აშუღი
(ახალი გვერდი: '''აშუღი''' - (არაბ. აშიყი, მიჯნური, თურქ. აშიყი, მიჯნური) სახალხო მ...) |
(→=წყარო) |
||
| ხაზი 8: | ხაზი 8: | ||
| − | + | ==წყარო== | |
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი") | მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი") | ||
[[კატეგორია:პოეზია]] | [[კატეგორია:პოეზია]] | ||
[[კატეგორია:აშუღური პოეზია]] | [[კატეგორია:აშუღური პოეზია]] | ||
13:13, 13 აპრილი 2017-ის ვერსია
აშუღი - (არაბ. აშიყი, მიჯნური, თურქ. აშიყი, მიჯნური) სახალხო მგოსანი და მომღერალი კავკასიის ქვეყნებში (აზერბ., სომხ., საქ., დაღესტ.), ახლო აღმოსავლეთში (თურქ. ირანი), შუა აზიაში (სადაც ეწოდება – „ბახში“). აშუღი თხზავს სასიმღერო ტექსტს, უწყობს ჰანგებს და მღერის რომელიმე სიმებიანი საკრავის (საზი, თარი, ქამანჩა, ჭიანური) თანხლებით.
საქართველოში (ძირითადად თბილისში) აშუღობა განსაკუთრებით განვითარდა მე-18 საუკუნის მეორე ნახევრიდან. ყველაზე ცნობილია საიათნოვა, მე-19 ს-ში ჩამჩი მელქო, სათარა, ჰაზირა და სხვ. სომხეთში განსაკუთრებით ცნობილია შირინი, აზერბ.-ალესკერი, აშუღთა შემოქმედების სტილისტური თავისებურებები აისახა ა. სპენდიაროვის, რ. გლიერის, უ. ჰაჯიბეკოვის, ა. არუთინიანის ნაწარმოებებში.
წყარო
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
