ბუნი
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
'''ბუნი''' - ''„შუბის ტარი“(საბა).'' ბუნი წარმოადგენს ხის ტარს, რომელიც სხვადასხვა ზომის არსებობდა. | '''ბუნი''' - ''„შუბის ტარი“(საბა).'' ბუნი წარმოადგენს ხის ტარს, რომელიც სხვადასხვა ზომის არსებობდა. | ||
| − | დღევანდელი ქართული ტერმინოლოგიური დატვირთვით შუბი ეწოდება ყველანაირ სატყორცნ-საძგერებელ იარაღს, ხოლო ფეოდალურ [[საქართველო|საქართველოში]] ასეთი ტიპის იარაღები ერთიანდებოდა „ლახუარის“ ქვეშ. „ლახვარნიცა განიყოფებიან: „ოროლი, გმური, სათხედი, გეონი, [[შუბი]], ხიშტი, ზუფანი, ლიბანდაკი, ამათი განმასხვავებელი ნიშანი შუბის პირის ფორმის გარდა, მათ ბუნის ზომებშია მაგ. ოროლი, [[შუბი]] და გმური, - ბუნგრძელია, სათხედი - ბუნ-ზომიერი, | + | დღევანდელი ქართული ტერმინოლოგიური დატვირთვით [[შუბი]] ეწოდება ყველანაირ სატყორცნ-საძგერებელ იარაღს, ხოლო ფეოდალურ [[საქართველო|საქართველოში]] ასეთი ტიპის იარაღები ერთიანდებოდა „ლახუარის“ ქვეშ. „ლახვარნიცა განიყოფებიან: „ოროლი, [[გმური]], სათხედი, [[გეონი]], [[შუბი]], ხიშტი, [[ზუფანი]], ლიბანდაკი, ამათი განმასხვავებელი ნიშანი შუბის პირის ფორმის გარდა, მათ ბუნის ზომებშია მაგ. ოროლი, [[შუბი]] და გმური, - ბუნგრძელია, სათხედი - ბუნ-ზომიერი, [[გეონი]]ს ბუნი „მცირედ კაცისა უმაღლესი“, ხიშტი - ტარ-კოტა, [[ზუფანი]] - ბუნ-წყრთეული და ა.შ. |
ბუნს ეწოდება [[დროშა|დროშის]] ტარის დაბოლოებასაც. ზოგ შემთხვევაში ფოლადისაგან დამზადებული, სიუჟეტი და წარწერებიც, უმთავრესად გამარჯვებისა და ძლევის აღსანიშნავი. | ბუნს ეწოდება [[დროშა|დროშის]] ტარის დაბოლოებასაც. ზოგ შემთხვევაში ფოლადისაგან დამზადებული, სიუჟეტი და წარწერებიც, უმთავრესად გამარჯვებისა და ძლევის აღსანიშნავი. | ||
== ლიტერარტურა == | == ლიტერარტურა == | ||
| − | |||
სულხან-საბა, ლექსიკონი ქართული, ტ. I. 1991. მ.ქ. | სულხან-საბა, ლექსიკონი ქართული, ტ. I. 1991. მ.ქ. | ||
| ხაზი 14: | ხაზი 13: | ||
[[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი]] | [[ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:სატყორცნი იარაღები]] |
| − | + | ||
მიმდინარე ცვლილება 22:13, 14 აპრილი 2021 მდგომარეობით
ბუნი - „შუბის ტარი“(საბა). ბუნი წარმოადგენს ხის ტარს, რომელიც სხვადასხვა ზომის არსებობდა.
დღევანდელი ქართული ტერმინოლოგიური დატვირთვით შუბი ეწოდება ყველანაირ სატყორცნ-საძგერებელ იარაღს, ხოლო ფეოდალურ საქართველოში ასეთი ტიპის იარაღები ერთიანდებოდა „ლახუარის“ ქვეშ. „ლახვარნიცა განიყოფებიან: „ოროლი, გმური, სათხედი, გეონი, შუბი, ხიშტი, ზუფანი, ლიბანდაკი, ამათი განმასხვავებელი ნიშანი შუბის პირის ფორმის გარდა, მათ ბუნის ზომებშია მაგ. ოროლი, შუბი და გმური, - ბუნგრძელია, სათხედი - ბუნ-ზომიერი, გეონის ბუნი „მცირედ კაცისა უმაღლესი“, ხიშტი - ტარ-კოტა, ზუფანი - ბუნ-წყრთეული და ა.შ.
ბუნს ეწოდება დროშის ტარის დაბოლოებასაც. ზოგ შემთხვევაში ფოლადისაგან დამზადებული, სიუჟეტი და წარწერებიც, უმთავრესად გამარჯვებისა და ძლევის აღსანიშნავი.
[რედაქტირება] ლიტერარტურა
სულხან-საბა, ლექსიკონი ქართული, ტ. I. 1991. მ.ქ.
