ძარა (სამეურნეო)

ძარა – დიდი მოწნული გოდორი. სახნავ-სათეს ნაკვეთში ორგანული სასუქის - ნაკელის საზიდი საშუალება.

გარდა სამეურნეო ფუნქციისა, მას ამინდის მართვის მაგიურ წესჩვეულებაშიც იყენებდნენ. გვალვის დროსს წყალში ჩადგამდნენ, შიგნით შელოცვილ ქვებს ჩაყრიდნენ და გაწვიმებამდე წყლიდან არ ამოიღებდნენ. სულხან ორბელიანის მიხედვით „ძარი – ქორის საჯდომი გოდორი” იყო.

თედო სახოკია: „ამ შელოცვილ კენჭებს ... წყალში ჩადგმულ ძარში აგდებენ და ელოდებიან წვიმის მოსვლას”.

ლიტერატურა

ორბელიანი, 1928; 1949:437;
სახოკია, 1985:285;
კახიძე, 1990:61.

წყარო

ქართველი ხალხის ეთნოლოგიური ლექსიკონი აჭარა