არაგილი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''არაგილ-ი''' ''(სომხ. Արագիլ – „ყარყატი“)'' – სომხური მითოლოგიური პერსონაჟი – [[არა გეხეციკი]]ს მაცნე, მინდვრების მცველი. ძველ მითებში ორი არაგილი მზეს განასახიერებს. ზოგიერთი [[მითი]]ს თანახმად, არაგილები თავიანთ ქვეყანაში ადამიანები, მიწათმოქმედები არიან; როცა დრო დგება, ისინი ფრთებს იკეთებენ და სომხეთში მოფრინავენ. გამოფრენის წინ ერთ-ერთ შვილს კლავენ და ღმერთს მსხვერპლად სწირავენ. შინ მობრუნებულები ხოცავენ ფინიკის პალმებს შემოხვეულ გველებს. სომხები თაყვანს სცემდნენ არაგილებს, როგორ წმინდა ფრინველებს, მკვდრებს კი გარდაცვლილი ადამიანის მსაგავსად მარხავდნენ. | + | '''არაგილ-ი''' ''(სომხ. Արագիլ – „ყარყატი“)'' – სომხური მითოლოგიური [[პერსონაჟი]] – [[არა გეხეციკი]]ს მაცნე, მინდვრების მცველი. ძველ მითებში ორი არაგილი მზეს განასახიერებს. ზოგიერთი [[მითი]]ს თანახმად, არაგილები თავიანთ ქვეყანაში ადამიანები, მიწათმოქმედები არიან; როცა დრო დგება, ისინი ფრთებს იკეთებენ და სომხეთში მოფრინავენ. გამოფრენის წინ ერთ-ერთ შვილს კლავენ და ღმერთს მსხვერპლად სწირავენ. შინ მობრუნებულები ხოცავენ ფინიკის პალმებს შემოხვეულ გველებს. სომხები თაყვანს სცემდნენ არაგილებს, როგორ წმინდა ფრინველებს, მკვდრებს კი გარდაცვლილი ადამიანის მსაგავსად მარხავდნენ. |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| − | * Арутюнян С. Б. Ара Гехецик // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980; მისივე, Армянская мифология // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980. | + | * Арутюнян С. Б. Ара Гехецик // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980; <br /> |
| − | + | * მისივე, Армянская мифология // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980. | |
| − | + | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები] | [[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები] | ||
| − | |||
[[კატეგორია:მითოლოგია]] | [[კატეგორია:მითოლოგია]] | ||
16:17, 1 მაისი 2023-ის ვერსია
არაგილ-ი (სომხ. Արագիլ – „ყარყატი“) – სომხური მითოლოგიური პერსონაჟი – არა გეხეციკის მაცნე, მინდვრების მცველი. ძველ მითებში ორი არაგილი მზეს განასახიერებს. ზოგიერთი მითის თანახმად, არაგილები თავიანთ ქვეყანაში ადამიანები, მიწათმოქმედები არიან; როცა დრო დგება, ისინი ფრთებს იკეთებენ და სომხეთში მოფრინავენ. გამოფრენის წინ ერთ-ერთ შვილს კლავენ და ღმერთს მსხვერპლად სწირავენ. შინ მობრუნებულები ხოცავენ ფინიკის პალმებს შემოხვეულ გველებს. სომხები თაყვანს სცემდნენ არაგილებს, როგორ წმინდა ფრინველებს, მკვდრებს კი გარდაცვლილი ადამიანის მსაგავსად მარხავდნენ.
ლიტერატურა
- Арутюнян С. Б. Ара Гехецик // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980;
- მისივე, Армянская мифология // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980.
წყარო
[[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]
