https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%AC%E1%83%98%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%98წიფორელნი - რედაქტირების ისტორია2026-04-29T18:30:32Zამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიშიMediaWiki 1.19.24https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AC%E1%83%98%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%98&diff=164919&oldid=prevTkenchoshvili 12:22, 19 სექტემბერი 2022-ზე2022-09-19T12:22:33Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:22, 19 სექტემბერი 2022-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გავიდა მცირე ხანი და ცხრა ძმანი მთაში თივას თიბავენ. ბიჭების დედამ უთხრა რძალს: პური გამოაცხვე და მთაში წაუღე მთიბლებსო. ქალი აცხობს პურს, პატარა ბალღი იქვე ჰყავს. დედამთილი რძეს დღვებავს. უცებ გაიყინა ეს რძე, აღარ იდღვიბება, ქვასავით გახდა. ახლა ეს აკვნიანი ბალღი რომ ჰყავს გვერდით, იმ ბალღის შარდი გაიყინა და ლოლუასავით მიეკრა [[აკვანი|აკვნის]] ძირს. იმ ცხრა ძმას ღვინო ჰქონდათ კოკით და ისიც გაიყინა. თქვეს იმ ცხრა ძმათ, ღმერთი გაგვიწყრა, ეს რა ამბავიაო? დავაგოროთ კოკები, არ გატყდება მაინცო. დააგორეს და არ გატყდა, ისე ჩამოვიდა ჭალაში. ადგნენ და წამოვიდენ სახლში, რაღაც უბედურებაა ჩვენს  თავზეო. მოვიდენ, ხედავენ, გაყინულია აკვნის ძირიც, რძეც. დედამ უთხრა: უბედურებაა ჩვენ თავს და ეცადეთ, სანამ არაფერი მოგვივაო.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გავიდა მცირე ხანი და ცხრა ძმანი მთაში თივას თიბავენ. ბიჭების დედამ უთხრა რძალს: პური გამოაცხვე და მთაში წაუღე მთიბლებსო. ქალი აცხობს პურს, პატარა ბალღი იქვე ჰყავს. დედამთილი რძეს დღვებავს. უცებ გაიყინა ეს რძე, აღარ იდღვიბება, ქვასავით გახდა. ახლა ეს აკვნიანი ბალღი რომ ჰყავს გვერდით, იმ ბალღის შარდი გაიყინა და ლოლუასავით მიეკრა [[აკვანი|აკვნის]] ძირს. იმ ცხრა ძმას ღვინო ჰქონდათ კოკით და ისიც გაიყინა. თქვეს იმ ცხრა ძმათ, ღმერთი გაგვიწყრა, ეს რა ამბავიაო? დავაგოროთ კოკები, არ გატყდება მაინცო. დააგორეს და არ გატყდა, ისე ჩამოვიდა ჭალაში. ადგნენ და წამოვიდენ სახლში, რაღაც უბედურებაა ჩვენს  თავზეო. მოვიდენ, ხედავენ, გაყინულია აკვნის ძირიც, რძეც. დედამ უთხრა: უბედურებაა ჩვენ თავს და ეცადეთ, სანამ არაფერი მოგვივაო.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ამდგარა ცხრა ძმა ღამით და დაუწყიათ თხრა. თორმეტი დღე თავისთვის სამარეები თხარეს. მიიტანეს სიპები და სიპებით გააწყვეს [[აკლდამა]] მიწაში. დიდძალი ოქრო-[[ვერცხლი]] ჰქონდათ და სულ ყანებში გაიტანეს და ჩაფლეს. ჩვენ ვიღუპებით და ნურავის დარჩესო, დედას უთქვამს. მერე გასულან ყველანი, სახლისთვის თავი დაუნებებიათ, დედაც წაუყვანიათ, ბავშვიც და შესულან აკლდამაში. თორმეტი დღის მერე ყველანი გაწყვეტილან. არც ერთი არ დარჩენილა ცოცხალი.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ამდგარა ცხრა ძმა ღამით და დაუწყიათ თხრა. თორმეტი დღე თავისთვის სამარეები თხარეს. მიიტანეს სიპები და სიპებით გააწყვეს [[აკლდამა]] მიწაში. დიდძალი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ოქრო<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-[[ვერცხლი]] ჰქონდათ და სულ ყანებში გაიტანეს და ჩაფლეს. ჩვენ ვიღუპებით და ნურავის დარჩესო, დედას უთქვამს. მერე გასულან ყველანი, სახლისთვის თავი დაუნებებიათ, დედაც წაუყვანიათ, ბავშვიც და შესულან აკლდამაში. თორმეტი დღის მერე ყველანი გაწყვეტილან. არც ერთი არ დარჩენილა ცოცხალი.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაიხარა სოფელმა. ამის შემდეგ გაიგო სიცოცხლე და წუთისოფელი.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაიხარა სოფელმა. ამის შემდეგ გაიგო სიცოცხლე და წუთისოფელი.</div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AC%E1%83%98%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%98&diff=158571&oldid=prevTkenchoshvili 12:06, 9 ივნისი 2022-ზე2022-06-09T12:06:27Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:06, 9 ივნისი 2022-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გავიდა მცირე ხანი და ცხრა ძმანი მთაში თივას თიბავენ. ბიჭების დედამ უთხრა რძალს: პური გამოაცხვე და მთაში წაუღე მთიბლებსო. ქალი აცხობს პურს, პატარა ბალღი იქვე ჰყავს. დედამთილი რძეს დღვებავს. უცებ გაიყინა ეს რძე, აღარ იდღვიბება, ქვასავით გახდა. ახლა ეს აკვნიანი ბალღი რომ ჰყავს გვერდით, იმ ბალღის შარდი გაიყინა და ლოლუასავით მიეკრა [[აკვანი|აკვნის]] ძირს. იმ ცხრა ძმას ღვინო ჰქონდათ კოკით და ისიც გაიყინა. თქვეს იმ ცხრა ძმათ, ღმერთი გაგვიწყრა, ეს რა ამბავიაო? დავაგოროთ კოკები, არ გატყდება მაინცო. დააგორეს და არ გატყდა, ისე ჩამოვიდა ჭალაში. ადგნენ და წამოვიდენ სახლში, რაღაც უბედურებაა ჩვენს  თავზეო. მოვიდენ, ხედავენ, გაყინულია აკვნის ძირიც, რძეც. დედამ უთხრა: უბედურებაა ჩვენ თავს და ეცადეთ, სანამ არაფერი მოგვივაო.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გავიდა მცირე ხანი და ცხრა ძმანი მთაში თივას თიბავენ. ბიჭების დედამ უთხრა რძალს: პური გამოაცხვე და მთაში წაუღე მთიბლებსო. ქალი აცხობს პურს, პატარა ბალღი იქვე ჰყავს. დედამთილი რძეს დღვებავს. უცებ გაიყინა ეს რძე, აღარ იდღვიბება, ქვასავით გახდა. ახლა ეს აკვნიანი ბალღი რომ ჰყავს გვერდით, იმ ბალღის შარდი გაიყინა და ლოლუასავით მიეკრა [[აკვანი|აკვნის]] ძირს. იმ ცხრა ძმას ღვინო ჰქონდათ კოკით და ისიც გაიყინა. თქვეს იმ ცხრა ძმათ, ღმერთი გაგვიწყრა, ეს რა ამბავიაო? დავაგოროთ კოკები, არ გატყდება მაინცო. დააგორეს და არ გატყდა, ისე ჩამოვიდა ჭალაში. ადგნენ და წამოვიდენ სახლში, რაღაც უბედურებაა ჩვენს  თავზეო. მოვიდენ, ხედავენ, გაყინულია აკვნის ძირიც, რძეც. დედამ უთხრა: უბედურებაა ჩვენ თავს და ეცადეთ, სანამ არაფერი მოგვივაო.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ამდგარა ცხრა ძმა ღამით და დაუწყიათ თხრა. თორმეტი დღე თავისთვის სამარეები თხარეს. მიიტანეს სიპები და სიპებით გააწყვეს [[აკლდამა]] მიწაში. დიდძალი ოქრო-ვერცხლი ჰქონდათ და სულ ყანებში გაიტანეს და ჩაფლეს. ჩვენ ვიღუპებით და ნურავის დარჩესო, დედას უთქვამს. მერე გასულან ყველანი, სახლისთვის თავი დაუნებებიათ, დედაც წაუყვანიათ, ბავშვიც და შესულან აკლდამაში. თორმეტი დღის მერე ყველანი გაწყვეტილან. არც ერთი არ დარჩენილა ცოცხალი.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ამდგარა ცხრა ძმა ღამით და დაუწყიათ თხრა. თორმეტი დღე თავისთვის სამარეები თხარეს. მიიტანეს სიპები და სიპებით გააწყვეს [[აკლდამა]] მიწაში. დიდძალი ოქრო-<ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ვერცხლი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ჰქონდათ და სულ ყანებში გაიტანეს და ჩაფლეს. ჩვენ ვიღუპებით და ნურავის დარჩესო, დედას უთქვამს. მერე გასულან ყველანი, სახლისთვის თავი დაუნებებიათ, დედაც წაუყვანიათ, ბავშვიც და შესულან აკლდამაში. თორმეტი დღის მერე ყველანი გაწყვეტილან. არც ერთი არ დარჩენილა ცოცხალი.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაიხარა სოფელმა. ამის შემდეგ გაიგო სიცოცხლე და წუთისოფელი.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაიხარა სოფელმა. ამის შემდეგ გაიგო სიცოცხლე და წუთისოფელი.</div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AC%E1%83%98%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9C%E1%83%98&diff=101148&oldid=prevTkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''წიფორელნი''' – წიფორში ყოფილან ცხრა ძმანი, ისეთი გაბუდაყებ...2020-05-14T12:04:10Z<p>ახალი გვერდი: '''წიფორელნი''' – წიფორში ყოფილან <a href="/wikidict/index.php/%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%A0%E1%83%90" title="ცხრა">ცხრა</a> ძმანი, ისეთი გაბუდაყებ...</p>
<p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''წიფორელნი''' – წიფორში ყოფილან [[ცხრა]] ძმანი, ისეთი გაბუდაყებულები ყოფილან, რომ მთელ სოფელს მოსვენებას არ აძლევდნენ. ართმევდნენ მეზობლებს საქონელს, ფულს ან სხვა რამეს, რაც მოეწონებოდათ. თუ ვინმე დაქორწინდებოდა იმ სოფელში, მათი შიშით მალვით მოჰყავდათ პატარძალი. გაიგებდნენ, რომ ვინმეს სოფელში პატარძალი მოჰყავს, და მოვიდოდა ერთ-ერთი ცხრა ძმათაგან, დედოფალს [[პური]]ს ჭმევა უნდაო და გამოაყვანინებდა ქალს, წაიყვანდა თავის სახლში. დაბრუნდებოდა ქალი პატივახდილი. გაუბედურებული იყო მათგან მთელი სოფელი. არ იცოდნენ, რა მოემოქმედათ.<br />
<br />
ბოლოს, ხევისბრებს უთქვამთ, სადამდე ვიყოთ ასეო, ავიყაროთ და გადავსახლდეთო. ადგნენ ხევისბერ-ხუცესნი და წიფორის წმიდა გიორგის ხატში [[სანთელი (სარიტუალო)|სანთელი]] აანთეს, [[ლოცვა|ილოცეს]], ან ჩვენ დაგვაშორე აქედან, ან ეგენი მოგვაშორეო. და შეისმინა წიფორის წმიდა გიორგიმ მათი ვედრება.<br />
<br />
გავიდა მცირე ხანი და ცხრა ძმანი მთაში თივას თიბავენ. ბიჭების დედამ უთხრა რძალს: პური გამოაცხვე და მთაში წაუღე მთიბლებსო. ქალი აცხობს პურს, პატარა ბალღი იქვე ჰყავს. დედამთილი რძეს დღვებავს. უცებ გაიყინა ეს რძე, აღარ იდღვიბება, ქვასავით გახდა. ახლა ეს აკვნიანი ბალღი რომ ჰყავს გვერდით, იმ ბალღის შარდი გაიყინა და ლოლუასავით მიეკრა [[აკვანი|აკვნის]] ძირს. იმ ცხრა ძმას ღვინო ჰქონდათ კოკით და ისიც გაიყინა. თქვეს იმ ცხრა ძმათ, ღმერთი გაგვიწყრა, ეს რა ამბავიაო? დავაგოროთ კოკები, არ გატყდება მაინცო. დააგორეს და არ გატყდა, ისე ჩამოვიდა ჭალაში. ადგნენ და წამოვიდენ სახლში, რაღაც უბედურებაა ჩვენს თავზეო. მოვიდენ, ხედავენ, გაყინულია აკვნის ძირიც, რძეც. დედამ უთხრა: უბედურებაა ჩვენ თავს და ეცადეთ, სანამ არაფერი მოგვივაო.<br />
<br />
ამდგარა ცხრა ძმა ღამით და დაუწყიათ თხრა. თორმეტი დღე თავისთვის სამარეები თხარეს. მიიტანეს სიპები და სიპებით გააწყვეს [[აკლდამა]] მიწაში. დიდძალი ოქრო-ვერცხლი ჰქონდათ და სულ ყანებში გაიტანეს და ჩაფლეს. ჩვენ ვიღუპებით და ნურავის დარჩესო, დედას უთქვამს. მერე გასულან ყველანი, სახლისთვის თავი დაუნებებიათ, დედაც წაუყვანიათ, ბავშვიც და შესულან აკლდამაში. თორმეტი დღის მერე ყველანი გაწყვეტილან. არც ერთი არ დარჩენილა ცოცხალი. <br />
<br />
გაიხარა სოფელმა. ამის შემდეგ გაიგო სიცოცხლე და წუთისოფელი.<br />
<br />
<br />
== წყარო ==<br />
[[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის|მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის (ქართული მითოლოგია)]]<br />
<br />
[[კატეგორია:მითოლოგია]]<br />
[[კატეგორია:ქართული მითები]]<br />
[[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]</div>Tkenchoshvili