ბორის ვლადიმიროვი

დაბადების ადგილი: ქ. ალექსანდროპოლი (ახლანდელი გიუმრი).

დაამთავრა თბილისის ამიერკავკასიის ფეხოსანთა სამხედრო სკოლა 1925 წელს; საბჭოთა არმიის გენერალური შტაბის აკადემია 1947 წელს.

16 წლის ასაკში შევიდა საბჭოთა არმიის რიგებში. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მიენიჭა ოფიცრის წოდება და ქ. ბათუმში დაბანაკებულ პირველ პოლკში ოცეულის მეთაურად დანიშნეს. 1941 წლამდე არმიაში სხვადასხვა თანამდებობებზე მსახურობდა. 1941 წლის ზაფხულში ცალკეული მსროლელი ბრიგადის შემადგენლობაში ვოლოხოვის ფრონტზე გააგზავნეს. 1943 წლის გაზაფხულზე დანიშნეს 311-ე მსროლელი დივიზიის მეთაურად. 311 დივიზიას შესანიშნავი ხელმძღვანელობა გაუწია. მისმა დივიზიამ ათასობით კილომეტრი ბრძოლით განვლო, მრავალი ქალაქი და სოფელი გაათავისუფლა. ომის დამთავრების შემდეგაც გააგრძელა სამხედრო ცოდნის გაღრმავება. 1944 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება, 1954 წელს - გენერალ-ლეიტენანტის სამხედრო წოდება. მთავრობამ დააფასა მისი სახელოვანი გზა და საბროლო ორდენებით დააჯილდოვა. იგი ლენინის ორი, წითელი დროშის სამი, სუვოროვოს მეორე ხარისხის, სამამულო ომის პირველი ხარისხის ორდენების, გმირის ოქროს ვარსკვლავის და რვა მედლის კავალერია.

წყარო: სამშობლოს ერთგული შვილები: ქართველები დიდ სამამულო ომში /გ. ყურაშვილი. -თბ., 1965.-გვ.49-55

• 1945 - საბჭოთა კავშირის გმირი