ხუნდაძე ნოდარ
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნოდარ ხუნდაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ხუნდაძე ნოდარ“ გადამისამარ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Nodar xundadze.JPG|thumb|ნოდარ ხუნდაძე]] | ||
'''ხუნდაძე ნოდარ''' − (1929 − 2016), [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, მთარგმნელი, პოეტი და პედაგოგი. დაიბადა სოფელ კოლხიდაში (გაგრა). 1951 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის ფაკულტეტი. ამავე წლიდან მუშაობდა ჯერ გაგრის პირველი საშუალო სკოლის, შემდეგ ბზიფის საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. პარალელურად წერდა და აქვეყნებდა წერილებს, სტატიებს, მოთხრობებს ჟურნალ-გაზეთებში. 20 წლის განმავლობაში იყო გაგრის საქალაქო გაზეთ „ავანგარდის“ რედაქტორის მოადგილე. 1987 წელს დაინიშნა ჟურნალ „ნიანგის“ კორესპონდენტად აფხაზეთში. აფხაზეთიდან დევნილობის პერიოდში გამოსცა პოეტური კრებულები: „აფხაზეთია ჩვენი ტკივილი“, „ტკივილიანი სონეტები“, „ტკივილი, ისევ ტკივილი“, „ლირიკა“. გარდა ამისა, იგი აქტიურ მთარგმნელობით საქმიანობას ეწეოდა. მან რუსულიდან ქართულად თარგმნა რამდენიმე რომანი. | '''ხუნდაძე ნოდარ''' − (1929 − 2016), [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, მთარგმნელი, პოეტი და პედაგოგი. დაიბადა სოფელ კოლხიდაში (გაგრა). 1951 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის ფაკულტეტი. ამავე წლიდან მუშაობდა ჯერ გაგრის პირველი საშუალო სკოლის, შემდეგ ბზიფის საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. პარალელურად წერდა და აქვეყნებდა წერილებს, სტატიებს, მოთხრობებს ჟურნალ-გაზეთებში. 20 წლის განმავლობაში იყო გაგრის საქალაქო გაზეთ „ავანგარდის“ რედაქტორის მოადგილე. 1987 წელს დაინიშნა ჟურნალ „ნიანგის“ კორესპონდენტად აფხაზეთში. აფხაზეთიდან დევნილობის პერიოდში გამოსცა პოეტური კრებულები: „აფხაზეთია ჩვენი ტკივილი“, „ტკივილიანი სონეტები“, „ტკივილი, ისევ ტკივილი“, „ლირიკა“. გარდა ამისა, იგი აქტიურ მთარგმნელობით საქმიანობას ეწეოდა. მან რუსულიდან ქართულად თარგმნა რამდენიმე რომანი. | ||
| − | ::: * * * | + | :::::: * * * |
::ქვეყნად მოარულ ქართა, სიოთა | ::ქვეყნად მოარულ ქართა, სიოთა | ||
| ხაზი 23: | ხაზი 24: | ||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
| − | [[კატეგორია:ქართველი | + | [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]] |
[[კატეგორია:ხუნდაძეები]] | [[კატეგორია:ხუნდაძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 13:25, 2 მაისი 2022 მდგომარეობით
ხუნდაძე ნოდარ − (1929 − 2016), ქართველი მწერალი, მთარგმნელი, პოეტი და პედაგოგი. დაიბადა სოფელ კოლხიდაში (გაგრა). 1951 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. ამავე წლიდან მუშაობდა ჯერ გაგრის პირველი საშუალო სკოლის, შემდეგ ბზიფის საშუალო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად. პარალელურად წერდა და აქვეყნებდა წერილებს, სტატიებს, მოთხრობებს ჟურნალ-გაზეთებში. 20 წლის განმავლობაში იყო გაგრის საქალაქო გაზეთ „ავანგარდის“ რედაქტორის მოადგილე. 1987 წელს დაინიშნა ჟურნალ „ნიანგის“ კორესპონდენტად აფხაზეთში. აფხაზეთიდან დევნილობის პერიოდში გამოსცა პოეტური კრებულები: „აფხაზეთია ჩვენი ტკივილი“, „ტკივილიანი სონეტები“, „ტკივილი, ისევ ტკივილი“, „ლირიკა“. გარდა ამისა, იგი აქტიურ მთარგმნელობით საქმიანობას ეწეოდა. მან რუსულიდან ქართულად თარგმნა რამდენიმე რომანი.
- * * *
- ქვეყნად მოარულ ქართა, სიოთა
- გავაჯიბრებდი ჩემს ფეხმარდ ჰუნეს,
- თანაც ყველაფერს, რაც კი მტკიოდა,
- დავუტოვებდი იმ საუკუნეს.
- ეს ყოველივე უზურში მქონდა,
- თუმცა ცხოვრებამ სხვა რამ ინება,
- მუდმივ შეტევას გავუძელ, ჰოდა,
- მეყო ძალ-ღონე და მოთმინება, −
- დროზე მივიდე, თუკი მელიან,
- მოძმეს ვურჩევდე ქარვისფერ მტევანს,
- ეს ქვეყანა ხომ მართლა ვრცელია...
- არად ვაგდებდე მანძილს-უტევანს.
- ძმათა მსახურად მიმაჩნდეს თავი,
- ბრძენთაგან თქმული მწამდეს იგავი.
