https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90 2026-05-02T03:08:29Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90&diff=184409&oldid=prev 2023-01-15T20:30:04Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:30, 15 იანვარი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 15:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 15:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[თანამედროვე ეკონომიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[თანამედროვე ეკონომიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ეკონომიკური თეორია]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90&diff=184408&oldid=prev 2023-01-15T20:29:41Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:29, 15 იანვარი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ხელფასის თეორია''' - (wage theory) - შრომის ნეოკლასიკური თეორია, რომელიც დღესაც რჩება <del class="diffchange diffchange-inline">ხელფასის </del>ანალიზის დომინირებულ მეცნიერულ პარადიგმად. ამასთან, ნეოკლასიკური თეორიის ეს უპირატესობა არ იყო მუდმივი და მას წინ უძღვოდა შრომის კლასიკური თეორიის დომინირება. კლასიკური სკოლის წარმომადგენლებს მტკიცედ სწამდათ, რომ ხელფასს ახასიათებს ტენდენცია, მისი ბუნებრივი დონის ან საარსებო <del class="diffchange diffchange-inline">მინიმუმის </del>დონის ირგვლივ მერყეობისა. მათ მთავარ ინტერესს წარმოადგენდა ხელფასის საერთო დონისა და მოსახლეობის ზრდის კვალობაზე ეროვნულ პროდუქტში შრომის წილის ცვლილების ახსნა<del class="diffchange diffchange-inline">. თანდათანობით ხელფასის თეორიისადმი მიდგომა შეიცვალა. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა პოზიციების მიმართ დამოკიდებულებამ ცვლილება განიცადა ორი მიმართულებით: პირველი, მარქსისტული თეორიის განვითარებამ რადიკალურად შეცვალა დამოკიდებულება კლასიკური ანალიზის მიმართ. ამასთან, მარქსისტული თეორიიდან გამომდინარე, რომ კაპიტალიზმის დროს ხელფასის განაკვეთს აქვს ტენდენცია [[საარსებო მინიმუმი|საარსებო მინიმუმთან]] მიახლოებისა, პრაქტიკულად ემთხვევა კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა დასკვნებს; მეორე, დადგა მარჟინალისტური რევოლუციის პერიოდი. მაშინ როდესაც კლასიკური სკოლა წარმოების დანახარჯებს განიხილავდა ფასის განმსაზღვრელ ფაქტორად, მარჟინალისტებმა ფასის განმსაზღვრელ ფაქტორად პირველებმა აღიარეს ზღვრული სარგებლიანობა</del>.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ხელფასის თეორია''' - (wage theory) - შრომის ნეოკლასიკური თეორია, რომელიც დღესაც რჩება <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ხელფასი]]ს </ins>ანალიზის დომინირებულ მეცნიერულ პარადიგმად. ამასთან, ნეოკლასიკური თეორიის ეს უპირატესობა არ იყო მუდმივი და მას წინ უძღვოდა შრომის კლასიკური თეორიის დომინირება. კლასიკური სკოლის წარმომადგენლებს მტკიცედ სწამდათ, რომ ხელფასს ახასიათებს ტენდენცია, მისი ბუნებრივი დონის ან <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>საარსებო <ins class="diffchange diffchange-inline">მინიმუმი]]ს </ins>დონის ირგვლივ მერყეობისა. მათ მთავარ ინტერესს წარმოადგენდა ხელფასის საერთო დონისა და მოსახლეობის ზრდის კვალობაზე ეროვნულ პროდუქტში შრომის წილის ცვლილების ახსნა. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">მათი აზრით</del>, <del class="diffchange diffchange-inline">შრომის ანაზღაურება უნდა განისაზღვროს [[სამუშაო ძალა|სამუშაო ძალაზე]] მეორეული წარმოებული მოთხოვნით, რომელიც, თავის მხრივ, შრომის ზღვრულ პროდუქტზეა დამოკიდებული</del>. <del class="diffchange diffchange-inline">აქედან </del>გამომდინარე, <del class="diffchange diffchange-inline">მუშაკის შრომის ანაზღაურება უნდა განხორციელდეს არა </del>ხელფასის <del class="diffchange diffchange-inline">ფონდიდან</del>, <del class="diffchange diffchange-inline">არამედ იმ საქონლის რეალიზაციით მიღებული ამონაგებიდან</del>, <del class="diffchange diffchange-inline">რომლის შექმნაშიც ეს მუშაკი მონაწილეობს</del>. <del class="diffchange diffchange-inline">თუ </del>კლასიკური <del class="diffchange diffchange-inline">თეორია თავისი ყურადღების კონცენტრაციას ახდენდა ხელფასის საერთო დონეზე</del>, <del class="diffchange diffchange-inline">ნეოკლასიკურმა თეორიამ წინაპლანზე წამოსწია მიკროეკონომიკური ფაქტორები. ნეოკლასიკოსთა შემდგომ გამოკვლევებში, განსაკუთრებით ა. მარშალის ნაშრომებში, ნაჩვენებია, რომ ხელფასი არის მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთქმედების შედეგი</del>.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">თანდათანობით ხელფასის თეორიისადმი მიდგომა შეიცვალა. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა პოზიციების მიმართ დამოკიდებულებამ ცვლილება განიცადა ორი მიმართულებით: პირველი</ins>, <ins class="diffchange diffchange-inline">მარქსისტული თეორიის განვითარებამ რადიკალურად შეცვალა დამოკიდებულება კლასიკური ანალიზის მიმართ</ins>. <ins class="diffchange diffchange-inline">ამასთან, მარქსისტული თეორიიდან </ins>გამომდინარე, <ins class="diffchange diffchange-inline">რომ კაპიტალიზმის დროს </ins>ხელფასის <ins class="diffchange diffchange-inline">განაკვეთს აქვს ტენდენცია საარსებო მინიმუმთან მიახლოებისა</ins>, <ins class="diffchange diffchange-inline">პრაქტიკულად ემთხვევა კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა დასკვნებს; მეორე</ins>, <ins class="diffchange diffchange-inline">დადგა [[მარჟინალიზმი|მარჟინალისტური]] რევოლუციის პერიოდი</ins>. <ins class="diffchange diffchange-inline">მაშინ როდესაც </ins>კლასიკური <ins class="diffchange diffchange-inline">სკოლა [[წარმოება|წარმოების]] [[დანახარჯი|დანახარჯებს]] განიხილავდა [[ფასი]]ს განმსაზღვრელ ფაქტორად</ins>, <ins class="diffchange diffchange-inline">მარჟინალისტებმა ფასის განმსაზღვრელ ფაქტორად პირველებმა აღიარეს [[ზღვრული სარგებლიანობა]]</ins>.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ხელფასის ნეოკლასიკური თეორია, მნიშვნელოვანი მოდიფიკაციით, დღესაც რჩება მთავარ ორიენტირად ხელფასის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზისას, თუმცა, იგი, გარკვეული თვალსაზრისით, ეჭვქვეშ დააყენა „კეინზიანურმა რევოლუციამ“. კეინზი ხაზს უსვამდა ხელფასის არაელასტიკურობას შრომის ჭარბი მიწოდების შემთხვევაში, თუმცა, ამის მიზეზი ნაკლებად იყო დასაბუთებული. ამიტომ ხელფასის კეინზიანურმა თეორიამ ვერ დაჩრდილა ნეოკლასიკური თეორია, მაგრამ ხელი შეუწყო ხელფასის ინსტიტუციური თეორიის განვითარებას. ეს უკანასკნელი აქცენტს აკეთებს სოციოლოგიურ, პოლიტიკურ და ინსტიტუციურ ფაქტორებზე და სრულად გამორიცხავს ეკონომიკურ ფაქტორებს.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">მათი აზრით, შრომის ანაზღაურება უნდა განისაზღვროს [[სამუშაო ძალა|სამუშაო ძალაზე]] მეორეული წარმოებული მოთხოვნით, რომელიც, თავის მხრივ, შრომის [[ზღვრული პროდუქტი|ზღვრულ პროდუქტზეა]] დამოკიდებული. აქედან გამომდინარე, მუშაკის შრომის ანაზღაურება უნდა განხორციელდეს არა [[ხელფასი]]ს ფონდიდან, არამედ იმ [[საქონელი|საქონლის]] რეალიზაციით მიღებული ამონაგებიდან, რომლის შექმნაშიც ეს მუშაკი მონაწილეობს. თუ კლასიკური თეორია თავისი ყურადღების კონცენტრაციას ახდენდა ხელფასის საერთო დონეზე, ნეოკლასიკურმა თეორიამ წინაპლანზე წამოსწია მიკროეკონომიკური ფაქტორები. ნეოკლასიკოსთა შემდგომ გამოკვლევებში, განსაკუთრებით ა. მარშალის ნაშრომებში, ნაჩვენებია, რომ ხელფასი არის [[მოთხოვნა|მოთხოვნისა]] და [[მიწოდება|მიწოდების]] ურთიერთქმედების შედეგი.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ხელფასის ნეოკლასიკური თეორია, მნიშვნელოვანი მოდიფიკაციით, დღესაც რჩება მთავარ ორიენტირად ხელფასის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზისას, თუმცა, იგი, გარკვეული თვალსაზრისით, ეჭვქვეშ დააყენა „კეინზიანურმა რევოლუციამ“. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[კეინზი ჯონ მეინარდ|</ins>კეინზი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ხაზს უსვამდა ხელფასის არაელასტიკურობას შრომის ჭარბი მიწოდების შემთხვევაში, თუმცა, ამის მიზეზი ნაკლებად იყო დასაბუთებული. ამიტომ ხელფასის კეინზიანურმა თეორიამ ვერ დაჩრდილა ნეოკლასიკური თეორია, მაგრამ ხელი შეუწყო ხელფასის ინსტიტუციური თეორიის განვითარებას. ეს უკანასკნელი აქცენტს აკეთებს სოციოლოგიურ, პოლიტიკურ და ინსტიტუციურ ფაქტორებზე და სრულად გამორიცხავს ეკონომიკურ ფაქტორებს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ინსტიტუციურმა ეკონომიკურმა თეორიამ რომელიც ფართოდ გავრცელდა 1890-1930 წლებში, ხელფასის დონის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზის სფეროში თავისი სიტყვა თქვა 1940-1950-იან წლებში. ამ თეორიის მომხრეები სკეპტიკურად უყურებდნენ ხელფასის ნეოკლასიკურ თეორიას, თუმცა, მათ ვერ შექმნეს ხელფასის ერთიანი თეორია. ამასთან, იმდენად დიდი იყო ინსტიტუციონალისტთა გავლენა, რომ შრომის ეკონომიკა ამ პერიოდში დიდხანს იყო მოწყვეტილი ეკონომიკური მეცნიერების განვითარების ძირითადი მიმართულებისაგან. XX საუკუნის 70-იან წლების მეორე ნახევრიდან ნეოკლასიკური თეორიის აღორძინების კვალობაზე მწვანე შუქი მიეცა ხელფასის თეორიის ნეოკლასიკურ მოდელს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ინსტიტუციურმა ეკონომიკურმა თეორიამ რომელიც ფართოდ გავრცელდა 1890-1930 წლებში, ხელფასის დონის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზის სფეროში თავისი სიტყვა თქვა 1940-1950-იან წლებში. ამ თეორიის მომხრეები სკეპტიკურად უყურებდნენ ხელფასის ნეოკლასიკურ თეორიას, თუმცა, მათ ვერ შექმნეს ხელფასის ერთიანი თეორია. ამასთან, იმდენად დიდი იყო ინსტიტუციონალისტთა გავლენა, რომ შრომის ეკონომიკა ამ პერიოდში დიდხანს იყო მოწყვეტილი ეკონომიკური მეცნიერების განვითარების ძირითადი მიმართულებისაგან. XX საუკუნის 70-იან წლების მეორე ნახევრიდან ნეოკლასიკური თეორიის აღორძინების კვალობაზე მწვანე შუქი მიეცა ხელფასის თეორიის ნეოკლასიკურ მოდელს.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90&diff=182059&oldid=prev 2022-12-19T12:14:52Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;ხელფასის თეორია&#039;&#039;&#039; - (wage theory) - შრომის ნეოკლასიკური თეორია, რომელ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''ხელფასის თეორია''' - (wage theory) - შრომის ნეოკლასიკური თეორია, რომელიც დღესაც რჩება ხელფასის ანალიზის დომინირებულ მეცნიერულ პარადიგმად. ამასთან, ნეოკლასიკური თეორიის ეს უპირატესობა არ იყო მუდმივი და მას წინ უძღვოდა შრომის კლასიკური თეორიის დომინირება. კლასიკური სკოლის წარმომადგენლებს მტკიცედ სწამდათ, რომ ხელფასს ახასიათებს ტენდენცია, მისი ბუნებრივი დონის ან საარსებო მინიმუმის დონის ირგვლივ მერყეობისა. მათ მთავარ ინტერესს წარმოადგენდა ხელფასის საერთო დონისა და მოსახლეობის ზრდის კვალობაზე ეროვნულ პროდუქტში შრომის წილის ცვლილების ახსნა. თანდათანობით ხელფასის თეორიისადმი მიდგომა შეიცვალა. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა პოზიციების მიმართ დამოკიდებულებამ ცვლილება განიცადა ორი მიმართულებით: პირველი, მარქსისტული თეორიის განვითარებამ რადიკალურად შეცვალა დამოკიდებულება კლასიკური ანალიზის მიმართ. ამასთან, მარქსისტული თეორიიდან გამომდინარე, რომ კაპიტალიზმის დროს ხელფასის განაკვეთს აქვს ტენდენცია [[საარსებო მინიმუმი|საარსებო მინიმუმთან]] მიახლოებისა, პრაქტიკულად ემთხვევა კლასიკური თეორიის წარმომადგენელთა დასკვნებს; მეორე, დადგა მარჟინალისტური რევოლუციის პერიოდი. მაშინ როდესაც კლასიკური სკოლა წარმოების დანახარჯებს განიხილავდა ფასის განმსაზღვრელ ფაქტორად, მარჟინალისტებმა ფასის განმსაზღვრელ ფაქტორად პირველებმა აღიარეს ზღვრული სარგებლიანობა.<br /> <br /> მათი აზრით, შრომის ანაზღაურება უნდა განისაზღვროს [[სამუშაო ძალა|სამუშაო ძალაზე]] მეორეული წარმოებული მოთხოვნით, რომელიც, თავის მხრივ, შრომის ზღვრულ პროდუქტზეა დამოკიდებული. აქედან გამომდინარე, მუშაკის შრომის ანაზღაურება უნდა განხორციელდეს არა ხელფასის ფონდიდან, არამედ იმ საქონლის რეალიზაციით მიღებული ამონაგებიდან, რომლის შექმნაშიც ეს მუშაკი მონაწილეობს. თუ კლასიკური თეორია თავისი ყურადღების კონცენტრაციას ახდენდა ხელფასის საერთო დონეზე, ნეოკლასიკურმა თეორიამ წინაპლანზე წამოსწია მიკროეკონომიკური ფაქტორები. ნეოკლასიკოსთა შემდგომ გამოკვლევებში, განსაკუთრებით ა. მარშალის ნაშრომებში, ნაჩვენებია, რომ ხელფასი არის მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთქმედების შედეგი.<br /> <br /> ხელფასის ნეოკლასიკური თეორია, მნიშვნელოვანი მოდიფიკაციით, დღესაც რჩება მთავარ ორიენტირად ხელფასის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზისას, თუმცა, იგი, გარკვეული თვალსაზრისით, ეჭვქვეშ დააყენა „კეინზიანურმა რევოლუციამ“. კეინზი ხაზს უსვამდა ხელფასის არაელასტიკურობას შრომის ჭარბი მიწოდების შემთხვევაში, თუმცა, ამის მიზეზი ნაკლებად იყო დასაბუთებული. ამიტომ ხელფასის კეინზიანურმა თეორიამ ვერ დაჩრდილა ნეოკლასიკური თეორია, მაგრამ ხელი შეუწყო ხელფასის ინსტიტუციური თეორიის განვითარებას. ეს უკანასკნელი აქცენტს აკეთებს სოციოლოგიურ, პოლიტიკურ და ინსტიტუციურ ფაქტორებზე და სრულად გამორიცხავს ეკონომიკურ ფაქტორებს.<br /> <br /> ინსტიტუციურმა ეკონომიკურმა თეორიამ რომელიც ფართოდ გავრცელდა 1890-1930 წლებში, ხელფასის დონის განმსაზღვრელი ფაქტორების ანალიზის სფეროში თავისი სიტყვა თქვა 1940-1950-იან წლებში. ამ თეორიის მომხრეები სკეპტიკურად უყურებდნენ ხელფასის ნეოკლასიკურ თეორიას, თუმცა, მათ ვერ შექმნეს ხელფასის ერთიანი თეორია. ამასთან, იმდენად დიდი იყო ინსტიტუციონალისტთა გავლენა, რომ შრომის ეკონომიკა ამ პერიოდში დიდხანს იყო მოწყვეტილი ეკონომიკური მეცნიერების განვითარების ძირითადი მიმართულებისაგან. XX საუკუნის 70-იან წლების მეორე ნახევრიდან ნეოკლასიკური თეორიის აღორძინების კვალობაზე მწვანე შუქი მიეცა ხელფასის თეორიის ნეოკლასიკურ მოდელს.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[თანამედროვე ეკონომიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]<br /> [[კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები]]</div>

Khdavituri