჭკორია'''''</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::'''''შოთა ვადაჭკორია'''''</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 12:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 20:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ბრძოლები‏]]</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:საქართველოს ისტორია]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A9%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A5%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%AB%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%90&diff=75500&oldid=prev 2019-02-12T10:12:31Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:12, 12 თებერვალი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 12:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 12:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<del class="diffchange diffchange-inline">ქართველი პედაგოგები‏</del>]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<ins class="diffchange diffchange-inline">ბრძოლები‏</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<del class="diffchange diffchange-inline">ქართველი მხარეთმცოდნეები]]</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<ins class="diffchange diffchange-inline">საქართველოს ბრძოლები</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">[[კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები]]</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">[[კატეგორია:ისტორიული და ბუნების ძეგლების დამცველები</del>]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> </table>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A9%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A5%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%91%E1%83%A0%E1%83%AB%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%90&diff=75499&oldid=prev 2019-02-12T10:10:38Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;ჩოლოქის ბრძოლა&#039;&#039;&#039; - ბათუმის დაცვის საქმეში [[ქართველები|ქართ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''ჩოლოქის ბრძოლა''' - ბათუმის დაცვის საქმეში [[ქართველები|ქართველი]] [[სარდალი|სარდლების]] მიერ დაშვებულმა ტაქტიკურმა შეცდომებმა და ოსმალო ასკერებისგან ქალაქის დაკავებამ ოსმალებს დამატებითი ტერიტორიების ხელში ჩაგდების სურვილი აღუძრა. ასეთ ვითარებაში, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანიას]] რეკომენდაციით, ჩოლოქ-ნატანების ხაზის დაცვა და ოსმალთა შეჩერება გენერალ [[მაზნიაშვილი გიორგი|გიორგი მაზნიაშვილს]] დაევალა. 1918 წლის 2 აპრილს ნატანებში ჩასული გიორგი მაზნიაშვილის განკარგულებაში იყო 674 ჯარისკაცი, 4 [[ტყვიამფრქვევი]] და 6 [[ზარბაზანი]]. 3 აპრილს მის განკარგულებაში გადავიდა ჯავშნოსანი მატარებელი [[გოგუაძე ვალოდია|ვ. გოგუაძის]] ხელმძღვანელობით. გ. მაზნიაშვილის ბრძანებით, ჩოლოქის ხიდის ახლო მონაკვეთიდან რკინიგზის ხაზის მოკლე შტო ტყეში შეიყვანეს და ჯავშნოსანი იქ გადამალეს. მოხალისეთა რაზმების დახმარებით, გ.მაზნიაშვილმა შეძლო სადგურ ნატანებიდან სოფლების - ლიხაურის, შემოქმედის და ვაშნარის პოზიციების გამაგრება. მაზნიაშვილის სამხედრო გეგმის განხორციელებაში ხელშემწყობი როლი შეასრულა მდ. ოჩხამურთან 5 აპრილს ოსმალთა წინააღმდეგ პორუჩიკ ლ. იმნაძის რაზმის (70 კაცი) 5-საათიანმა სამკვდრო-სასიცოცხლო [[ბრძოლა]]მ. სარკინიგზო ხაზის მიმართულებით მოძრავი მტერი 3 დღით იქნა შეჩერებული. ამავე დღეს ოზურგეთში ჩავიდნენ მხარზე თოფგადაკიდებული სოციალ-დემოკრატიის ლიდერები: ნ. ჟორდანია, [[წერეთელი ირაკლი (კაკი)|ირ. წერეთელი]] და [[მგელაძე ვლასა|ვლ. მგელაძე]]. ამასობაში, ოზურგეთისაკენ დაიძრა ოსმალთა 500-კაციანი კოლონა. ამ მიმართულებით თავდაცვითი პოზიციის შენარჩუნების უზრუნველყოფა ევალებოდა პოლკ. ს. წერეთლის IV [[ლეგიონი|ლეგიონს]] (1000 ჯარისკაცი), რომელმაც პოზიციები უბრძოლველად დატოვა და მტერი ოზურგეთში შეუშვა. მაზნიაშვილმა წერეთელი თანამდებობიდან გადააყენა და მისი პასუხისმგებლობაში მიცემა მოითხოვა. მაზნიაშვილის [[ძალები]] მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ. ზურგიდან მოსალოდნელი დარტყმის საფრთხის გამო, [[ჯარი]] ახალ პოზიციებზე გადააჯგუფა მის დასახმარებლად ხაშურიდან მიღებულ [[გვარდია|გვარდიის]] 1300-კაციან [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმთან]] ერთად. ქართველთა თავდაცვითი პოზიციები იწყებოდა სოფ. შეკვეთილიდან, გაივლიდა ჩოლოქის რკინიგზის მიმართულებას, საღარიბოს ტყით გადიოდა მდ. ნატანებამდე და ვაშნარის, ნასაკირალის, ცხემლის ხიდის, ჭალას, შემოქმედის გავლით, გოგიეთის მთამდე გრძელდებოდა. გედევანიშვილის გვარდიის ნაწილები ნაგომრის უღელტეხილებს იცავდნენ. მაზნიაშვილმა თავისი მცირეოდენი და მოხალისეთა საფუძველზე შექმნილი რაზმები იმ ფორმით გადააჯგუფა, რომ მტერს მარჯვენა [[ფრონტი]]ს გარღვევის და ჩოლოქ-ნატანების ხაზის ზურგში დარტყმის შესაძლებლობა არ მისცემოდა. რამდენადაც ოსმალები რკინიგზის ხაზის დაჭერას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდნენ, მათ მარცხენა ფლანგზე გალიპოლის ცნობილი [[დივიზია|დივიზიის]] 7000-კაციანი შემადგენლობა გადმოისროლეს. კრიტიკული სიტუაციის მიუხედავად, ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვალოდია გოგუაძეს, მტერთან შებმის გადაწყვეტილება არ შეუცვლია. ბრძოლის დაწყების წინ ჯავშნოსნის 80-კაციან [[ეკიპაჟი|ეკიპაჟის]] მებრძოლები ვ. გოგუაძემ იმ საფრთხის გამო გააფრთხილა, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა და იქვე დასძინა: ვისაც ბრძოლა არ შეეძლო ჯავშნოსნიდან ჩასულიყო. „სამშობლოსათვის ვიბრძვით და მისთვის დავიხოცებით“, - იყო მებრძოლთა პასუხი, რომელთა შორისაც ვ. გოგუაძის კიდევ სამი ძმა იყო: ალფესი, ნოე და მელენტი გოგუაძეები. 8 აპრილს დილის 5 საათზე ჯავშნოსანი მატარებელი ნელი სვლით რკინიგზის მთავარ ხაზზე გავიდა და მტრის ბანაკში სროლის გარეშე შევიდა. ჯავშნოსნის მეთაურმა სროლის ბრძანება მხოლოდ მას შემდეგ გასცა, რაც ოსმალები სანგრებიდან ამოვიდნენ და ლიანდაგზე შეჩერებული, თითქოს „დატყვევებული“ მატარებლის გარშემო დიდი რაოდენობით მოგროვდნენ. ტყვიამფრქვევებისა და [[ქვემეხი (საარტილერიო)|ქვემეხების]] ცეცხლით, ჯავშნოსნის ეკიპაჟმა მტრის წინააღმდეგ 5-საათიან ბრძოლას გაუძლო. 11 საათზე ჯავშნოსნის წინა ვაგონი რელსებიდან ამოვარდა. მასზე დაყენებული ტყვიამფქვევები და ქვემეხები მწყობრიდან იყო გამოსული. მატარებლის მეორე ვაგონის დაჭრილმა მეომრებმა იერიშზე გადმოსულ ოსმალებს ცეცხლი გაუხსნეს. ამ დროს, მაზნიაშვილის ბრძანებით, მატარებლის დასახმარებლად გამოგზავნილი 400-კაციანი გორის გვარდია შეტევაზე გადავიდა და მტერი უკუაქცია. ოსმალებმა 1015 ჯარისკაცი დაკარგეს, ხოლო 500-მდე დაიჭრა, ქართველთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო. ჩოლოქის ბრძოლიდან მეოთხე დღეს, 12 აპრილს, დღის მეორე ნახევარში გერმანელთა ჯარის ქვედანაყოფი ნატანებში ჩავიდა. 13 აპრილს გერმანული დროშა აღიმართა ნატანების სადგურში და მდ. ნატანების ხიდზე. 1918 წ-ის 13 აპრილს საღამოს 7 საათისათვის მთავრობის სასახლის თეთრ დარბაზში ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით გამართულ კავკასიის მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატების ცენტრის გაერთიანებულ სხდომაზე (ესწრებოდა 200 წევრი) ჯავშნოსანი მატარებელი №4-ის მეთაურს, ვ. გოგუაძეს, „რევოლუციის პირველი მხედრის“ წოდება მიენიჭა.<br /> <br /> :::::::::::::::::::::::::::::'''''შოთა ვადაჭკორია'''''<br /> <br /> ===წყაროები===<br /> გიორგი მაზნიაშვილი, მოგონებანი, 1917-1925, თბ., 1990.<br /> <br /> ==ლიტერატურა==<br /> შ. ვადაჭკორია, ქართული ეპოსიდან ამოზიდული ლეგენდა (ვალოდია გოგუაძე), თბ., 2014.<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]<br /> <br /> [[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები‏]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი მხარეთმცოდნეები]]<br /> [[კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები]]<br /> [[კატეგორია:ისტორიული და ბუნების ძეგლების დამცველები]]</div>

Echelidze