მირდატი (ქართლის მეფე)

ქართლის მეფე 398–399წწ.. ფარნავაზიანთა სამეფო სახლის, ბაქარიანთა შტოს წარმომადგენელი. "მეფეთა ცხოვრების" ავტორის ცნობით, მირდატი იყო "კაცი ქველი, მხედარი შემმართებელი... უშიში ღმრთისა... არა მსახურა ღმერთსა, არცა აღაშენა ეკლესია, არცარა მატა შენებულთა". იგი კლარჯეთისათვის ებრძოდა ბერძნებს (რომაელებს), ხოლო სპარსელებს (ირანელებს) ხარკს არ აძლევდა. ირანის სამეფო კარზე არსებული ოცწლიანი არეულობის შემდეგ, 399 წელს ტახტზე ასული იეზდიგერდ I-ის მიერ გამოგზავნილ დიდ ლაშქარს მირდატი "მცირედითა სპითა მიეგება". გარდაბანთან ბრძოლაში ქართველები დამარცხდნენ. მირდატი ირანელებმა დაატყვევეს. მტერმა "დაიპყრო ქართლი და განრყვნა ეკლესიანი". სამეფო ოჯახი და სვიმონ ქართლის ეპისკოპოსი კახეთის ხევში გაიხიზნენ. სასანიანებმა ქართლში მეფობა გააუქმეს (სამი წელი უმეფობა იყო). მირდატი გარდაიცვალა ტყვეობაში. მირდატი საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა და წმინდა მოწამე მირდატ მეფე უწოდა. ხსენების დღეა 8(21) ივლისი.

წყარო: საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემია: ქართული ენციკლოპედიის ი. აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია: georgianencyclopedia.ge