ჭიჭინაძე ზაქარია - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 19:31, 16 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-16T19:31:15Z

Masatiani 11:56, 16 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-16T11:56:52Z

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ზაქარია ჭიჭინაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ჭიჭინაძე ზაქარია“ გადამი...

2023-10-16T11:35:23Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ზაქარია ჭიჭინაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ჭიჭინაძე ზაქარია“ გადამი...

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ჭიჭინაძე ზაქარია“ გადაიტანა გვერდზე „ზაქარია ჭიჭინაძე“

2023-10-16T11:35:09Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ჭიჭინაძე ზაქარია“ გადაიტანა გვერდზე „ზაქარია ჭიჭინაძე“

Masatiani: ახალი გვერდი: წარწერის ტექსტი '''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსე...

2023-10-16T11:34:55Z

ახალი გვერდი: წარწერის ტექსტი '''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსე...

ახალი გვერდი

[[ფაილი:Zaqaria chichinadze.jpg|thumb|წარწერის ტექსტი]]
'''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსევდონიმები: „ზ. მთაწმინდელი“, „შავშელი“) (1854–1931) — მკვლევარი, [[მწიგნობარი]], ბიბლიოფილი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. მრავალი წიგნის გამომცემელი. სწავლობდა ირაკლის სახელობისა და ქაშუეთის სკოლებში. დიდი წვლილი მიუძღვის ძველი ქართული ხელნაწერი წიგნების (1875-78 წწ. შეაგროვა 500-ზე მეტი ხელნაწერი), ხალხური შემოქმედების ნიმუშების, [[ლეგენდა|ლეგენდების]], [[ზღაპარი|ზღაპრების]], ლექსების შეგროვება-გამოცემის საქმეში. 1889 წ. იმოგზაურა [[აჭარა|აჭარაში]], სადაც თავისი საქმიანობით ხელს უწყობდა ქართველთა შორის პატრიოტული გრძნობის გაღვივებას. სამწერლო საქმიანობა 1872 წ. დაიწყო. აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ პრესაში. აქვეყნებდა წერილებს ლიტერატურის, ისტორიის საკითხებზე, საზოგადო მოღვაწეთა შესახებ (იყო მრავალი ქართველი მწერლის ბიოგრაფი). ავტორია 250-მდე წიგნისა, მათ შორის: „[[იოანე შავთელი|იოვანე შავთელი]]“ (1883), „[[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]“ (1885), „თ. [[ალექსანდრე ჭავჭავაძე]] და თ. [[გრიგოლ ორბელიანი]]“ (1886), ქართული მწერლობა მე-17 საუკუნეში“ (1888), „[[დიმიტრი ბაქრაძე]]“ (1891), „[[დიმიტრი ყიფიანი]]“ (1892), „ვახტანგ ორბელიანი“ (1892), „[[დავით ერისთავი]]“ (1892), „[[აკაკი]]“ (1897), „თ. [[ილია ჭავჭავაძე]] როგორც ქართველთა ერთობის მღაღადებელი“ (1897), „[[სარგის თმოგველი]] და მისი დილარიანი“ (1917), „ისტორია ფარული საზოგადოებისა. [[ფილადელფოს კიკნაძე]]“ (1919), „ისტორია ქართული გაზეთების და ჟურნალებისა“ (1902), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნის ბეჭდვისა. მეფე [[ვახტანგ მეექვსე]]“ (1909), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნების ბეჭდვისა. 1626-1900" (1900).

==წყარო==
* [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]].

[[კატეგორია: ქართველი მწიგნობრები]]
[[კატეგორია: ქართველი ისტორიკოსები]]
[[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]]
[[კატეგორია:ჭიჭინაძეები]]

←წინა ვერსია		11:56, 16 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Zaqaria chichinadze.jpg\|thumb\|~~წარწერის ტექსტი~~]]	+	[[ფაილი:Zaqaria chichinadze.jpg\|thumb\|ზაქარია ჭიჭინაძე]]
	'''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსევდონიმები: „ზ. მთაწმინდელი“, „შავშელი“) (1854–1931) — მკვლევარი, [[მწიგნობარი]], ბიბლიოფილი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. მრავალი წიგნის გამომცემელი. სწავლობდა ირაკლის სახელობისა და ქაშუეთის სკოლებში. დიდი წვლილი მიუძღვის ძველი ქართული ხელნაწერი წიგნების (1875-78 წწ. შეაგროვა 500-ზე მეტი ხელნაწერი), ხალხური შემოქმედების ნიმუშების, [[ლეგენდა\|ლეგენდების]], [[ზღაპარი\|ზღაპრების]], ლექსების შეგროვება-გამოცემის საქმეში. 1889 წ. იმოგზაურა [[აჭარა\|აჭარაში]], სადაც თავისი საქმიანობით ხელს უწყობდა ქართველთა შორის პატრიოტული გრძნობის გაღვივებას. სამწერლო საქმიანობა 1872 წ. დაიწყო. აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ პრესაში. აქვეყნებდა წერილებს ლიტერატურის, ისტორიის საკითხებზე, საზოგადო მოღვაწეთა შესახებ (იყო მრავალი ქართველი მწერლის ბიოგრაფი). ავტორია 250-მდე წიგნისა, მათ შორის: „[[იოანე შავთელი\|იოვანე შავთელი]]“ (1883), „[[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]“ (1885), „თ. [[ალექსანდრე ჭავჭავაძე]] და თ. [[გრიგოლ ორბელიანი]]“ (1886), ქართული მწერლობა მე-17 საუკუნეში“ (1888), „[[დიმიტრი ბაქრაძე]]“ (1891), „[[დიმიტრი ყიფიანი]]“ (1892), „ვახტანგ ორბელიანი“ (1892), „[[დავით ერისთავი]]“ (1892), „[[აკაკი]]“ (1897), „თ. [[ილია ჭავჭავაძე]] როგორც ქართველთა ერთობის მღაღადებელი“ (1897), „[[სარგის თმოგველი]] და მისი დილარიანი“ (1917), „ისტორია ფარული საზოგადოებისა. [[ფილადელფოს კიკნაძე]]“ (1919), „ისტორია ქართული გაზეთების და ჟურნალებისა“ (1902), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნის ბეჭდვისა. მეფე [[ვახტანგ მეექვსე]]“ (1909), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნების ბეჭდვისა. 1626-1900" (1900).		'''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსევდონიმები: „ზ. მთაწმინდელი“, „შავშელი“) (1854–1931) — მკვლევარი, [[მწიგნობარი]], ბიბლიოფილი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. მრავალი წიგნის გამომცემელი. სწავლობდა ირაკლის სახელობისა და ქაშუეთის სკოლებში. დიდი წვლილი მიუძღვის ძველი ქართული ხელნაწერი წიგნების (1875-78 წწ. შეაგროვა 500-ზე მეტი ხელნაწერი), ხალხური შემოქმედების ნიმუშების, [[ლეგენდა\|ლეგენდების]], [[ზღაპარი\|ზღაპრების]], ლექსების შეგროვება-გამოცემის საქმეში. 1889 წ. იმოგზაურა [[აჭარა\|აჭარაში]], სადაც თავისი საქმიანობით ხელს უწყობდა ქართველთა შორის პატრიოტული გრძნობის გაღვივებას. სამწერლო საქმიანობა 1872 წ. დაიწყო. აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ პრესაში. აქვეყნებდა წერილებს ლიტერატურის, ისტორიის საკითხებზე, საზოგადო მოღვაწეთა შესახებ (იყო მრავალი ქართველი მწერლის ბიოგრაფი). ავტორია 250-მდე წიგნისა, მათ შორის: „[[იოანე შავთელი\|იოვანე შავთელი]]“ (1883), „[[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]“ (1885), „თ. [[ალექსანდრე ჭავჭავაძე]] და თ. [[გრიგოლ ორბელიანი]]“ (1886), ქართული მწერლობა მე-17 საუკუნეში“ (1888), „[[დიმიტრი ბაქრაძე]]“ (1891), „[[დიმიტრი ყიფიანი]]“ (1892), „ვახტანგ ორბელიანი“ (1892), „[[დავით ერისთავი]]“ (1892), „[[აკაკი]]“ (1897), „თ. [[ილია ჭავჭავაძე]] როგორც ქართველთა ერთობის მღაღადებელი“ (1897), „[[სარგის თმოგველი]] და მისი დილარიანი“ (1917), „ისტორია ფარული საზოგადოებისა. [[ფილადელფოს კიკნაძე]]“ (1919), „ისტორია ქართული გაზეთების და ჟურნალებისა“ (1902), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნის ბეჭდვისა. მეფე [[ვახტანგ მეექვსე]]“ (1909), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნების ბეჭდვისა. 1626-1900" (1900).

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Zaqaria chichinadze.jpg|thumb|ზაქარია ჭიჭინაძე]]
+[[ფაილი:Zaqaria chichinadze.jpg|thumb|200პქ|ზაქარია ჭიჭინაძე]]
-'''ჭიჭინაძე ზაქარია''' (ფსევდონიმები: „ზ. მთაწმინდელი“, „შავშელი“) (1854–1931) — მკვლევარი, [[მწიგნობარი]], ბიბლიოფილი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. მრავალი წიგნის გამომცემელი. სწავლობდა ირაკლის სახელობისა და ქაშუეთის სკოლებში. დიდი წვლილი მიუძღვის ძველი ქართული ხელნაწერი წიგნების (1875-78 წწ. შეაგროვა 500-ზე მეტი ხელნაწერი), ხალხური შემოქმედების ნიმუშების, [[ლეგენდა|ლეგენდების]], [[ზღაპარი|ზღაპრების]], ლექსების შეგროვება-გამოცემის საქმეში. 1889 წ. იმოგზაურა [[აჭარა|აჭარაში]], სადაც თავისი საქმიანობით ხელს უწყობდა ქართველთა შორის პატრიოტული გრძნობის გაღვივებას. სამწერლო საქმიანობა 1872 წ. დაიწყო. აქტიურად თანამშრომლობდა იმდროინდელ პრესაში. აქვეყნებდა წერილებს ლიტერატურის, ისტორიის საკითხებზე, საზოგადო მოღვაწეთა შესახებ (იყო მრავალი ქართველი მწერლის ბიოგრაფი). ავტორია 250-მდე წიგნისა, მათ შორის: „[[იოანე შავთელი|იოვანე შავთელი]]“ (1883), „[[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]“ (1885), „თ. [[ალექსანდრე ჭავჭავაძე]] და თ. [[გრიგოლ ორბელიანი]]“ (1886), ქართული მწერლობა მე-17 საუკუნეში“ (1888), „[[დიმიტრი ბაქრაძე]]“ (1891), „[[დიმიტრი ყიფიანი]]“ (1892), „ვახტანგ ორბელიანი“ (1892), „[[დავით ერისთავი]]“ (1892), „[[აკაკი]]“ (1897), „თ. [[ილია ჭავჭავაძე]] როგორც ქართველთა ერთობის მღაღადებელი“ (1897), „[[სარგის თმოგველი]] და მისი დილარიანი“ (1917), „ისტორია ფარული საზოგადოებისა. [[ფილადელფოს კიკნაძე]]“ (1919), „ისტორია ქართული გაზეთების და ჟურნალებისა“ (1902), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნის ბეჭდვისა. მეფე [[ვახტანგ მეექვსე]]“ (1909), „ისტორია ქართული სტამბისა და წიგნების ბეჭდვისა. 1626-1900" (1900).
+'''ჭიჭინაძე ზაქარია''' – (ფსევდონიმები: „ზ. მთაწმინდელი“, „შავშელი“), (1854–1931) — მკვლევარი, [[მწიგნობარი]], ბიბლიოფილი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. მრავალი წიგნის გამომცემელი.
 ==წყარო==
@@ ხაზი 7: / ხაზი 9: @@
 [[კატეგორია: ქართველი მწიგნობრები]]
 [[კატეგორია: ქართველი ისტორიკოსები]]
 [[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]]
 [[კატეგორია:ჭიჭინაძეები]]