თქმულება ობობაზე

თქმულება ობობაზე − არის თქმულება, რომ ობობამ ისე გაუბლანდა ქრისტეს პირი, რომ ჯვარცმულს ერთი სიტყვის წაროთქმაც არ შეძლებოდა, რომ სატანჯველი გაასკეცებოდა. ამიტომაც დუმდა ჯვარზე ქრისტე, მდუმარედ ითმედა ტანჯვას და მდუმარედვე შეხვდა სიკვდილს. ამიტომაც არავის უყვარს ობობა: სადაც არ უნდა დაინახონ, კლავენ. ყველა მწერზე მეტად სძულთ იგი, რასაც ეს ლექსიც მოწმობს:

„ობობა მოდის, მოგოგამს, დედასთან მიუხარია,

ვინც ნახოს იგი, არ მიკლას, მასაც ნუ გაუხარია“.

წყარო

მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის (ქართული მითოლოგია)