მოსაშვილი ილო
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ილო მოსაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „მოსაშვილი ილო“ გადამისამარ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Ilo mosashvili.JPG|thumb|ილო მოსაშვილი]] | ||
'''მოსაშვილი ილო''' − (1896 − 1954), დრამატურგი, მთარგმნელი, მწერალი, პოეტი, სცენარისტი. დაიბადა სოფელ ჩარგალში. 1914-1917 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის ფსიქო-ნევროლოგიურ ინსტიტუტში; დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1926-1932 წლებში იყო ჟურნალ „შოლტის” პასუხისმგებელი მდივანი და გაზეთ „კომუნისტის” რედაქტორი; 1937-1940 წლებში – საქართველოს ლიტერატურული ფონდის დირექტორი; 1911 წელს დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი გაზეთ „სინათლეში”; აქვეყნებდა ლექსებს, მოთხრობებს, ნარკვევებს, პიესებს; მის რამდენიმე ლექსზე დაწერილია სიმღერა; არის ფილმების სცენარის ავტორი: „ის კიდევ დაბრუნდება” (1943), „სადარაჯო ჯიხური” (1941), „ქალიშვილი გაღმიდან” (1940), „ორი მეგობარი” (1937), „მდინარის გაღმა” (1935), „არშაულა” (1935); ასევე წერდა ნაწარმოებებს ბავშვებისთვის, თარგმნა შევჩენკოს, ფრანკოს, მაიაკოვსკისა და ესენინის ნაწარმოებები. | '''მოსაშვილი ილო''' − (1896 − 1954), დრამატურგი, მთარგმნელი, მწერალი, პოეტი, სცენარისტი. დაიბადა სოფელ ჩარგალში. 1914-1917 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის ფსიქო-ნევროლოგიურ ინსტიტუტში; დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1926-1932 წლებში იყო ჟურნალ „შოლტის” პასუხისმგებელი მდივანი და გაზეთ „კომუნისტის” რედაქტორი; 1937-1940 წლებში – საქართველოს ლიტერატურული ფონდის დირექტორი; 1911 წელს დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი გაზეთ „სინათლეში”; აქვეყნებდა ლექსებს, მოთხრობებს, ნარკვევებს, პიესებს; მის რამდენიმე ლექსზე დაწერილია სიმღერა; არის ფილმების სცენარის ავტორი: „ის კიდევ დაბრუნდება” (1943), „სადარაჯო ჯიხური” (1941), „ქალიშვილი გაღმიდან” (1940), „ორი მეგობარი” (1937), „მდინარის გაღმა” (1935), „არშაულა” (1935); ასევე წერდა ნაწარმოებებს ბავშვებისთვის, თარგმნა შევჩენკოს, ფრანკოს, მაიაკოვსკისა და ესენინის ნაწარმოებები. | ||
15:12, 5 აპრილი 2022-ის ვერსია
მოსაშვილი ილო − (1896 − 1954), დრამატურგი, მთარგმნელი, მწერალი, პოეტი, სცენარისტი. დაიბადა სოფელ ჩარგალში. 1914-1917 წლებში სწავლობდა პეტერბურგის ფსიქო-ნევროლოგიურ ინსტიტუტში; დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1926-1932 წლებში იყო ჟურნალ „შოლტის” პასუხისმგებელი მდივანი და გაზეთ „კომუნისტის” რედაქტორი; 1937-1940 წლებში – საქართველოს ლიტერატურული ფონდის დირექტორი; 1911 წელს დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსი გაზეთ „სინათლეში”; აქვეყნებდა ლექსებს, მოთხრობებს, ნარკვევებს, პიესებს; მის რამდენიმე ლექსზე დაწერილია სიმღერა; არის ფილმების სცენარის ავტორი: „ის კიდევ დაბრუნდება” (1943), „სადარაჯო ჯიხური” (1941), „ქალიშვილი გაღმიდან” (1940), „ორი მეგობარი” (1937), „მდინარის გაღმა” (1935), „არშაულა” (1935); ასევე წერდა ნაწარმოებებს ბავშვებისთვის, თარგმნა შევჩენკოს, ფრანკოს, მაიაკოვსკისა და ესენინის ნაწარმოებები.
- ლეკის ქალი
- ძვლები დამიფშვნა, დამკრა ციებამ,
- ბუხართან ქალი ნაწნავებს ნასკვავს.
- ქალს სიცხიანი თვალი მიება,
- როგორც დაღესტნის კრიალა ვარსკვლავს.
- მას ქმარი ჰყავდა, ტიალ ბორანთან,
- ალაზნის პირას, მოჰკლეს თუშებმა,
- საცაა იგი ჩონგურს მომართავს
- და ძველი სევდა მოეშუშება.
- ფანჯრებში მთვარე შემოპარულა,
- ქალს ად დახსნია დარდი ორგული:
- - ისევ ქმარს სტირი? − ვკითხე ფარულად.
- - სიყვარულს ვტირი! − ამბობს ჩონგური.
