იხილეთ წყარო გვერდისთვის კახიძე მედეა

[[ფაილი:Medea kaxidze.JPG|thumb|მედეა კახიძე]]
'''კახიძე მედეა''' (1933 − 2015),  იურისტი, პოეტი, ფილოლოგი. დაიბადა ახალსოფელში (ყვარელი). 1954 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო ერთი წლის შემდეგ — მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურული ინსტიტუტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1950 წელს გამოაქვეყნა პირველი ლექსი გაზეთ „ლიტერატურა და ხელოვნებაში”. 1955 წელს გამოვიდა მისი ლექსების პირველი კრებული — „სიყვარულის ასაკი”. ეწეოდა მთარგმნელობით საქმიანობას. თარგმნა იუგოსლავიელი პოეტი ქალის დესანკა მაქსიმოვიჩის ლექსები `მიწის სურნელი~, კრებული
— „იუგოსლავიელი პოეტები”, სომეხი პოეტის სევტქარადის ლექსები.



:::: * * *

::ყველას ვიღაცა გვიწოდებს ლამაზს,
::ხან გარეული, ხან შინაური,
::ყველა ადვილად მიხვდება განა,
::ხუმრობაა თუ ქათინაური.
::ვინმე ვინმესთვის გზა არის დიდი,
::ვინმე ვინმესთვის არის იმედი,
::განა ყოველთვის სიმღერით მიდის
::სიჭაბუკიდან გზა სიბერემდი.
::მე ვინც მგონია მკაცრი და ცუდი,
::ჩემთვის ვინც არის კაცი უგულო,
::არის სხვა ქალი − ვინც წლობით უცდის,
::და საწუთროში მისით სულდგმულობს.
::ზოგჯერ სიცოცხლეს დაუსვამ წერტილს,
::სახეს ღრუბელით ჩამოიქუფრებ,
::და მაინც სადმე სიყვარულს შენს წილს
::იპოვი, როგორც გრემის სიტურფეს.
::ხან დაბერდები კაცთან შემთხვევით,
::მოკვდები, როგორც ზამთრის ცივი დღე,
::ხან უცხოს სადმე შეეფეთები
::და მთელ სიცოცხლეს ვეღარ ივიწყებ.
::რადგან ბუნება არ გვრჩება ვალში
::რაღაც სიკეთით ყველას მოგვმადლის,
::იმედის ზღვაში თეთრი აფრებით
::ვტივტივებთ, როგორც შორი ხომალდი.
::ყველას ვიღაცა გვიწოდებს ლამაზს,
::ხან გარეული, ხან შინაური,
::ყველა ადვილად მიხვდება განა,
::ხუმრობაა თუ ქათინაური.

==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ქართველი იურისტები]]
[[კატეგორია:კახიძეები]]