ალექსი-მესხიშვილი აარონ ნიკოლოზის ძე
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ალექსი-მესხიშვილი აარონ ნიკოლოზის ძე“ გადაიტანა გვერდზე „[[აარო...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 8 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ალექსი-მესხიშვილი ჰარონ/აარონ ნიკოლოზის ძე''' - (გ. 1834), [[მღვდელი]]. აღიზარდა ანტონ II | + | '''ალექსი-მესხიშვილი ჰარონ/აარონ ნიკოლოზის ძე''' - (გ. 1834), [[მღვდელი]]. აღიზარდა [[ანტონ II]] [[კათალიკოსი]]ს კარზე. მისგან 1794 წელს ეკურთხა მთავრად, 1795 წელს – [[ანჩისხატის ეკლესია|ანჩისხატის ტაძრის]] [[მღვდელი|მღვდლად]], 1808 წელს დაადგინეს [[დეკანოზი|დეკანოზა]]დ. ანტონ II-ს გაჰყვა [[რუსეთი|რუსეთში]], ლისკოვოში. იქ გადაწერა არაერთი ხელნაწერი. |
| − | აარონთან ვიწერ-მოწერა ჰქონდა დიმიტრი გიორგის ძე ბაგრატიონს. ანტონის გარდაცვალების (1827) შემდეგ დაბრუნდა [[საქართველო]]ში. მისი ხელნაწერები ლამაზი კალიგრაფიული მხედრულითაა შესრულებული. ცნობილია მის მიერ გადაწერილი 4 ხელნაწერი, მათ შორის: 1. ანტიქრისტეს მოსულისა და ამ სოფლის აღსრულებისა, 1817 წ. (A 1581); 2. სამოელ რაბინ იუდიანი, ოქროს აღნაქვსი, 1825 წ. (S 326 a). | + | აარონთან ვიწერ-მოწერა ჰქონდა [[დიმიტრი ბაგრატიონი გიორგის ძე|დიმიტრი გიორგის ძე ბაგრატიონს]]. ანტონის გარდაცვალების (1827) შემდეგ დაბრუნდა [[საქართველო]]ში. მისი ხელნაწერები ლამაზი კალიგრაფიული მხედრულითაა შესრულებული. ცნობილია მის მიერ გადაწერილი 4 ხელნაწერი, მათ შორის: 1. ანტიქრისტეს მოსულისა და ამ სოფლის აღსრულებისა, 1817 წ. (A 1581); 2. სამოელ რაბინ იუდიანი, ოქროს აღნაქვსი, 1825 წ. (S 326 a). |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[საქართველოს | + | * [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] |
| + | |||
[[კატეგორია:სასულიერო პირები]] | [[კატეგორია:სასულიერო პირები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები]] | [[კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები]] | ||
[[კატეგორია:ალექსი-მესხიშვილები]] | [[კატეგორია:ალექსი-მესხიშვილები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მღვდლები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 21:56, 26 იანვარი 2023 მდგომარეობით
ალექსი-მესხიშვილი ჰარონ/აარონ ნიკოლოზის ძე - (გ. 1834), მღვდელი. აღიზარდა ანტონ II კათალიკოსის კარზე. მისგან 1794 წელს ეკურთხა მთავრად, 1795 წელს – ანჩისხატის ტაძრის მღვდლად, 1808 წელს დაადგინეს დეკანოზად. ანტონ II-ს გაჰყვა რუსეთში, ლისკოვოში. იქ გადაწერა არაერთი ხელნაწერი.
აარონთან ვიწერ-მოწერა ჰქონდა დიმიტრი გიორგის ძე ბაგრატიონს. ანტონის გარდაცვალების (1827) შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში. მისი ხელნაწერები ლამაზი კალიგრაფიული მხედრულითაა შესრულებული. ცნობილია მის მიერ გადაწერილი 4 ხელნაწერი, მათ შორის: 1. ანტიქრისტეს მოსულისა და ამ სოფლის აღსრულებისა, 1817 წ. (A 1581); 2. სამოელ რაბინ იუდიანი, ოქროს აღნაქვსი, 1825 წ. (S 326 a).
