დივა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(→წყარო) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''დივა''' – ''(ინდ.)'' „ზეციური“, „სხივოსანი“, ღმერთების არსებათა საერთო სახელწოდება, რომლებიც შეადგენენ [[პანთეონი|პანთეონს]]. მათი რიცხვი ტრადიციულად ოცდაცამეტია. უპირისპირდებიან [[ასურები|ასურებს]], როგორც არაღმერთებს, [[დემონები|დემონურ]] არსებათ. არსებობს დივების სამი ჯგუფი: | '''დივა''' – ''(ინდ.)'' „ზეციური“, „სხივოსანი“, ღმერთების არსებათა საერთო სახელწოდება, რომლებიც შეადგენენ [[პანთეონი|პანთეონს]]. მათი რიცხვი ტრადიციულად ოცდაცამეტია. უპირისპირდებიან [[ასურები|ასურებს]], როგორც არაღმერთებს, [[დემონები|დემონურ]] არსებათ. არსებობს დივების სამი ჯგუფი: | ||
| − | * ზესკნელის ([[ვარუნა]], [[მითრა]], [[სურია]], [[ვიშნუ]], [[აშვინები]] და სხვანი) | + | * [[ზესკნელი|ზესკნელის]] ([[ვარუნა]], [[მითრა]], [[სურია]], [[ვიშნუ]], [[აშვინები]] და სხვანი) |
* შუასკნელის ([[ინდრა]], [[მარუთები|მარუტები]], [[ვაიუ]] და სხვანი) | * შუასკნელის ([[ინდრა]], [[მარუთები|მარუტები]], [[ვაიუ]] და სხვანი) | ||
* მიწის ([[აგნი]], [[სომა]], [[ბრიჰასპატი]] და სხვანი). | * მიწის ([[აგნი]], [[სომა]], [[ბრიჰასპატი]] და სხვანი). | ||
| − | დივათა კლასში გაერთიანებულნი არიან ასევე განპიროვნებული აბსტრაქტული ცნებები („რისხვა“, „სურვილი“, სიუხვე“, საყრდენი“, მეტყველება“, „რწმენა“, „დრო“ და ა.შ.). სიტყვა დივა ღმერთის აღმნიშვნელი საერთო ინდო-ირანული სიტყვაა, ოღონდ ირანულ | + | დივათა კლასში გაერთიანებულნი არიან ასევე განპიროვნებული აბსტრაქტული ცნებები („რისხვა“, „სურვილი“, სიუხვე“, საყრდენი“, მეტყველება“, „რწმენა“, „დრო“ და ა.შ.). [[სიტყვა]] დივა ღმერთის აღმნიშვნელი საერთო ინდო-ირანული სიტყვაა, ოღონდ ირანულ [[მითოლოგია]]ში მან (|[[დაევა]], დევი) ავსულის მნიშვნელობა მიიღო. |
მიმდინარე ცვლილება 00:38, 26 სექტემბერი 2023 მდგომარეობით
დივა – (ინდ.) „ზეციური“, „სხივოსანი“, ღმერთების არსებათა საერთო სახელწოდება, რომლებიც შეადგენენ პანთეონს. მათი რიცხვი ტრადიციულად ოცდაცამეტია. უპირისპირდებიან ასურებს, როგორც არაღმერთებს, დემონურ არსებათ. არსებობს დივების სამი ჯგუფი:
- ზესკნელის (ვარუნა, მითრა, სურია, ვიშნუ, აშვინები და სხვანი)
- შუასკნელის (ინდრა, მარუტები, ვაიუ და სხვანი)
- მიწის (აგნი, სომა, ბრიჰასპატი და სხვანი).
დივათა კლასში გაერთიანებულნი არიან ასევე განპიროვნებული აბსტრაქტული ცნებები („რისხვა“, „სურვილი“, სიუხვე“, საყრდენი“, მეტყველება“, „რწმენა“, „დრო“ და ა.შ.). სიტყვა დივა ღმერთის აღმნიშვნელი საერთო ინდო-ირანული სიტყვაა, ოღონდ ირანულ მითოლოგიაში მან (|დაევა, დევი) ავსულის მნიშვნელობა მიიღო.
