ჯიჯიხია არტემ
(ახალი გვერდი: '''ჯიჯიხია არტემ მურზაყანის ძე''' ''(დ. - 2.I.1874 - გ. - 31.XII.1938)'' - გენერალი. ...) |
|||
| (2 მომხმარებლების 9 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ჯიჯიხია არტემ მურზაყანის ძე''' ''(დ. - 2.I.1874 - გ. - 31.XII.1938)'' | + | [[ფაილი:Jijixia artem.jpg|thumb|'''არტემ ჯიჯიხია''']] |
| + | '''ჯიჯიხია არტემ მურზაყანის ძე''' ''(დ. - 2.I.1874 - გ. - 31.XII.1938),'' ქართველი [[ოფიცერი]], რუსეთის საიმპერატორო [[არმია|არმიის]] [[გენერალური შტაბი]]ს [[კაპიტანი]] და ქართული არმიის [[გენერალი]], [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომი]]ს მონაწილე. | ||
| − | + | დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1897 წელს – იუნკერთა სასწავლებელი. აქვე ენიჭება პოდპორუჩიკის წოდება | |
| − | + | ||
| − | + | 1893 წლიდან [[სამხედრო სამსახური|სამხედრო სამსახურში]]ა. მსახურობდა 155-ე ყუბის ქვეით პოლკში. 1897 წლიდან პოდპორუჩიკის ჩინით მსახურობდა მე-7 სარეზერვო [[ბატალიონი|ბატალიონში]] და ტაშკენტის 1-ლ სარეზერვო ბატალიონში. შემდგომ სამსახურს აგრძელებს თურქესტანის მე-16 მსროლელ ბატალიონში. 1901 წელს ენიჭება პორუჩიკის სამხედრო წოდება, ხოლო 1905 წელს ხდება შტაბს-კაპიტანი. | |
| − | შტაბის უფროსი ადიუტანტი. | + | |
| − | + | 1907 წელს ამთავრებს ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემიას. | |
| − | 1918- | + | |
| − | 1919 იყო | + | 1907-1909 წლებში მსახურობდა ხოჯენთის მე-2 სარეზერვო ბატალიონში [[ასეული (სამხედრო)|ასეული]]ს მეთაურად, ხოლო 1909-1911 წლებში იყო მე-6 [[დივიზია|დივიზიის]] შტაბის უფროსი [[ადიუტანტი]]. |
| − | + | ||
| + | I მსოფლიო ომის დაწყებასთან დაკავშირებით ინიშნება რუსეთის დასავლეთის [[ფრონტი (საომარი მოქმედებების თეატრი)|ფრონტი]]ს გენერალ სამსონოვის მე-2 საველე არმიის მე-15 საარმიო კორპუსის შტაბის ადიუტანტად. აქვე ენიჭება კაპიტნის სამხედრო წოდება. აღმოსავლეთ [[პრუსია]]ზე [[ლაშქრობა|ლაშქრობისას]], ტანენბერგის ოპერაციის დროს, 1914 წლის აგვისტოში ტყვედ ჩავარდა, სადაც ომის დასრულებამდე იმყოფებოდა. | ||
| + | |||
| + | საბრძოლო დამსახურებისათვის და სამსახურში წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (1910 წ.) და წმ. ანას III (1913 წ.) ხარისხის ორდენებით. | ||
| + | |||
| + | 1918 წელს ტყვეობიდან თავისუფლდება, ბრუნდება სამშობლოში და ხდება დამოუკიდებელი [[საქართველო]]ს [[შეიარაღებული ძალები]]ს [[სამხედრო მოსამსახურე]]. მსახურობდა მე-2 ქვეითი დივიზიის მე-4 ქვეითი პოლკის შტაბის უფროსად. აქვე ენიჭება პირდაპირ პოლკოვნიკის წოდება. შემდგომში ინიშნება მე-2 ქვეითი დივიზიის შტაბის უფროსად. | ||
| + | |||
| + | [[სომხეთ-საქართველოს ომი]]ს მსვლელობისას, 1918 წლის დეკემბერში დაინიშნა [[სახალხო გვარდია|სახალხო გვარდიის]] ეკატერინენფელდის ფრონტის საველე შტაბის უფროსად. 1919 წლის დასაწყისში, მცირე ხნით იყო ახალციხისა და ახალქალაქის საბრძოლო [[რაზმი (სამხედრო)|რაზმი]]ს საველე შტაბის უფროსი. იმავე წლის 15 თებერვალს ინიშნება 1-ლი ქვეითი დივიზიის მე-4 ქვეითი პოლკის მეთაურად. აქვე ენიჭება ქართული არმიის [[გენერალი|გენერლის]] წოდება. | ||
| + | |||
| + | შემდგომში მსახურობდა სახალხო გვარდიის შემადგენლობაში სხვადასხვა სამეთაურო და საშტაბო თანამდებობებზე. | ||
| + | |||
| + | 1921 წლის თებერვალში, [[რუსეთ-საქართველოს ომი 1921|რუსეთ-საქართველოს ომი]]ს მსვლელობისას, თბილისის მიმართულებაზე იყო ლილო-ორხევის ფრონტის [[სარდალი]]. | ||
| + | |||
| + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია საბჭოთა რუსეთის მიერ|საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუსეთის ბოლშევიკური ოკუპაციისა]] და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტიდან, საქართველოს მთავრობის წევრებისა და ზოგიერთი სხვა ქართველი გენერლის მსგავსად [[ემიგრაცია]]ში არ წასულა და დარჩა [[საქართველო]]ში. ამ პერიოდიდან დაწყებული ჩამოშორდა აქტიურ სამხედრო და საზოგადო მოღვაწეობას და ცხოვრობდა თავის მამულში, [[სამეგრელო]]ში. მუშაობდა ზუგდიდის პედაგოგიურ ტექნიკუმში. | ||
| + | |||
| + | დიდი საბჭოური რეპრესიების დროს, 1938 წლის 2 იანვარს დააპატიმრეს, ანტისაბჭოთა განწყობებისა და მოღვაწეობის ბრალდებით გაასამართლეს და 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. სხვა ვერსიით – დახვრიტეს. მისი საფლავი არ არსებობს. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==იხილე აგრეთვე== | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| ხაზი 21: | ხაზი 33: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს | + | [[დამოუკიდებელი საქართველოს გენერლები და ადმირალები]] |
[[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი გენერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს პირველი რესპუბლიკის გენერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები]] | ||
| + | [[კატეგორია: წმინდა ანას III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია: წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენოსნები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჯიჯიხიები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 00:30, 29 ივნისი 2026 მდგომარეობით
ჯიჯიხია არტემ მურზაყანის ძე (დ. - 2.I.1874 - გ. - 31.XII.1938), ქართველი ოფიცერი, რუსეთის საიმპერატორო არმიის გენერალური შტაბის კაპიტანი და ქართული არმიის გენერალი, I მსოფლიო ომის მონაწილე.
დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1897 წელს – იუნკერთა სასწავლებელი. აქვე ენიჭება პოდპორუჩიკის წოდება
1893 წლიდან სამხედრო სამსახურშია. მსახურობდა 155-ე ყუბის ქვეით პოლკში. 1897 წლიდან პოდპორუჩიკის ჩინით მსახურობდა მე-7 სარეზერვო ბატალიონში და ტაშკენტის 1-ლ სარეზერვო ბატალიონში. შემდგომ სამსახურს აგრძელებს თურქესტანის მე-16 მსროლელ ბატალიონში. 1901 წელს ენიჭება პორუჩიკის სამხედრო წოდება, ხოლო 1905 წელს ხდება შტაბს-კაპიტანი.
1907 წელს ამთავრებს ნიკოლოზის სახელობის გენერალური შტაბის აკადემიას.
1907-1909 წლებში მსახურობდა ხოჯენთის მე-2 სარეზერვო ბატალიონში ასეულის მეთაურად, ხოლო 1909-1911 წლებში იყო მე-6 დივიზიის შტაბის უფროსი ადიუტანტი.
I მსოფლიო ომის დაწყებასთან დაკავშირებით ინიშნება რუსეთის დასავლეთის ფრონტის გენერალ სამსონოვის მე-2 საველე არმიის მე-15 საარმიო კორპუსის შტაბის ადიუტანტად. აქვე ენიჭება კაპიტნის სამხედრო წოდება. აღმოსავლეთ პრუსიაზე ლაშქრობისას, ტანენბერგის ოპერაციის დროს, 1914 წლის აგვისტოში ტყვედ ჩავარდა, სადაც ომის დასრულებამდე იმყოფებოდა.
საბრძოლო დამსახურებისათვის და სამსახურში წარჩინებისათვის დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის III (1910 წ.) და წმ. ანას III (1913 წ.) ხარისხის ორდენებით.
1918 წელს ტყვეობიდან თავისუფლდება, ბრუნდება სამშობლოში და ხდება დამოუკიდებელი საქართველოს შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე. მსახურობდა მე-2 ქვეითი დივიზიის მე-4 ქვეითი პოლკის შტაბის უფროსად. აქვე ენიჭება პირდაპირ პოლკოვნიკის წოდება. შემდგომში ინიშნება მე-2 ქვეითი დივიზიის შტაბის უფროსად.
სომხეთ-საქართველოს ომის მსვლელობისას, 1918 წლის დეკემბერში დაინიშნა სახალხო გვარდიის ეკატერინენფელდის ფრონტის საველე შტაბის უფროსად. 1919 წლის დასაწყისში, მცირე ხნით იყო ახალციხისა და ახალქალაქის საბრძოლო რაზმის საველე შტაბის უფროსი. იმავე წლის 15 თებერვალს ინიშნება 1-ლი ქვეითი დივიზიის მე-4 ქვეითი პოლკის მეთაურად. აქვე ენიჭება ქართული არმიის გენერლის წოდება.
შემდგომში მსახურობდა სახალხო გვარდიის შემადგენლობაში სხვადასხვა სამეთაურო და საშტაბო თანამდებობებზე.
1921 წლის თებერვალში, რუსეთ-საქართველოს ომის მსვლელობისას, თბილისის მიმართულებაზე იყო ლილო-ორხევის ფრონტის სარდალი.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის რუსეთის ბოლშევიკური ოკუპაციისა და იძულებითი გასაბჭოების შემდეგ, 1921 წლის მარტიდან, საქართველოს მთავრობის წევრებისა და ზოგიერთი სხვა ქართველი გენერლის მსგავსად ემიგრაციაში არ წასულა და დარჩა საქართველოში. ამ პერიოდიდან დაწყებული ჩამოშორდა აქტიურ სამხედრო და საზოგადო მოღვაწეობას და ცხოვრობდა თავის მამულში, სამეგრელოში. მუშაობდა ზუგდიდის პედაგოგიურ ტექნიკუმში.
დიდი საბჭოური რეპრესიების დროს, 1938 წლის 2 იანვარს დააპატიმრეს, ანტისაბჭოთა განწყობებისა და მოღვაწეობის ბრალდებით გაასამართლეს და 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. სხვა ვერსიით – დახვრიტეს. მისი საფლავი არ არსებობს.
