შაქარა ლეღვი
შაქარა ლეღვი - ამ სახელწოდებით კახეთში გავრცელებულია ლეღვის სხვადასხვა კლონური ფორმა. კახეთის სხვადასხვა კუთხეში ცნობილია ლეღვის ჯიშური სხვაობები ან შეიძლება ითქვას კლონები, რომელნიც ერთი მეორისგან დიდად არ განსხვავდება. ჩვენ მიერ ქვემოთმოყვანილი ჰომოლოგიური აღწერილობა ჩატარებულია ბაკურციხის შაქარა ლეღვის ნიმუშზე.
შაქარა ლეღვის ხე ძლიერი ზრდისაა: იზრდება შტამბიან ფორმიან ხედ, ზოგჯერ კი ბუჩქათაც ვითარდება. ხეს ახასიათებს უხვი და ხშირი დატოტვა, მოკლე მუხლთაშორისებით.
ფოთოლი აქვს ხუთთათა, ღრმად დანაკვთული და 21/22 სმ სიგრძე-სიგანის. თათები ვიწრო ელიფსური ფორმისაა, 9 სმ სიგრძის ფოთლის ყუნწში. ზის ვიწრო ღრუში. დაძარღვა სუსტი აქვს, ფოთლის სიფრიფანა თხელხორცაა.
შაქარა ლეღვი ინვითარებს მხოლოდ ზაფხულის ნაყოფს, გუდა ნაყოფი არ იცის.
ნაყოფი წვრილი აქვს, სიმაღლე უდრის 2–2,5 სმ-ს და სიგანე 4 სმ-ს.
ნაყოფი სრულ სიმწიფისას მწვანე ფერისა რჩება, ოდნავ ჩალისფერი სიყვითლე დაჰკრავს ხოლმე. ყუნწი აქვს პატარა, მუქი მწვანე ფერისა, მწვანე ქერტლებით. ნაყოფის კანი თხელია, სქელი კანქვეშა ხორცითა და შედარებით პატარა გულით. ნაყოფის გული მომწვანო ფერისაა, შიგ შუაგულში ვარდისფერი ელფერით. წვრილ-წიპწაა. წიპწის რაოდენობა მცირეა. ნაყოფის მილი განიერი აქვს და სიმწიფეში ღიაა, გემოთი ნაყოფი მეტად გემრიელია, ახასიათებს მაღალი შაქრიანობა, სურნელოვანია, ოღონდ ზედმეტი შაქრიანობის გამო ყურსია. მისგან დამზადებული ჩირი ძლიერ წვრილია, ოღონდ მეტად გემრიელი; როგორც სუფრის ჯიში უთვალოა, თორემ გემოთი სჯობს კახეთში თითქმის ყველა არსებულ ადგილობრივ ჯიშს.
შაქარა ლეღვი თავისი მაღალი ხარისხის ნაყოფით პერსპექტულია. ნაყოფს დიდი გამოყენება ექნება საკონსერვო და საკონდიტრო საქმეში მურაბებად და ცუკატებად გადამუშავებისათვის.
ჯიში თავის ნაყოფის ტიპისა და ეიზენის კლასიფიკაციის მიხედვით, ისე როგორც გლეხურა, ეკუთვნის ჩვეულებრივ ლეღვების ჯგუფს, რომელიც ნაყოფს ყოველგვარ კაპრიფიგაციის გარეშე იმწიფებს.
