მარი ნიკო
(ახალი გვერდი: ნიკო მარი – (1864-1934), აღმოსავლეთმცოდნე, კავკასოლოგი, შუა საუკუნე...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | ნიკო მარი – (1864-1934), აღმოსავლეთმცოდნე, კავკასოლოგი, შუა საუკუნეების ქრისტიანული მწერლობის მკვლევრი, ენათმეცნიერი, ფილოლოგი, არქეოლოგი, 1912 წ-დან [[რუსეთი]]ს საიმპერატორო აკადემიის წევრი, შემდგომ სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტის პრივატ-დოცენტი. | + | [[ფაილი:Niko mari.PNG|thumb|ნიკო მარი]] |
| + | '''ნიკო მარი''' – (1864-1934), აღმოსავლეთმცოდნე, კავკასოლოგი, შუა საუკუნეების ქრისტიანული მწერლობის მკვლევრი, ენათმეცნიერი, ფილოლოგი, არქეოლოგი, 1912 წ-დან [[რუსეთი]]ს საიმპერატორო აკადემიის წევრი, შემდგომ სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტის პრივატ-დოცენტი. | ||
მისი კვლევის საგანგებო საგანს წარმოადგენდა ქართული და სომხური ისტორიოგრაფიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის საკითხები. გამოქვეყნებული აქვს ქართული და სომხური ლიტერატურების არაერთი ძეგლი, ეპიგრაფიკული წარწერა. დააარსა სერია Тексты и розыскания по армано-грузинской фолологии. წლების განმავლობაში სათავეში ედგა ანისის ნაქალაქარის არქეოლოგიურ გათხრებს. მის მიერ მოპოვებული მასალები პირველწყაროს მნიშვნელობას იძენს. არის იაფეტური თეორიის ავტორი. 1898 წელს მუშაობდა [[ათონის მთა|ათონის მთის]] ექსპედიციაში, რის შედეგები 1900 წელს გამოაქვეყნა [[ივირონი]]ს ქართული კოლექციის აგიოგრაფიულ ძეგლთა სრული აღწერილობა და დაიწყო მზადება [[ბიბლიის ქართული თარგმანები|ბიბლიის ქართული თარგმანი]]ს გამოცემისთვის. 1902 წ-ს [[ივანე ჯავახიშვილი|ივანე ჯავახიშვილთან]] ერთად აღწერა [[სინას მთა|სინის მთის]] ქართული ხელნაწერები, რომელთა აღწერილობაც გამოაქვეყნა 1940. მასვე ეკუთვნის [[იერუსალიმი]]ს ბერძნული საპატრიარქოს ქართულ ხელნაწერთა ერთი ნაწილის აღწერილობა. ერუსალიმურ კოლექციაზე მუშაობის შედეგად მან პირველმა შეისწავლა „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებისა“ და „იერუსალიმის წარტყვევნის“ ტექსტები. | მისი კვლევის საგანგებო საგანს წარმოადგენდა ქართული და სომხური ისტორიოგრაფიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის საკითხები. გამოქვეყნებული აქვს ქართული და სომხური ლიტერატურების არაერთი ძეგლი, ეპიგრაფიკული წარწერა. დააარსა სერია Тексты и розыскания по армано-грузинской фолологии. წლების განმავლობაში სათავეში ედგა ანისის ნაქალაქარის არქეოლოგიურ გათხრებს. მის მიერ მოპოვებული მასალები პირველწყაროს მნიშვნელობას იძენს. არის იაფეტური თეორიის ავტორი. 1898 წელს მუშაობდა [[ათონის მთა|ათონის მთის]] ექსპედიციაში, რის შედეგები 1900 წელს გამოაქვეყნა [[ივირონი]]ს ქართული კოლექციის აგიოგრაფიულ ძეგლთა სრული აღწერილობა და დაიწყო მზადება [[ბიბლიის ქართული თარგმანები|ბიბლიის ქართული თარგმანი]]ს გამოცემისთვის. 1902 წ-ს [[ივანე ჯავახიშვილი|ივანე ჯავახიშვილთან]] ერთად აღწერა [[სინას მთა|სინის მთის]] ქართული ხელნაწერები, რომელთა აღწერილობაც გამოაქვეყნა 1940. მასვე ეკუთვნის [[იერუსალიმი]]ს ბერძნული საპატრიარქოს ქართულ ხელნაწერთა ერთი ნაწილის აღწერილობა. ერუსალიმურ კოლექციაზე მუშაობის შედეგად მან პირველმა შეისწავლა „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებისა“ და „იერუსალიმის წარტყვევნის“ ტექსტები. | ||
23:29, 26 დეკემბერი 2022-ის ვერსია
ნიკო მარი – (1864-1934), აღმოსავლეთმცოდნე, კავკასოლოგი, შუა საუკუნეების ქრისტიანული მწერლობის მკვლევრი, ენათმეცნიერი, ფილოლოგი, არქეოლოგი, 1912 წ-დან რუსეთის საიმპერატორო აკადემიის წევრი, შემდგომ სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლურ ენათა ფაკულტეტის პრივატ-დოცენტი.
მისი კვლევის საგანგებო საგანს წარმოადგენდა ქართული და სომხური ისტორიოგრაფიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის საკითხები. გამოქვეყნებული აქვს ქართული და სომხური ლიტერატურების არაერთი ძეგლი, ეპიგრაფიკული წარწერა. დააარსა სერია Тексты и розыскания по армано-грузинской фолологии. წლების განმავლობაში სათავეში ედგა ანისის ნაქალაქარის არქეოლოგიურ გათხრებს. მის მიერ მოპოვებული მასალები პირველწყაროს მნიშვნელობას იძენს. არის იაფეტური თეორიის ავტორი. 1898 წელს მუშაობდა ათონის მთის ექსპედიციაში, რის შედეგები 1900 წელს გამოაქვეყნა ივირონის ქართული კოლექციის აგიოგრაფიულ ძეგლთა სრული აღწერილობა და დაიწყო მზადება ბიბლიის ქართული თარგმანის გამოცემისთვის. 1902 წ-ს ივანე ჯავახიშვილთან ერთად აღწერა სინის მთის ქართული ხელნაწერები, რომელთა აღწერილობაც გამოაქვეყნა 1940. მასვე ეკუთვნის იერუსალიმის ბერძნული საპატრიარქოს ქართულ ხელნაწერთა ერთი ნაწილის აღწერილობა. ერუსალიმურ კოლექციაზე მუშაობის შედეგად მან პირველმა შეისწავლა „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებისა“ და „იერუსალიმის წარტყვევნის“ ტექსტები.
