ანასტასია აბდუშელიშვილი
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ვირსალაძე (აბდუშელიშვილი) ანასტასია დავითის ასული''' - (29. X. 1883, ქუთაისი, – 5. IX. 1968, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] პიანისტი და პედაგოგი, ქართული პიანისტური (საშემსრულებლო და პედაგოგიური) სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. საქართველოს სახალხო არტისტი. (1960). | '''ვირსალაძე (აბდუშელიშვილი) ანასტასია დავითის ასული''' - (29. X. 1883, ქუთაისი, – 5. IX. 1968, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] პიანისტი და პედაგოგი, ქართული პიანისტური (საშემსრულებლო და პედაგოგიური) სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. საქართველოს სახალხო არტისტი. (1960). | ||
| − | 1909 ვირსალაძემ წარმატებით დაამთავრა პეტერბურგის კონსერვატორია პროფესორ [[ესიპოვა ანა|ა. ესიპოვას]] ხელმძღვანელობით (პირველი ქართველი მუსიკოსი ქალი, რომელმაც მიიღო უმაღლესი მუსიკალური განათლება). 1921-68 იგი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიაში, 1932-იდან პროფესორია. მრავალი წლის მანძილზე მუშაობდა კათედრის გამგედ. 1926 ვირსალაძე შემოქმედებითი მივლინებით იყო ბერლინში. ეწეოდა საკონცერტო მოღვაწეობას. იყო პიანისტების II (1935) და III (1937) საკავშირო კონკურსების ჟიურის წევრი. კონსერვატორიასთან „ნიჭიერ ბავშვთა ჯგუფის“ დაარსებიდან (1934, 1938-იდან ცენტრალური მუსიკალური ათწლედი) მისი პროფესორია. აღზარდა 100-ზე მეტი მოწაფე (მათ შორის [[ბაშკიროვი დიმიტრი|დ. ბაშკიროვი]], ე. ვირსალაძე, ლ. ვლასენკო). შექმნა საფორტეპიანო სკოლა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სტილის ფაქიზი შეგრძნება, დახვეწილი გემოვნება, [[ბგერა|ბგერის]] მაღალი კულტურა. (გ. ტორაძე) | + | 1909 ვირსალაძემ წარმატებით დაამთავრა პეტერბურგის კონსერვატორია პროფესორ [[ესიპოვა ანა|ა. ესიპოვას]] ხელმძღვანელობით (პირველი ქართველი მუსიკოსი ქალი, რომელმაც მიიღო უმაღლესი მუსიკალური განათლება). 1921-68 იგი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიაში, 1932-იდან პროფესორია. მრავალი წლის მანძილზე მუშაობდა კათედრის გამგედ. 1926 ვირსალაძე შემოქმედებითი მივლინებით იყო ბერლინში. ეწეოდა საკონცერტო მოღვაწეობას. იყო პიანისტების II (1935) და III (1937) საკავშირო კონკურსების ჟიურის წევრი. კონსერვატორიასთან „ნიჭიერ ბავშვთა ჯგუფის“ დაარსებიდან (1934, 1938-იდან ცენტრალური მუსიკალური ათწლედი) მისი პროფესორია. აღზარდა 100-ზე მეტი მოწაფე (მათ შორის [[ბაშკიროვი დიმიტრი|დ. ბაშკიროვი]], ე. ვირსალაძე, [[ვლასენკო ლეო|ლ. ვლასენკო]]). შექმნა საფორტეპიანო სკოლა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სტილის ფაქიზი შეგრძნება, დახვეწილი გემოვნება, [[ბგერა|ბგერის]] მაღალი კულტურა. (გ. ტორაძე) |
23:11, 30 მარტი 2021-ის ვერსია
ვირსალაძე (აბდუშელიშვილი) ანასტასია დავითის ასული - (29. X. 1883, ქუთაისი, – 5. IX. 1968, თბილისი), ქართველი პიანისტი და პედაგოგი, ქართული პიანისტური (საშემსრულებლო და პედაგოგიური) სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. საქართველოს სახალხო არტისტი. (1960).
1909 ვირსალაძემ წარმატებით დაამთავრა პეტერბურგის კონსერვატორია პროფესორ ა. ესიპოვას ხელმძღვანელობით (პირველი ქართველი მუსიკოსი ქალი, რომელმაც მიიღო უმაღლესი მუსიკალური განათლება). 1921-68 იგი პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის კონსერვატორიაში, 1932-იდან პროფესორია. მრავალი წლის მანძილზე მუშაობდა კათედრის გამგედ. 1926 ვირსალაძე შემოქმედებითი მივლინებით იყო ბერლინში. ეწეოდა საკონცერტო მოღვაწეობას. იყო პიანისტების II (1935) და III (1937) საკავშირო კონკურსების ჟიურის წევრი. კონსერვატორიასთან „ნიჭიერ ბავშვთა ჯგუფის“ დაარსებიდან (1934, 1938-იდან ცენტრალური მუსიკალური ათწლედი) მისი პროფესორია. აღზარდა 100-ზე მეტი მოწაფე (მათ შორის დ. ბაშკიროვი, ე. ვირსალაძე, ლ. ვლასენკო). შექმნა საფორტეპიანო სკოლა, რომლისთვისაც დამახასიათებელია სტილის ფაქიზი შეგრძნება, დახვეწილი გემოვნება, ბგერის მაღალი კულტურა. (გ. ტორაძე)
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
