ხუმბაბა
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Xumbabas tavi.jpg|thumb|'''ხუმბაბას თავი'''. <br />(ძვ.წ. 700-500 წ.წ.), ლონდონი, ბრიტანეთის მუზეუმი]] | [[ფაილი:Xumbabas tavi.jpg|thumb|'''ხუმბაბას თავი'''. <br />(ძვ.წ. 700-500 წ.წ.), ლონდონი, ბრიტანეთის მუზეუმი]] | ||
| − | '''ხუმბაბა''' – ''(ბაბ.)'' ურჩხული, რომელიც კედარის ტყის ყარაულად დააყენა [[ენლილი|ენლილმა]] და თავზარდამცემი [[მელამი|მელამით]] შემოსა. ხუმბაბა ატარებს შვიდ პერანგს, „ხმა მისი – წარღვნა, პირი მისი – ცეცხლი, სუნთქვა მისი – სიკვდილი“. ხუმბაბა ამავე დროს განასახიერებს კედარის ხის, ან, საერთოდ, მთელი ტევრის სულს, რომლის განადგურების | + | '''ხუმბაბა''' – ''(ბაბ.)'' ურჩხული, რომელიც კედარის ტყის ყარაულად დააყენა [[ენლილი|ენლილმა]] და თავზარდამცემი [[მელამი|მელამით]] შემოსა. |
| − | შემდეგ შესაძლებელი ხდება ტყის დაპატრონება. [[გილგამეში|გილგამეშმა]] და [[ენქიდუ]]მ სძლიეს ხუმბაბას, თავი | + | |
| − | მოჭრეს მას, რის შემდეგ მისი შვიდი მელამი სხვადასხვა არსებებს და ბუნების მოვლენებს დაუნაწილა ენლილმა. | + | ხუმბაბა ატარებს შვიდ პერანგს, „ხმა მისი – წარღვნა, პირი მისი – [[ცეცხლი]], სუნთქვა მისი – სიკვდილი“. ხუმბაბა ამავე დროს განასახიერებს კედარის ხის, ან, საერთოდ, მთელი ტევრის სულს, რომლის განადგურების შემდეგ შესაძლებელი ხდება ტყის დაპატრონება. [[გილგამეში|გილგამეშმა]] და [[ენქიდუ]]მ სძლიეს ხუმბაბას, თავი მოჭრეს მას, რის შემდეგ მისი შვიდი მელამი სხვადასხვა არსებებს და ბუნების მოვლენებს დაუნაწილა ენლილმა. |
[[ფაილი:Xumbaba.jpg|thumb|მარცხნივ|250პქ|'''გილგამეში და ენქიდუ კლავენ ხუმბაბას''' <br />(დაახლ. ძვ.წ. XVIII ს.), ბერლინი, წინააზიური მუზეუმი]] | [[ფაილი:Xumbaba.jpg|thumb|მარცხნივ|250პქ|'''გილგამეში და ენქიდუ კლავენ ხუმბაბას''' <br />(დაახლ. ძვ.წ. XVIII ს.), ბერლინი, წინააზიური მუზეუმი]] | ||
| − | ხუმბაბას სამფლობელოს – ველურ და აუთვისებელ ბუნებას – [[ურუქი]]ს სახით უპირისპირდება ადამიანის მიერ შექმნილი | + | ხუმბაბას სამფლობელოს – ველურ და აუთვისებელ ბუნებას – [[ურუქი]]ს სახით უპირისპირდება ადამიანის მიერ შექმნილი კულტურა, ეპოსის მიზანია დაიპყროს და აითვისოს კაცობრიობისადმი მტრული ტევრი და იქ [[შამაში]]ს სხივი შეიტანოს, „მოსპოს ბოროტება, რაიც სძულს შამაშს“. |
| − | კულტურა, ეპოსის მიზანია დაიპყროს და აითვისოს კაცობრიობისადმი მტრული ტევრი და იქ [[შამაში]]ს სხივი შეიტანოს, | + | |
| − | „მოსპოს ბოროტება, რაიც სძულს შამაშს“. | + | |
| ხაზი 25: | ხაზი 23: | ||
[[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის]] | [[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის]] | ||
[[კატეგორია:მითოლოგია]] | [[კატეგორია:მითოლოგია]] | ||
| + | [[კატეგორია:შუამდინარული მითები]] | ||
[[კატეგორია:ბაბილონური მითები]] | [[კატეგორია:ბაბილონური მითები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მითიური არსებები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:47, 31 ოქტომბერი 2022 მდგომარეობით
(ძვ.წ. 700-500 წ.წ.), ლონდონი, ბრიტანეთის მუზეუმი
ხუმბაბა – (ბაბ.) ურჩხული, რომელიც კედარის ტყის ყარაულად დააყენა ენლილმა და თავზარდამცემი მელამით შემოსა.
ხუმბაბა ატარებს შვიდ პერანგს, „ხმა მისი – წარღვნა, პირი მისი – ცეცხლი, სუნთქვა მისი – სიკვდილი“. ხუმბაბა ამავე დროს განასახიერებს კედარის ხის, ან, საერთოდ, მთელი ტევრის სულს, რომლის განადგურების შემდეგ შესაძლებელი ხდება ტყის დაპატრონება. გილგამეშმა და ენქიდუმ სძლიეს ხუმბაბას, თავი მოჭრეს მას, რის შემდეგ მისი შვიდი მელამი სხვადასხვა არსებებს და ბუნების მოვლენებს დაუნაწილა ენლილმა.
(დაახლ. ძვ.წ. XVIII ს.), ბერლინი, წინააზიური მუზეუმი
ხუმბაბას სამფლობელოს – ველურ და აუთვისებელ ბუნებას – ურუქის სახით უპირისპირდება ადამიანის მიერ შექმნილი კულტურა, ეპოსის მიზანია დაიპყროს და აითვისოს კაცობრიობისადმი მტრული ტევრი და იქ შამაშის სხივი შეიტანოს, „მოსპოს ბოროტება, რაიც სძულს შამაშს“.
ხუმბაბას სამყოფელი, ეპოსის აქადური ვერსიის თანახმად, იგულვება ლიბანის მთებში, რომლებიც უძველეს ხანაში კედარის ტყით იყო მთლიანად დაფარული.
