იხილეთ წყარო გვერდისთვის იაპონიის კუნძულები

==== ჰავა ====
იაპონიის კუნძულების მთავარი კლიმატწარმომქმნელი ფაქტორებიდან აღსანიშნავია მისი კუნძულოვანი მდებარეობა ზომიერ, სუბტროპიკულ და ტროპიკული სარტყლების წყნაროკეანურ-მუსონურ სექტორში, [[აზია|აზიის]] ვრცელი კონტინენტის სიახლოვეს და განსხვავებული ფიზიკური თვისებების მქონე ოკეანური წყლის მასების შეხვედრის არეში. ჰავის შიდატერიტორიულ ნაირგვარობათა ჩამოყალიბებაში მთავარი ფაქტორია კუნძულების დიდი განფენილობა განედის მიხედვით და ძლიერ დანაწევრებული მთიანი რელიეფი.

ზოგადად იაპონიის კუნძულებზე მუსონური ჰავაა, ჩრდილოეთში ზომიერი, უმეტეს ნაწილზე სუბტროპიკული და სამხრეთში ტროპიკული, ჩვეულებრივი მუსონური ჰავისაგან იმ განსხვავებით, რომ აქ ზამთრის მშრალი სეზონი არ არის გამოხატული.

კუნძულების (განსაკუთრებით სამხრეთი) ჰავაზე დიდ გავლენას ახდენს კუროსიოს თბილი დინება, რომლის ერთ-ერთი ტოტი შედის იაპონიის ზღვაში. მისი ზემოქმედებით წყლის ტემპერატურა 3-9°-ით მაღალია, ვიდრე მეზობელ წყლებში. ჩრდილოეთიდან ჩრდილო ჰონსიუმდე აღწევს ოიასიოს (კურილიის) ცივი დინება. ზამთარში მისი გავლენის სფეროში ექცევა იაპონიის ზღვის ჩრდილოეთი ნაწილი, რაც მნიშვნელოვნად აგდებს ზედაპირული წყლის და ჰაერის ტემპერატურას და კლიმატურ კონტრასტებს ჩრდილო და სამხრეთ კუნძულებს შორის ნორმალურთან შედარებით საგრძნობლად ზრდის. ჰოკაიდოზე იანვრის საშუალო ტემპერატურა მინუს 9-12°-ია, კუნძულ კიუსიუზე პლუს 8-9°, ე.ი. განსხვავება 17-21°-ია. ზაფხულის ტემპერატურებში განსხვავება შედარებით უმნიშვნელოა, ჰოკაიდოზე ივლისის საშუალო ტემპერატურა პლუს 18-20°-ია, კუნძულ ჰონსიუზე და მისგან სამხრეთით – პლუს 25-27°),


იაპონია მეზობელ მატერიკულ [[ჩინეთი|ჩინეთთან]] შედარებით ბევრად უფრო ტენიანია, ვინაიდან მის ტერიტორიაზე როგორც ზაფხულის, ისე ზამთრის მუსონი ნალექის მომტანია. ზამთრის კონტინენტური მუსონი გადალახავს შედარებით თბილწყლიან იაპონიის ზღვას, მის ზედაპირზე იძენს ტენს, რომელსაც ტოვებს დასავლეთ სანაპიროზე და ქარპირა კალთებზე, აღმოსავლეთ პერიფერიაზე ზამთარი ზომიერად ნალექიანია (არა მშრალი). ზაფხულის მუსონი მთელ აღმოსავლეთ სანაპიროზე და მიმდებარე მთების კალთებზე განსაზღვრავს უხვ ნალექებს, დასავლეთ მხარეზე აღინიშნება ნალექების მინიმუმი. შიდატერიტორიულად ნალექების წლიური რაოდენობა 1000-3000მმ ფარგლებში იცვლება. ყველაზე მეტ ნალექს (2000-3000მმ) ღებულობს ჰონსიუს ცენტრალური მასივი და სამხრეთი კუნძულების სამხრეთ-აღმოსავლეთი პერიფერია. ზამთრის ნალექები განსაკუთრებით  უხვია კუნძულ ჰოკაიდოზე, სადაც წარმოიქმნება თოვლის მძლავრი (4მ-მდე) საბურველი. ყველაზე მცირენალექიანია (1000– 1500მმ) მთათაშუა ქვაბულები და იაპონიის ზღვის შიდა სანაპიროები (ჰონსიუს, კიუსიუსა და სიკოკუს შორის). იაპონიის კუნძულებზე ზამთარ-ზაფხულ აღინიშნება ციკლონური პროცესების ინტენსივობა, რაც აძლიერებს ჰავის ზღვიურობას და ტენიანობას. იაპონია ტროპიკული ციკლონების ქვეყანაა. ქვეყნისათვის ტაიფუნის (ტროპიკული ციკლონის) მიერ მიყენებული ზარალი აღემატება მიწისძერებით გამოწვეულ ზიანს.