გიორგი გიორგის ძე (კალიგრაფი)
(ახალი გვერდი: '''გიორგი გიორგის ძე''' – (XVIII-XIX სს. მიჯნა), კალიგრაფი, მოღვაწეობდა [...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''გიორგი გიორგის ძე''' – (XVIII-XIX სს. მიჯნა), კალიგრაფი, მოღვაწეობდა [[სამეგრელო]]ს მთავარ დადიანთა კარზე. მოღწეულია მისი გადაწერილი ორი ხელნაწერი – პარაკლიტონი (Q-63) და კრებული (Q-62), რომლის მხოლოდ შუა ნაწილია გიორგი გიორგის ძის გადაწერილი. პირველი ხელნაწერის ანდერძში გიორგი გიორგის ძე ვრცლად მოგვითხრობს თავისი თავგადასავლის შესახებ და წერს: „განმიგრძდა მწირობაჲ ჩემი ქვეყანასა მას მეგრელთასაო“, რაც იმას მიანიშნებს, რომ იგი სამეგრელოს მკვიდრი არ არის. შემდგომ თავისი მოღვაწეობის ადგილის შესახებ აღნიშნავს: „აღიწერა პალატსა სამეუფოსა თაკვესას, ჴელითა მდივანი გიორგის ძე მდივანი გიორგისათა“. აქედან თითქოს ჩანს, რომ გიორგის მამაც მდივანი ყოფილა, თუ სიტყვა „მდივანი“ შეცდომით არაა ორჯერ ჩაწერილი. კრებული მას გადაუწერია 1807 წ., ხოლო პარაკლიტონი გადაწერილია სამეგრელოს მთავრის, გ. დადიანის ბრძანებით. იქვე მითითებულია, რომ გ. დადიანის „მიერ იპყრობებოდა ყოველივე ოდიშ-ლეჩხუმი და სვანთა თანა აფხაზეთი“. გიორგი გიორგის ძის ხელნაწერის მორთულობის თავ-ბოლო სამკაულებში ევროპული მოტივები იჩენს თავს. | '''გიორგი გიორგის ძე''' – (XVIII-XIX სს. მიჯნა), კალიგრაფი, მოღვაწეობდა [[სამეგრელო]]ს მთავარ დადიანთა კარზე. მოღწეულია მისი გადაწერილი ორი ხელნაწერი – პარაკლიტონი (Q-63) და კრებული (Q-62), რომლის მხოლოდ შუა ნაწილია გიორგი გიორგის ძის გადაწერილი. პირველი ხელნაწერის ანდერძში გიორგი გიორგის ძე ვრცლად მოგვითხრობს თავისი თავგადასავლის შესახებ და წერს: „განმიგრძდა მწირობაჲ ჩემი ქვეყანასა მას მეგრელთასაო“, რაც იმას მიანიშნებს, რომ იგი სამეგრელოს მკვიდრი არ არის. შემდგომ თავისი მოღვაწეობის ადგილის შესახებ აღნიშნავს: „აღიწერა პალატსა სამეუფოსა თაკვესას, ჴელითა მდივანი გიორგის ძე მდივანი გიორგისათა“. აქედან თითქოს ჩანს, რომ გიორგის მამაც მდივანი ყოფილა, თუ სიტყვა „მდივანი“ შეცდომით არაა ორჯერ ჩაწერილი. კრებული მას გადაუწერია 1807 წ., ხოლო პარაკლიტონი გადაწერილია სამეგრელოს მთავრის, გ. დადიანის ბრძანებით. იქვე მითითებულია, რომ გ. დადიანის „მიერ იპყრობებოდა ყოველივე ოდიშ-ლეჩხუმი და სვანთა თანა აფხაზეთი“. გიორგი გიორგის ძის ხელნაწერის მორთულობის თავ-ბოლო სამკაულებში ევროპული მოტივები იჩენს თავს. | ||
| − | |||
| + | <gallery> | ||
| + | ფაილი:Paraklitoni gadawerili giorgi giorgis Zis mier.JPG|'''<small>პარაკლიტონი, გადაწერილი გიორგი გიორგის ძის მიერ (XVIII ს-ის ბოლო)</small>''' | ||
| + | ფაილი:Paraklitoni gadawerili giorgi giorgis Zis mier1.JPG|'''<small>პარაკლიტონი, გადაწერილი გიორგი გიორგის ძის მიერ (XVIII ს-ის ბოლო)'''<small> | ||
| + | </gallery> | ||
| + | ''ვ. სილოგავა'' | ||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
* ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; | * ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967; | ||
* ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, Q კოლექცია, ტ. 1, თბ., 1957. | * ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, Q კოლექცია, ტ. 1, თბ., 1957. | ||
| − | + | == წყარო == | |
| − | ==წყარო== | + | * [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]] |
| − | [[საქართველოს მართლმადიდებელი | + | |
[[კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები]] | [[კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:14, 13 თებერვალი 2023 მდგომარეობით
გიორგი გიორგის ძე – (XVIII-XIX სს. მიჯნა), კალიგრაფი, მოღვაწეობდა სამეგრელოს მთავარ დადიანთა კარზე. მოღწეულია მისი გადაწერილი ორი ხელნაწერი – პარაკლიტონი (Q-63) და კრებული (Q-62), რომლის მხოლოდ შუა ნაწილია გიორგი გიორგის ძის გადაწერილი. პირველი ხელნაწერის ანდერძში გიორგი გიორგის ძე ვრცლად მოგვითხრობს თავისი თავგადასავლის შესახებ და წერს: „განმიგრძდა მწირობაჲ ჩემი ქვეყანასა მას მეგრელთასაო“, რაც იმას მიანიშნებს, რომ იგი სამეგრელოს მკვიდრი არ არის. შემდგომ თავისი მოღვაწეობის ადგილის შესახებ აღნიშნავს: „აღიწერა პალატსა სამეუფოსა თაკვესას, ჴელითა მდივანი გიორგის ძე მდივანი გიორგისათა“. აქედან თითქოს ჩანს, რომ გიორგის მამაც მდივანი ყოფილა, თუ სიტყვა „მდივანი“ შეცდომით არაა ორჯერ ჩაწერილი. კრებული მას გადაუწერია 1807 წ., ხოლო პარაკლიტონი გადაწერილია სამეგრელოს მთავრის, გ. დადიანის ბრძანებით. იქვე მითითებულია, რომ გ. დადიანის „მიერ იპყრობებოდა ყოველივე ოდიშ-ლეჩხუმი და სვანთა თანა აფხაზეთი“. გიორგი გიორგის ძის ხელნაწერის მორთულობის თავ-ბოლო სამკაულებში ევროპული მოტივები იჩენს თავს.
პარაკლიტონი, გადაწერილი გიორგი გიორგის ძის მიერ (XVIII ს-ის ბოლო)
პარაკლიტონი, გადაწერილი გიორგი გიორგის ძის მიერ (XVIII ს-ის ბოლო)
ვ. სილოგავა
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967;
- ქართულ ხელნაწერთა აღწერილობა, Q კოლექცია, ტ. 1, თბ., 1957.
