დამიზეზება
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''დამიზეზება''' – [[ხატი]]ს ([[ჯვარი]]ს) მიერ ადამიანის დაავადმყოფება. განირჩევა დამიზეზების ორი ტიპი: ა. დამიზეზება, როგორც სასჯელის ფორმა, ხატის შეურაცხყოფისათვის („ზღვენ-სამსახურის“ დაკლება, ნაკრძალ ადგილზე გავლა და სხვა ცოდვები), რაც ადამიანის | '''დამიზეზება''' – [[ხატი]]ს ([[ჯვარი]]ს) მიერ ადამიანის დაავადმყოფება. განირჩევა დამიზეზების ორი ტიპი: ა. დამიზეზება, როგორც სასჯელის ფორმა, ხატის შეურაცხყოფისათვის („ზღვენ-სამსახურის“ დაკლება, ნაკრძალ ადგილზე გავლა და სხვა ცოდვები), რაც ადამიანის | ||
დროებით ავადმყოფობაში (თავის, თვალების, გვერდების ტკივილი, ფილტვებისა და სხვა ორგანოების დაავადება) ვლინდება, და ბ. | დროებით ავადმყოფობაში (თავის, თვალების, გვერდების ტკივილი, ფილტვებისა და სხვა ორგანოების დაავადება) ვლინდება, და ბ. | ||
| − | დამიზეზება „რჩეულის“ ხატის მეენედ (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანის მიზნით. ამ უკანასკნელის სიმპტომები საჩინო ხდება ფსიქონერვული | + | დამიზეზება „რჩეულის“ ხატის [[მეენე|მეენედ]] (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანის მიზნით. ამ უკანასკნელის სიმპტომები საჩინო ხდება ფსიქონერვული |
| − | ხასიათის დაავადებით, რომლის დროსაც კაცი „გიჟდების, ქადაგობას დაიწყებს, ღაბუშობას. ის გონთ აღარ იქნების, ის იქნების არეული. რას იძახებს, თაო არ იცის იმან. რასაც აძახებიებს | + | ხასიათის დაავადებით, რომლის დროსაც კაცი „გიჟდების, ქადაგობას დაიწყებს, ღაბუშობას. ის გონთ აღარ იქნების, ის იქნების არეული. რას იძახებს, თაო არ იცის იმან. რასაც აძახებიებს ჯვარი, იმას იძახებს“. „[[ქადაგი]]“, „[[ღაბუში]]“. |
მიმდინარე ცვლილება 14:36, 28 აპრილი 2020 მდგომარეობით
დამიზეზება – ხატის (ჯვარის) მიერ ადამიანის დაავადმყოფება. განირჩევა დამიზეზების ორი ტიპი: ა. დამიზეზება, როგორც სასჯელის ფორმა, ხატის შეურაცხყოფისათვის („ზღვენ-სამსახურის“ დაკლება, ნაკრძალ ადგილზე გავლა და სხვა ცოდვები), რაც ადამიანის დროებით ავადმყოფობაში (თავის, თვალების, გვერდების ტკივილი, ფილტვებისა და სხვა ორგანოების დაავადება) ვლინდება, და ბ. დამიზეზება „რჩეულის“ ხატის მეენედ (ქადაგად) ან ხუცესად აყვანის მიზნით. ამ უკანასკნელის სიმპტომები საჩინო ხდება ფსიქონერვული ხასიათის დაავადებით, რომლის დროსაც კაცი „გიჟდების, ქადაგობას დაიწყებს, ღაბუშობას. ის გონთ აღარ იქნების, ის იქნების არეული. რას იძახებს, თაო არ იცის იმან. რასაც აძახებიებს ჯვარი, იმას იძახებს“. „ქადაგი“, „ღაბუში“.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ნ. მინდაძე. რჩეულობის ინსტიტუტი და ფსიქო-ნერვული დაავადებანი ფშავში // მასალები საქართველოს ეთნოგრაფიისათვის. XXI. თბ., 1981, გვ. 146-152;
- მისივე, ქართული ხალხური მედიცინა. თბ., 1981;
- თ. ოჩიაური. ქართველთა უძველესი სარწმუნოების ისტორიიდან. თბ., 1954, გვ. 18.
