დიდი თურქობა
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
თურქ-სელჩუკების მიერ [[ბიზანტია|ბიზანტიის]] აღმოსავლეთი პროვინციების დაპყრობის შემდეგ საქართველო ერთადერთი დამოუკიდებელი [[ქრისტიანობა|ქრისტიანული]] [[სახელმწიფო]] დარჩა წინა [[აზია]]ში. ამიტომ 1070-იანი წლების ბოლოდან [[სელჩუკები|სელჩუკთა]] მთავარი [[დარტყმა (სამხედრო)|დარტყმები]] მის წინააღმდეგ იქნა მიმართული. | თურქ-სელჩუკების მიერ [[ბიზანტია|ბიზანტიის]] აღმოსავლეთი პროვინციების დაპყრობის შემდეგ საქართველო ერთადერთი დამოუკიდებელი [[ქრისტიანობა|ქრისტიანული]] [[სახელმწიფო]] დარჩა წინა [[აზია]]ში. ამიტომ 1070-იანი წლების ბოლოდან [[სელჩუკები|სელჩუკთა]] მთავარი [[დარტყმა (სამხედრო)|დარტყმები]] მის წინააღმდეგ იქნა მიმართული. | ||
| − | 1080 წელს თურქები მთელ საქართველოს მოედვნენ ქართლიდან ოდიშამდე და აჭარამდე. მათ გადაწვეს ქუთაისი, არტანუჯი, კლარჯეთის უდაბნოები, რბევა-აკლება დაზამთრებამდე არ შეწყვეტილა. ამ გამანადგურებელ შემოსევას [[ქართველები|ქართველებმა]] „დიდი თურქობა“ უწოდეს. ამის შემდეგ სელჩუკებმა წესად შემოიღეს ყოველწლიური შემოსევა საქართველოში. გაზაფხულიდან ზამთრის დადგომამდე თარეშობდნენ, არბევდნენ, რისი წაღებაც შეიძლებოდა, მიჰქონდათ, დანარჩენს ანადგურებდნენ. | + | 1080 წელს თურქები მთელ საქართველოს მოედვნენ ქართლიდან ოდიშამდე და აჭარამდე. მათ გადაწვეს ქუთაისი, [[არტანუჯი (ციხე-ქალაქი)|არტანუჯი]], კლარჯეთის უდაბნოები, რბევა-აკლება დაზამთრებამდე არ შეწყვეტილა. ამ გამანადგურებელ შემოსევას [[ქართველები|ქართველებმა]] „დიდი თურქობა“ უწოდეს. ამის შემდეგ სელჩუკებმა წესად შემოიღეს ყოველწლიური შემოსევა საქართველოში. გაზაფხულიდან ზამთრის დადგომამდე თარეშობდნენ, არბევდნენ, რისი წაღებაც შეიძლებოდა, მიჰქონდათ, დანარჩენს ანადგურებდნენ. |
მიმდინარე ცვლილება 14:52, 9 მარტი 2021 მდგომარეობით
დიდი თურქობა - ამ ტერმინით ცნობილია თურქ-სელჩუკთა განუწყვეტელი შემოსევები საქართველოში XI საუკუნის 80-იან წლებში.
თურქ-სელჩუკების მიერ ბიზანტიის აღმოსავლეთი პროვინციების დაპყრობის შემდეგ საქართველო ერთადერთი დამოუკიდებელი ქრისტიანული სახელმწიფო დარჩა წინა აზიაში. ამიტომ 1070-იანი წლების ბოლოდან სელჩუკთა მთავარი დარტყმები მის წინააღმდეგ იქნა მიმართული.
1080 წელს თურქები მთელ საქართველოს მოედვნენ ქართლიდან ოდიშამდე და აჭარამდე. მათ გადაწვეს ქუთაისი, არტანუჯი, კლარჯეთის უდაბნოები, რბევა-აკლება დაზამთრებამდე არ შეწყვეტილა. ამ გამანადგურებელ შემოსევას ქართველებმა „დიდი თურქობა“ უწოდეს. ამის შემდეგ სელჩუკებმა წესად შემოიღეს ყოველწლიური შემოსევა საქართველოში. გაზაფხულიდან ზამთრის დადგომამდე თარეშობდნენ, არბევდნენ, რისი წაღებაც შეიძლებოდა, მიჰქონდათ, დანარჩენს ანადგურებდნენ.
