შინაური უგორკა
(ახალი გვერდი: შინაური უგორკა '''შინაური უგორკა''' ''Haus Zwetsche''; '''...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 9 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | [[ფაილი:Ugorka.jpg|thumb| | + | [[ფაილი:Ugorka.jpg|thumb|200პქ|შინაური უგორკა]] |
| + | '''შინაური უგორკა''' - ''('''Haus Zwetsche''')''; სინონიმი: ჩვეულებრივი ვენგერკა. [[ქლიავი|ქლიავის]] ჯიში შინაური უგორკა ცნობილი იყო გერმანიაში უკვე XVIII საუკუნის დასაწყისიდან. ფართოდ გავრცელებულია პადოლიასა და ბესარაბიაში, სადაც ქლიავის კულტურისათვის საუკეთესო პირობებია [[მდინარე]] დნესტრის ნაპირებზე. | ||
| − | + | კარგა ხანია [[საქართველო|საქართველოში]] რაც ეს ჯიში შემოტანილია, მაგრამ ფართო გავრცელება ვერ მიიღო. შინაურ უგორკას დადებით მხარედ უნდა ჩაითვალოს უხვი მოსავლიანობა, მცირე მოთხოვნილება გარემო პირობებისადმი. | |
| − | + | ნაყოფი მწიფდება სექტემბრის შუა რიცხვებში. | |
| − | + | შინაური უგორკას ნაყოფი კარგია გადასამუშავებლად: [[ჩირი|ჩირად]], სამურაბედ, ხილფაფებად და სხვა. | |
| − | + | ხე საშუალო სდიდისაა, მრგვალი, ხშირი ვარჯით. ფოთოლი წვრილია, უკუკვერცხისებრი ფორმის, თხელი წაწვეტებული ბოლოთი და შევიწროებული ფუძით. ფოთლის ფირფიტის კიდე წვრილად დაკბილული აქვს. ყვავილობა საშუალო პერიოდის აქვს. | |
| − | + | ნაყოფი საშუალო ზომისაა (4,5X3X3,6 სმ.), კვერცხისებრი ფორმის, ერთი ნაყოფის საშუალო წონა 22,3 გრამს უდრის. ნაყოფის კანი თხელია, მოშავო ლურჯი ფერის, ზევიდან გადაჰკრავს ძლიერი ცვილისებრი ფიფქი. ნაყოფის ხორცი მომწვანო–ყვითელია, მკვრივი, ძლიერ წვნიანი, მომჟავო–ტკბილი. კურკა წვრილია, თავისუფალი (არაა მიკრული ნაყოფი ხორცზე). | |
| − | |||
| − | |||
| − | + | ==წყარო== | |
| − | + | [[საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასი]] | |
| − | + | [[კატეგორია:ქლიავის ჯიშები]] | |
| − | + | [[კატეგორია:ხილი]] | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასი | + | |
| − | + | ||
| − | [[კატეგორია:ქლიავის ჯიშები]][[კატეგორია:ხილი]] | + | |
მიმდინარე ცვლილება 12:11, 19 ივნისი 2023 მდგომარეობით
შინაური უგორკა - (Haus Zwetsche); სინონიმი: ჩვეულებრივი ვენგერკა. ქლიავის ჯიში შინაური უგორკა ცნობილი იყო გერმანიაში უკვე XVIII საუკუნის დასაწყისიდან. ფართოდ გავრცელებულია პადოლიასა და ბესარაბიაში, სადაც ქლიავის კულტურისათვის საუკეთესო პირობებია მდინარე დნესტრის ნაპირებზე.
კარგა ხანია საქართველოში რაც ეს ჯიში შემოტანილია, მაგრამ ფართო გავრცელება ვერ მიიღო. შინაურ უგორკას დადებით მხარედ უნდა ჩაითვალოს უხვი მოსავლიანობა, მცირე მოთხოვნილება გარემო პირობებისადმი.
ნაყოფი მწიფდება სექტემბრის შუა რიცხვებში.
შინაური უგორკას ნაყოფი კარგია გადასამუშავებლად: ჩირად, სამურაბედ, ხილფაფებად და სხვა.
ხე საშუალო სდიდისაა, მრგვალი, ხშირი ვარჯით. ფოთოლი წვრილია, უკუკვერცხისებრი ფორმის, თხელი წაწვეტებული ბოლოთი და შევიწროებული ფუძით. ფოთლის ფირფიტის კიდე წვრილად დაკბილული აქვს. ყვავილობა საშუალო პერიოდის აქვს.
ნაყოფი საშუალო ზომისაა (4,5X3X3,6 სმ.), კვერცხისებრი ფორმის, ერთი ნაყოფის საშუალო წონა 22,3 გრამს უდრის. ნაყოფის კანი თხელია, მოშავო ლურჯი ფერის, ზევიდან გადაჰკრავს ძლიერი ცვილისებრი ფიფქი. ნაყოფის ხორცი მომწვანო–ყვითელია, მკვრივი, ძლიერ წვნიანი, მომჟავო–ტკბილი. კურკა წვრილია, თავისუფალი (არაა მიკრული ნაყოფი ხორცზე).
