გიორგაძე გრიგოლ
(→წყარო) |
|||
| (2 მომხმარებლების 25 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Grigol Giorgadze.jpg|thumb|'''გრიგოლ გიორგაძე''']] | [[ფაილი:Grigol Giorgadze.jpg|thumb|'''გრიგოლ გიორგაძე''']] | ||
| − | '''გრიგოლ ტიმოთეს ძე | + | '''გიორგაძე გრიგოლ ტიმოთეს ძე''' ''(დ. - 20.XI.1879, ქუთაისი - გ. - 18.VIII.1937, ყაზახეთი)'' - პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, იურისტი, ისტორიკოსი, პუბლიცისტი. |
| − | + | ====ბიოგრაფია==== | |
| + | დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სემინარია, სწავლობდა ტარტუსა და ოდესის უნივერსიტეტებში. 1909 დაამთავრა ხარკოვის უნივერისტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1905-1920 წლებში იყო [[სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტია|სოციალ-დემოკრატიული პარტიის]] წევრი. 1909-1910 წლებში - გაზეთი „ფონის“ რედაქტორ-გამომცემელი (ქუთაისი). | ||
| − | + | 1918 წლის აპრილში დაინიშნა [[ამიერკავკასია|ამიერკავკასიის]] ფედერაციული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრად. [[საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადება|1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადების]] შემდეგ დაინიშნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრად. [[გენერალი]] [[კვინიტაძე გიორგი|გ. კვინიტაძე]] უარყოფითად აფასებდა სამხედრო უწყების სათავეში სამოქალაქო პირის (გრიგოლ გიორგაძის) ყოფნას და მას [[სამხედრო საქმე|სამხედრო საქმის]] სრულ უცოდინარობაში სდებდა ბრალს. 1919 წლის მარტში, როდესაც გიორგაძე სამხედრო მინისტრის თანამდებობაზე [[ნოე რამიშვილი|ნოე რამიშვილმა]] ჩაანაცვლა, 52-მა გენერალმა, შტაბისა და ობეროფიცერმა გამოსამშვიდობებელ წერილში მინისტრის მუყაითობას, საქმის სიყვარულს, მოვალეობის შეგნებას, დინჯ მუშაობას, თავაზიანობას გაუსვეს ხაზი. 1920 წელს დაინიშნა ბათუმის ოლქში მთავრობის წარმომადგენლად. 1920-1921 წლებში ყოფილი მინისტრი სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას გამოეთიშა და დამოუკიდებელი სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის - „ახალი სხივის“ - ლიდერი და სხიველების ფრაქციის თავმჯდომარე გახდა. იყო [[საქართველოს ეროვნული საბჭო|ეროვნული საბჭოს]] და [[საქართველოს დამფუძნებელი კრება|დამფუძნებელი კრების]] წევრი. | |
| − | + | ||
| − | == | + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია საბჭოთა რუსეთის მიერ|საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის]] შემდეგ, 1922-1937 წლებში, ეწეოდა საადვოკატო მოღვაწეობას. 1921 გამოსცა ბროშურა „საქართველო, ანტანტა და რუსეთი“, მასში რუსეთ-საქართველოს ურთიერთოებები საკმაოდ იდეალიზებულადაა წარმოჩენილი, მაგრამ მისთვის საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეა წმინდა საქმე იყო. ერთხანს მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, იკვლევდა საქართველოს ფეოდალური და ახალი პერიოდის ისტორიის საკითხებს. |
| − | + | ||
| + | 1930 დააპატიმრეს, 1933 გადაასახლეს [[ყაზახეთი|ყაზახეთში]], სადაც მუშაობდა იურისკონსულტად სხვადასხვა ორგანიზაციებში. 1937 წელს დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია ყაზახეთის და საქართველოს უმაღლესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით. | ||
| + | |||
| + | '''''დიმიტრი სილაქაძე''''' | ||
| + | |||
| + | ==თხზულებები== | ||
| + | *გ. გიორგაძე , ფეოდალური ურთიერთობა საქართველოში, ტფ., 1926; | ||
| + | *საზოგადოებრივი ურთიერთობა საქართველოში ბატონყმობის გადავარდნიდან პირველ რევოლუციამდე (1864-1905), ტფ., 1928. | ||
| + | |||
| + | ==ლიტერატურა== | ||
| + | *დ. სილაქაძე , „გრიგოლ გიორგაძე - საქართველოს პირველი სამხედრო მინისტრი“, ჟურნალი „ისტორიანი“, 2015, N11; | ||
| + | *ლ. ურუშაძე , გიორგაძე გრიგოლ ტიმოთეს ძე, ენც. „საქართველო“ ტ. II, თბ., 2012. | ||
==იხილეთ აგრეთვე== | ==იხილეთ აგრეთვე== | ||
| − | [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001938/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი] | + | *[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001938/ ბიოგრაფიული ლექსიკონი] |
| + | *[https://civiledu.wordpress.com/2019/05/14/%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%AB%E1%83%94-%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%9A-%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%97%E1%83%94%E1%83%A1/ გიორგაძე გრიგოლ] | ||
| − | ==წყარო== | + | == წყარო == |
| − | [[საქართველოს | + | [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]] |
| − | [[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]] [[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] [[კატეგორია:ამიერკავკასიის დემოკრატიულ-ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის წევრები]] [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები]] |
| + | [[კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ამიერკავკასიის დემოკრატიულ-ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოღვაწენი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ამიერკავკასიის სეიმის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველი იურისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:1919-1921 წლების საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს სამხედრო მინისტრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:გიორგაძეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:სხიველები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 23:22, 4 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
გიორგაძე გრიგოლ ტიმოთეს ძე (დ. - 20.XI.1879, ქუთაისი - გ. - 18.VIII.1937, ყაზახეთი) - პოლიტიკური მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, იურისტი, ისტორიკოსი, პუბლიცისტი.
სარჩევი |
[რედაქტირება] ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის სასულიერო სემინარია, სწავლობდა ტარტუსა და ოდესის უნივერსიტეტებში. 1909 დაამთავრა ხარკოვის უნივერისტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1905-1920 წლებში იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი. 1909-1910 წლებში - გაზეთი „ფონის“ რედაქტორ-გამომცემელი (ქუთაისი).
1918 წლის აპრილში დაინიშნა ამიერკავკასიის ფედერაციული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრად. 1918 წლის 26 მაისს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ დაინიშნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრად. გენერალი გ. კვინიტაძე უარყოფითად აფასებდა სამხედრო უწყების სათავეში სამოქალაქო პირის (გრიგოლ გიორგაძის) ყოფნას და მას სამხედრო საქმის სრულ უცოდინარობაში სდებდა ბრალს. 1919 წლის მარტში, როდესაც გიორგაძე სამხედრო მინისტრის თანამდებობაზე ნოე რამიშვილმა ჩაანაცვლა, 52-მა გენერალმა, შტაბისა და ობეროფიცერმა გამოსამშვიდობებელ წერილში მინისტრის მუყაითობას, საქმის სიყვარულს, მოვალეობის შეგნებას, დინჯ მუშაობას, თავაზიანობას გაუსვეს ხაზი. 1920 წელს დაინიშნა ბათუმის ოლქში მთავრობის წარმომადგენლად. 1920-1921 წლებში ყოფილი მინისტრი სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას გამოეთიშა და დამოუკიდებელი სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაციის - „ახალი სხივის“ - ლიდერი და სხიველების ფრაქციის თავმჯდომარე გახდა. იყო ეროვნული საბჭოს და დამფუძნებელი კრების წევრი.
საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ, 1922-1937 წლებში, ეწეოდა საადვოკატო მოღვაწეობას. 1921 გამოსცა ბროშურა „საქართველო, ანტანტა და რუსეთი“, მასში რუსეთ-საქართველოს ურთიერთოებები საკმაოდ იდეალიზებულადაა წარმოჩენილი, მაგრამ მისთვის საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეა წმინდა საქმე იყო. ერთხანს მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, იკვლევდა საქართველოს ფეოდალური და ახალი პერიოდის ისტორიის საკითხებს.
1930 დააპატიმრეს, 1933 გადაასახლეს ყაზახეთში, სადაც მუშაობდა იურისკონსულტად სხვადასხვა ორგანიზაციებში. 1937 წელს დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია ყაზახეთის და საქართველოს უმაღლესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით.
დიმიტრი სილაქაძე
[რედაქტირება] თხზულებები
- გ. გიორგაძე , ფეოდალური ურთიერთობა საქართველოში, ტფ., 1926;
- საზოგადოებრივი ურთიერთობა საქართველოში ბატონყმობის გადავარდნიდან პირველ რევოლუციამდე (1864-1905), ტფ., 1928.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- დ. სილაქაძე , „გრიგოლ გიორგაძე - საქართველოს პირველი სამხედრო მინისტრი“, ჟურნალი „ისტორიანი“, 2015, N11;
- ლ. ურუშაძე , გიორგაძე გრიგოლ ტიმოთეს ძე, ენც. „საქართველო“ ტ. II, თბ., 2012.
[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
- საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
- სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრები
- ამიერკავკასიის დემოკრატიულ-ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის წევრები
- ქართველი პოლიტიკური მოღვაწენი
- ამიერკავკასიის სეიმის წევრები
- ქართველი იურისტები
- საბჭოთა რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
- საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წევრები
- 1919-1921 წლების საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
- საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
- საქართველოს სამხედრო მინისტრები
- გიორგაძეები
- სხიველები
