მირანდუხტი

ვახტანგ გორგასლის უმცროსი და. ჯუანშერის (XI ს.) ცნობით იგი ვახტანგის დაბადებიდან (431) "მეექუსესა წელსა" დაბადებულა. იმდროინდელ ქართლის სამეფოში არსებული წესის თანახმად, იზრდებოდა "კასპის სპასალარის" ოჯახში. 441 წელს ჩრდილო კავკასიიდან ქართლში შემოსულმა მომთაბარეებმა, რომელთა შორის ოსთა წინაპრებიც იყვნენ, ქართლის მოოხრების შემდეგ კასპიდან სამი წლის მირანდუხტიც გაიტაცეს. ვახტანგ მეფე ძალზე წუხდა მირანდუხტის ტყვეობაში ყოფნას. 447 წელს "კავკასიანნი მეფეთა" და ქართლ-ალბანეთის მარზპანის – ვარაზ-ბაკურის მხედრობასთან ერთად ვახტანგმა ჩრდილო კავკასიაში ილაშქრა და მირანდუხტი ტყვეობიდან გამოიხსნა. 460 წელს, ქართლში ირანელთა ლაშქრობის შემდეგ, საზავო მოლაპარაკებისას ირანის შაჰმა (იგულისხმება პეროზი, 459–484) ვახტანგ მეფეს, თავისი მტრების წინააღმდეგ შემწეობის გარდა, მირანდუხტი სთხოვა ცოლად. ვახტანგი დათანხმდა. შაჰმა ანტიოქიას (ქ. ნისიბინი) აღასრულა "ქორწილი სამეუფო", რომელსაც ვახტანგის დედა – საგდუხტი და "დაჲ ხუარანძეც" დაესწრნენ. 460 წელს შემდეგ მირანდუხტის ბედი უცნობია.

წყარო: საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემია: ქართული ენციკლოპედიის ი. აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია: georgianencyclopedia.ge