ბაგრატიონი ილია
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ბაგრატიონი ილია გიორგის ძე,'''(ილია ბატონიშვილი) – (1790 – 1854), დაი...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ბაგრატიონი ილია გიორგის ძე,'''(ილია ბატონიშვილი) – (1790 – 1854), დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. იყო ძე მეფე გიორგი XIIისა. 1803 წლის 23 თებერვალს ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად იძულებით [[რუსეთის იმპერია|რუსეთში]] გადაასახლეს | + | '''ბაგრატიონი ილია გიორგის ძე,''' (ილია ბატონიშვილი) – (1790 – 1854), დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. იყო ძე მეფე გიორგი XIIისა. 1803 წლის 23 თებერვალს ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად იძულებით [[რუსეთის იმპერია|რუსეთში]] გადაასახლეს |
| − | და იგი დასახლდა მოსკოვში, სადაც 1844 წელს ფრანგულიდან ქართულად თარგმნა ინგლისელი ფილოსოფოსის ს. კლარკის მიმოწერა | + | და იგი დასახლდა მოსკოვში, სადაც 1844 წელს ფრანგულიდან ქართულად თარგმნა ინგლისელი ფილოსოფოსის ს. კლარკის მიმოწერა გერმანელ ფილოსოფოს [[ლაიბნიცი გოტფრიდ ვილჰელმ|გ. ლაიბნიცთან]]. წერდა ლექსებსაც. მის პოეზიას აშკარად ეტყობა [[ბესიკი]]ს გავლენა. გარდაიცვალა მოსკოვში. |
| − | გერმანელ ფილოსოფოს [[ლაიბნიცი გოტფრიდ ვილჰელმ|გ. ლაიბნიცთან]]. წერდა ლექსებსაც. მის პოეზიას აშკარად ეტყობა | + | |
| − | გავლენა. გარდაიცვალა მოსკოვში. | + | |
მიმდინარე ცვლილება 22:59, 28 აგვისტო 2023 მდგომარეობით
ბაგრატიონი ილია გიორგის ძე, (ილია ბატონიშვილი) – (1790 – 1854), დაიბადა თბილისში. იყო ძე მეფე გიორგი XIIისა. 1803 წლის 23 თებერვალს ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად იძულებით რუსეთში გადაასახლეს და იგი დასახლდა მოსკოვში, სადაც 1844 წელს ფრანგულიდან ქართულად თარგმნა ინგლისელი ფილოსოფოსის ს. კლარკის მიმოწერა გერმანელ ფილოსოფოს გ. ლაიბნიცთან. წერდა ლექსებსაც. მის პოეზიას აშკარად ეტყობა ბესიკის გავლენა. გარდაიცვალა მოსკოვში.
- საყვარელო მომაგონდი (დუბეითის ხმაზე)
- საყვარელო, მომაგონდი,
- შენი ნახვა მამინდა მე!
- ტანად ტურფავ, მშვენიერო,
- შენთან ხლება მამინდა მე!
- პირზედა გაქვს შავი ხალი,
- ტურფად გშვენის წამწამ-თვალი,
- გულზე გადგას ცის ზუალი,
- თვალში კოცნა მამინდა მე!
- სახე შენი მზე და მთვარე,
- ვარსკვლავს გიგავს ორივ მხარე.
- სრულ ხმელეთი შევაზარე,
- შენთან ჯდომა მამინდა მე!
- შიო ვამბობ: შენი ქება,
- გულსა ცეცხლი მეკიდება!
- კარგად ვიცი, გიამება,
- შენთან ყოფნა მამინდა მე!
