აბსოლუტური
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
ტერმინი წარმოშობილია ლათინური სიტყვიდან absolvere – „განთავისუფლება“, „გახსნა“; absolutus – „უცილობელი“, „უპირობო“. | ტერმინი წარმოშობილია ლათინური სიტყვიდან absolvere – „განთავისუფლება“, „გახსნა“; absolutus – „უცილობელი“, „უპირობო“. | ||
| − | აბსოლუტური მნიშვნელობის ნიშანი |a|, |f(x)|, შემოიღო ''ვაიერშტრასმა'' (1841). რიმანი იყენებდა (1866) სიტყვიერ აღწერას: „დამოუკიდებლად ნიშნისა... და ა.შ.“; ნეიმანი იყენებდა (1914) აღნიშვნას: abs.K, abs.(S<sub>n</sub>-f). | + | აბსოლუტური მნიშვნელობის ნიშანი |a|, |f(x)|, შემოიღო ''[[ვაიერშტრასი კარლ|ვაიერშტრასმა]]'' (1841). რიმანი იყენებდა (1866) სიტყვიერ აღწერას: „დამოუკიდებლად ნიშნისა... და ა.შ.“; ნეიმანი იყენებდა (1914) აღნიშვნას: abs.K, abs.(S<sub>n</sub>-f). |
მიმდინარე ცვლილება 16:09, 8 ივნისი 2023 მდგომარეობით
აბსოლუტური – თავისთავადი, არაშეფარდებითი, სრული, სრულყოფილი, შეუზღუდველი, უპირობო, უსაზღვრო; ის, რაც სხვაზე არ არის დამოკიდებული.
ტერმინი წარმოშობილია ლათინური სიტყვიდან absolvere – „განთავისუფლება“, „გახსნა“; absolutus – „უცილობელი“, „უპირობო“.
აბსოლუტური მნიშვნელობის ნიშანი |a|, |f(x)|, შემოიღო ვაიერშტრასმა (1841). რიმანი იყენებდა (1866) სიტყვიერ აღწერას: „დამოუკიდებლად ნიშნისა... და ა.შ.“; ნეიმანი იყენებდა (1914) აღნიშვნას: abs.K, abs.(Sn-f).
