კერია-ბერია
(→წყარო) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''კერია ბერია''' - სარიტუალო ტკბილი პური. | '''კერია ბერია''' - სარიტუალო ტკბილი პური. | ||
| − | ახალი წლის წინა დღეს | + | [[ახალი წელი|ახალი წლის]] წინა დღეს [[რაჭა]]ში ოჯახის უფროსს სახლში მოჰქონდა ერთი [[მარხილი]] შეშა, რომელზედაც იდო „ნეკერი“ - [[ტირიფი]]ს ტოტები, აგრეთვე თხილის ყვავილედი, [[ფითრი]] და სხვ. ღამით აცხობდნენ „[[ბასილა|კაცაბასილას]]“, რომელსაც [[ადამიანი|ადამიანის]] ფორმა ჰქონდა და დიდ ტკბილ [[პური|პურს]] – „კერია ბერიას“ |
| − | „კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ [[ბორჯღალა|ბორჯღალს]] ან [[ჯვარი|ჯვარს]]. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა [[კერა|კერიის]] ღვთაებისადმი, რომელსაც მეკვლე ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს ''(დვალიძე, 2014)''. | + | „კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ [[ბორჯღალა|ბორჯღალს]] ან [[ჯვარი|ჯვარს]]. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა [[კერა|კერიის]] ღვთაებისადმი, რომელსაც [[მეკვლე]] ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს ''(დვალიძე, 2014)''. |
| ხაზი 16: | ხაზი 16: | ||
[[კატეგორია:რაჭული რიტუალები]] | [[კატეგორია:რაჭული რიტუალები]] | ||
[[კატეგორია:ქართული რიტუალები]] | [[კატეგორია:ქართული რიტუალები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ახალი წლის დღესასწაულები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:34, 18 სექტემბერი 2023 მდგომარეობით
კერია ბერია - სარიტუალო ტკბილი პური.
ახალი წლის წინა დღეს რაჭაში ოჯახის უფროსს სახლში მოჰქონდა ერთი მარხილი შეშა, რომელზედაც იდო „ნეკერი“ - ტირიფის ტოტები, აგრეთვე თხილის ყვავილედი, ფითრი და სხვ. ღამით აცხობდნენ „კაცაბასილას“, რომელსაც ადამიანის ფორმა ჰქონდა და დიდ ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“
„კერია-ბერიას“ გამოცხობამდე თხელი ჭიქით იმდენ მრგვალ ნაჭდევს აკეთებდნენ, რამდენი წევრიც იყო ოჯახში, რათა ყველას შეხვედროდა ამოჭრილი კოკორი. აცხობდნენ ცალკე კოკრებსაც, რომელზეც ზემოდან შტამპით გამოსახავდნენ ქართულ ბორჯღალს ან ჯვარს. მამაპაპისეული შტამპი ჯვრის გამოსახულებით ყველა ოჯახში ინახებოდა. ტკბილ პურს – „კერია ბერიას“ ბაჯიხევში „მზიდარას“ (მზის დარს) ეძახდნენ. რაც მომდინარეობს უძველესი დროიდან, როგორც თაყვანისცემა კერიის ღვთაებისადმი, რომელსაც მეკვლე ოჯახის ბარაქიანობას სთხოვს (დვალიძე, 2014).
