გიორგი ჩხოტუა

1926 წელს ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტექნიკურ ფაკულტეტზე. 1928 წლის 1 ოქტომბერს უნივერსიტეტის პოლიტექნიკური ფაკულტეტი საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკურ ინსტიტუტად გადაკეთდა. 1933 წელს გიორგი ჩხოტუამ აღნიშნული ფაკულტეტი ინჟინერ-გეოლოგის სპეციალობით დაამთავრა.

1933 წელს პირველმა გამოიკვლია აფხაზეთის (მდინარე კოდორის აუზი) ფუძე და ულტრაფუძე ქანები; საქართველოს სასარგებლო წიაღისეული (აზბესტი, ანდეზიტი, გრაფიტი, კვარციტი და სხვ). 1934 წელს 2 წლით ლენინგრადში, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში სასწავლებლად მიავლინეს, სადაც სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტის, დ.ს. ბელიანკინის ხელმძღვანელობით კვალიფიკაციას იმაღლებდა. 1935 წელს თბილისში დაბრუნდა და მუშაობა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე გააგრძელა, შეთავსებით საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ასისტენტად მუშაობდა. 1937 წელს დოცენტის თანამდებობაზე დაინიშნა. 1938 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: "აფხაზეთში, მდინარე კოდორის სათავის ფუძე და ულტრაფუძე სამთო ქანების პეტროგრაფია". გეოლოგია-მინერალოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1938). 1930-იან წლებში გიორგი ჩხოტუა აფხაზეთში, კავკასიონის ქედზე, მდინარე კოდორისა და ბზიფის  სათავეებთან მუშაობდა. რაფიელ ჩხოტუას შვილი, ზურაბ მანუჩარის ძე ჩხოტუას შთამომავალი. აფხაზეთის უძველესი სამთო ქანების პეტროგრაფიის მკვლევარი, საქართველოს ტერიტორიის სისტემური პეტროგრაფიული კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.

წყარო: ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ. 11.-თბ., 1987.-გვ. 179; აფხაზი არისტოკრატები ემიგრაციაში = Abkhazian aristocracy in exile / ნატო მარშანია.-თბ.,2020.-გვ.286-287

• Минеральные ресурсы ССР Грузии (ავტორი). - Тифлис , Техника да Шрома, 1933
• К петрографии древних основных и ультраосновных пород верховьев реки Кодора в Абхазии (ავტორი). - Тбилиси, Изд. Геол. ин-та, 1938 (Изд-во и тип. "Техника да Шрома"