ანასტასია ბარათაშვილი

ანასტასია ბეჟანის ასული ბარათაშვილი იყო თეიმურაზ II-ს (1700-1762) მეუღლის ანახანუმ დედოფლის და, რომელსაც პოეტური მიმოწერა ჰქონდა მზეჭაბუკ (ჭაბუა) ორბელიანთან. დავით რექტორმა თავის ანთოლოგიაში შეიტანა ლექსი ასეთი შენიშვნით: "მზეჭაბუკ ორბელიანისაგან მიწერილი დედოფლის დისა მიმართ ანასტასიასადმი ჟამსა ყრმობისა მისისა და თხოვნა ბარათისა ოჯახისა, რომელი მიეტაცა, რომელმანცა ჰსთხოვა თვისგან ნათხზი ბარათი ლექსითა ამით, გარნა მან არ მისმინა მისი, და არცაღა მისცა თვსი მას და იყო ლექსი ესრეთ". ამავე ანთოლოგიაში შეტანილია "დედოფლის ანნახანუმის დის ანასტასიაგან ლექსით პასუხი და ბარათის მიუცემლობა, და უარი და განძება". ანასტასიას ლექსი არის სხვა ხელნაწერებშიც. პლატონ იოსელიანის ცნობით, ანახანუმ დედოფალი, ანასტასია ბარათაშვილის და იყო "განსწავლული სწავლასა შინა და მოლექსეობასა, ზნეობით მაღალი, მორწმუნე და კეთილმსახურებითა შემკული". ბარბარე ბარათიშვილის და. მწიგნობარი.

წყარო: ძველი ქართველი მწიგნობარი ქალები /იზოლდა ქაფიაშვილი.-თბ.,1994.-გვ.141-142