ბაროკო

'''ბაროკო'''  – XVII და XVIII საუკუნის პირველი ნახევრის ძირითადი მიმართულება [[ევროპა|ევროპულ]] ხელოვნებაში. ბაროკოს ხელოვნებისათვის დამახასიათებელია უზარმაზარი ანსამბლების შექმნა, სადაც [[არქიტექტურა]], ფერწერა, ქანდაკება, [[თეატრი]], მუსიკა, ბაღ-პარკების ხელოვნება და გამოყენებითი ხელოვნება მთლიანად ერთიანდება, გამოირჩევა საზეიმო ხასიათითა  და მაღალფარდოვნებით. ხელოვნების ნაწარმოებებს მოეთხოვებოდათ – ჩანაფიქრისა და შესრულების უჩვეულობით განეცვიფრებინათ მნახველის წარმოსახვა. ბაროკოსეული ფერწერის დამახასიათებელი თვისებებია მკვეთრად გამოხატული მოძრაობა, გაძლიერებული ინტერესი რთული სივრცითი ამოცანების გადაჭრისადმი, დიდად განვითარებული კოლორიზმი. არანაკლებ დინამიკური და ფერწერულია ბაროკული ქანდაკება. ბაროკოს სტილი გავრცელდა [[იტალია]]ში, სადაც იგი ჯერ კიდევ XVI საუკუნეში ჩაისახა, შემდეგ ბაროკო გავრცელდა ევროპის სხვა ქვეყნებსა და ლათინურ ამერიკაში;