იხილეთ წყარო გვერდისთვის ქორიძე ფილიმონ

[[ფაილი:Filimon qoriZe.PNG|thumb|130პქ|ფილიმონ ქორიძე]]
'''ფილიმონ ქორიძე'''  – (1829, სოფ. გამოჩინებული, ახლანდ. ზემო აბაშა, სამტრედიის რ-ნი – 1911, ბახმარო, ახლანდ. ჩოხატაურის რ-ნი, დაკრძალულია ქ. ოზურგეთში), პირველი [[ქართველები|ქართველი]] პროფესიონალი მომღერალი ([[ბანი (ხმა)|ბანი]]), პედაგოგი, ფოლკლორისტი, ხალხური გუნდების
ორგანიზატორი და ლოტბარი, ქართული საოპერო ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ვოკალურ ხელოვნებას ფილიმონ ქორიძე დაეუფლა მილანში, ფ. რონკონისთან (1864-72). 1872 [[გასტროლი|გასტროლები]] ჰქონდა სამხრეთ ამერიკაში (რიო-დე-ჟანეირო). მღეროდა მილანის „ლა სკალაშიც“. 1873-იდან პეტერბურგის [[მარიას თეატრი|მარიას თეატრის]] სოლისტია. 1874-81 კონცერტებით შემოიარა [[იტალია|იტალიის]] ქალაქები (კორიჯიოს ფსევდონიმით). 1881-იდან ერთხანს მღეროდა [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი]]ს სცენაზე. შეასრულა სუსანინის ([[გლინკა მიხეილ|გლინკა]]ს „სიცოცხლე მეფისთვის“), დემონის ([[რუბინშტეინი ანტონ|რუბინშტეინი]]ს „დემონი“), დონ ბაზილიოს ([[როსინი ჯოაკინო|როსინი]]ს „სევილიელი დალაქი“), რუსლანის (გლინკას „რუსლან და ლიუდმილა“) პარტიები.

ფილიმონ ქორიძეს დიდი წვლილი მიუძღვის ქართული ხალხური სიმღერა-გალობის თავმოყრის, ჩაწერისა და გავრცელების საქმეში. 1895-1904 შეკრიბა და გამოსცა [[საგალობელი|საგალობლების]] 4 კრებული. ფილიმონ ქორიძეს დაწერილი აქვს ვოკალური და საფონიური ნაწარმოებები, აგრეთვე თეორიული ხასიათის შრომა „სახელმძღვანელო ნოტებისა და მისი კანონების შესწავლისათვის“ (1895).





==წყარო==
* [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
[[კატეგორია:ვოკალისტები]]
[[კატეგორია:ქართველი ვოკალისტები]]
[[კატეგორია:საოპერო მომღერლები]]
[[კატეგორია:მარიას თეატრის სოლისტები]]
[[კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები]]
[[კატეგორია:ქართველი ლოტბარები]]
[[კატეგორია:ქორიძეები]]