ძაძა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 19:41, 20 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-20T19:41:23Z

Tkenchoshvili 19:40, 20 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-20T19:40:13Z

Tkenchoshvili 19:46, 15 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-15T19:46:53Z

Masatiani 17:31, 15 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-15T17:31:00Z

Masatiani 17:30, 15 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-15T17:30:23Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-19T12:02:56Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2022-11-22T12:03:36Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 13:02, 22 სექტემბერი 2022-ზე

2022-09-22T13:02:41Z

Tkenchoshvili 11:00, 4 თებერვალი 2020-ზე

2020-02-04T11:00:42Z

Tkenchoshvili 08:07, 24 იანვარი 2020-ზე

2020-01-24T08:07:22Z

@@ ხაზი 5: / ხაზი 5: @@
 '''მეგრულად''' – „დიხაშ ლებია“, „ჩე ჭიფელებია“, „ჩე ჩხირალებია“, „გირძე ლებია“; <br />
 '''იმერულად''' – „მაშა ლობიო“, „მამაკალია“, „წვრილი ლობიო“, „მიწა ლობიო“, „ძაძა“; <br />
-'''გურულად''' – „მიწის ლობიო“, „გრძელი ლობიო“, კახურად – „მაშა ლობიო“, „მაში“, „მაშა“, „ფლავა ლობიო“, „მამიკალია ლობიო“, „კუჭშავა ლობიო“, „შავკუჭა ლობიო“, „ტუჩშავა ლობიო“, ქიზიყურად –„პირშავა“ ლობიო“.
+'''გურულად''' – „მიწის ლობიო“, „გრძელი ლობიო“, კახურად – „მაშა ლობიო“, „მაში“, „მაშა“, „ფლავა ლობიო“, „მამიკალია ლობიო“, „კუჭშავა ლობიო“, „შავკუჭა ლობიო“, „ტუჩშავა ლობიო“, ქიზიყურად –„პირშავა“ ლობიო“. ძაძა ცნობილია აგრეთვე, „იაპონიის ლობიოს“, „ქვა ლობიოს“ სახელწოდებით. [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს ლექსიკონში (1949) ძაძა განმარტებულია როგორც „წვრილი ლობიო“ ''(ერისთავი 1884; Декапрелевич, 1926; მაყაშვილი, 1949).''
-−
 ძაძა ცნობილია აგრეთვე, „იაპონიის ლობიოს“, „ქვა ლობიოს“ სახელწოდებით. [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს ლექსიკონში (1949) ძაძა განმარტებულია როგორც „წვრილი ლობიო“ ''(ერისთავი 1884; Декапрелевич, 1926; მაყაშვილი, 1949).''
 ხოჯაყოფილის ქართულ თარგმანში (XIII ს.) ძაძა „მაშის“ სახელწოდებით სამკურნალო მცენარედაა დასახელებული ''(ფანასკერტელი, 1950).''

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 '''ძაძა''' - '''(''Vigna unguiculata (L.) Walp'')'''. პარკოსანთა ოჯახის მცენარე.
-ძაძა [[საქართველო|საქართველოს]] სხვადასხვა კუთხის მოსახლეობაში სხვადასხვა სახელწოდებითაა ცნობილი: მეგრულად – „დიხაშ ლებია“, „ჩე ჭიფელებია“, „ჩე ჩხირალებია“, „გირძე ლებია“; იმერულად – „მაშა ლობიო“, „მამაკალია“, „წვრილი ლობიო“, „მიწა ლობიო“, „ძაძა“; გურულად – „მიწის ლობიო“, „გრძელი ლობიო“, კახურად – „მაშა ლობიო“, „მაში“, „მაშა“, „ფლავა ლობიო“, „მამიკალია ლობიო“, „კუჭშავა ლობიო“, „შავკუჭა ლობიო“, „ტუჩშავა ლობიო“, ქიზიყურად –„პირშავა“ ლობიო“. ძაძა ცნობილია აგრეთვე, „იაპონიის ლობიოს“, „ქვა ლობიოს“ სახელწოდებით. [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს ლექსიკონში (1949) ძაძა განმარტებულია როგორც „წვრილი ლობიო“ ''(ერისთავი 1884; Декапрелевич, 1926; მაყაშვილი, 1949).''
+ძაძა [[საქართველო|საქართველოს]] სხვადასხვა კუთხის მოსახლეობაში სხვადასხვა სახელწოდებითაა ცნობილი: <br />
 ხოჯაყოფილის ქართულ თარგმანში (XIII ს.) ძაძა „მაშის“ სახელწოდებით სამკურნალო მცენარედაა დასახელებული ''(ფანასკერტელი, 1950).''

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:ZaZa.jpg|thumb|230პქ|'''ძაძა''' – Vigna unguiculata (L.) Walp. <br />საქართველოს ეროვნული ბოტანიკური ბაღის საკოლექციო ნაკვეთი]]
-'''ძაძა''' - '''(''Vigna unguiculata (L.) Walp'')'''. პარკოსანთა ოჯახის მცენარე. ძაძა [[საქართველო|საქართველოს]] სხვადასხვა კუთხის მოსახლეობაში სხვადასხვა სახელწოდებითაა ცნობილი: მეგრულად – „დიხაშ ლებია“, „ჩე ჭიფელებია“, „ჩე ჩხირალებია“, „გირძე ლებია“; იმერულად – „მაშა ლობიო“, „მამაკალია“, „წვრილი ლობიო“, „მიწა ლობიო“, „ძაძა“; გურულად – „მიწის ლობიო“, „გრძელი ლობიო“, კახურად – „მაშა ლობიო“, „მაში“, „მაშა“, „ფლავა ლობიო“, „მამიკალია ლობიო“, „კუჭშავა ლობიო“, „შავკუჭა ლობიო“, „ტუჩშავა ლობიო“, ქიზიყურად –„პირშავა“ ლობიო“. ძაძა ცნობილია აგრეთვე, „იაპონიის ლობიოს“, „ქვა ლობიოს“ სახელწოდებით. [[სულხან-საბა ორბელიანი]]ს ლექსიკონში (1949) ძაძა განმარტებულია როგორც „წვრილი ლობიო“ ''(ერისთავი 1884; Декапрелевич, 1926; მაყაშვილი, 1949).''
+'''ძაძა''' - '''(''Vigna unguiculata (L.) Walp'')'''. პარკოსანთა ოჯახის მცენარე.
 ხოჯაყოფილის ქართულ თარგმანში (XIII ს.) ძაძა „მაშის“ სახელწოდებით სამკურნალო მცენარედაა დასახელებული ''(ფანასკერტელი, 1950).''
@@ ხაზი 8: / ხაზი 10: @@
 გასული საუკუნის 20-იან წლებში გურიაში (ოზურგეთში) გავრცელებული ძაძის ფორმები აღწერილია ლ. დეკაპრელევიჩის მიერ ''(Декапрелевич, 1926).''
-ძაძა ერთწლოვანი მცენარეა. აქვს სუსტი, ზოგჯერ მხვიარა [[ღერო]], კარგად განვითარებული ფესვთა სისტემა. ძაძის ქართული ფორმები გრძელი დღის მცენარეებია. ძაძა კარგად იზრდება კოლხეთის ტენიან პირობებში. მის კოლხურ ფორმებს აქვს გრძელი სავეგეტაციო პერიოდი (დაახლ. 190 დღე). ძაძის მარცვალი მდიდარია ცილებითა და ცხიმებით. ძველად საქართველოს მოსახლეობა მისგან ამზადებდა ზეთში ხახვთან ერთად მოხრაკულ ან ნიგვზით და ძმრით შეზავებულ ძალიან გემრიელ შეჭამანდს. მარცვალი მდიდარია ცილებითა და ცხიმებით. ზოგჯერ ძაძას ფქვილი [[ხორბალი|ხორბლის]] ფქვილშიც გაურევიათ [[პურის ცხობა|პურის გამოსაცხობად]].
+ძაძა ერთწლოვანი მცენარეა. აქვს სუსტი, ზოგჯერ მხვიარა [[ღერო]], კარგად განვითარებული ფესვთა სისტემა. ძაძის ქართული ფორმები გრძელი დღის მცენარეებია. ძაძა კარგად იზრდება კოლხეთის ტენიან პირობებში. მის კოლხურ ფორმებს აქვს გრძელი სავეგეტაციო პერიოდი (დაახლ. 190 დღე). ძაძის მარცვალი მდიდარია ცილებითა და ცხიმებით. ძველად საქართველოს მოსახლეობა მისგან ამზადებდა ზეთში [[ხახვი|ხახვთან]] ერთად მოხრაკულ ან ნიგვზით და ძმრით შეზავებულ ძალიან გემრიელ შეჭამანდს. მარცვალი მდიდარია ცილებითა და ცხიმებით. ზოგჯერ ძაძას ფქვილი [[ხორბალი|ხორბლის]] ფქვილშიც გაურევიათ [[პურის ცხობა|პურის გამოსაცხობად]].
 ლობიოს კულტურის შემოსვლის შემდეგ ძაძა საქართველოს ტერიტორიაზე იშვიათად ითესება ''(მაისაია, 2013).''
@@ ხაზი 18: / ხაზი 20: @@
 [[კატეგორია:პარკოსნები]]
-[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]]
+[[კატეგორია:ერთწლიანი მცენარეები]]
 [[კატეგორია: საქართველოს სამკურნალო მცენარეები]]

←წინა ვერსია		17:31, 15 ნოემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 20:		ხაზი 20:
	[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]]		[[კატეგორია:ეთნოგრაფია]]
	[[კატეგორია: საქართველოს სამკურნალო მცენარეები]]		[[კატეგორია: საქართველოს სამკურნალო მცენარეები]]
−	~~[[კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები]]~~

@@ ხაზი 19: / ხაზი 19: @@
 [[კატეგორია:პარკოსნები]]
 [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]]
 [[კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები]]

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 ==წყარო==
-* პური ჩვენი არსობისა: წიგნი II
+* [[პური ჩვენი არსობისა]]
 [[კატეგორია:პარკოსნები]]
 [[კატეგორია:ეთნოგრაფია]]
 [[კატეგორია:სამკურნალო მცენარეები]]