თეატრი და ცხოვრება (ჟურნალი)
| (2 მომხმარებლების 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''თეატრი და ცხოვრება''' - (1918-1920) - ქართული ყოველკვირეული თეატრალური ჟურნალი. | + | '''თეატრი და ცხოვრება''' - (1918-1920) - ქართული ყოველკვირეული თეატრალური ჟურნალი. 1910 წლის 2 თებერვალს დაიბეჭდა პირველი ნომერი. გამოდიოდა 1914-1920 და 1923-1926 წლებში. ჟურნალის რედაქტორ-გამომცემელი [[იმედაშვილი იოსებ|იოსებ იმედაშვილი]] იყო. |
| − | + | გამოდიოდა თბილისში. ეხმიანებოდა ქვეყანაში მიმდინარე კულტურულ ცხოვრებას. იბეჭდებოდა: კულტურული ცხოვრების ქრონიკა, წერილები, რეცენზიები, პიესები, ლექსები, ბიოგრაფიები, ნეკროლოგები, რეკლამები, მოწოდებები ქვეყნის კულტურული დაწესებულებებიდან და სხვ. უხვად იყო შემკული ფოტოებითა და ჩანახატებით, ხშირად იბეჭდებოდა კარიკატურები. წამყვანი ავტორები იყვნენ: იოსებ იმედაშვილი, იოსებ არიმათიელი, ს. წერეთელი, რ. ხუნდაძე, ს. ახვლედიანი, პ. კეკელია. ასევე თანამშრომლობდნენ: გ. ლახაშვილი, ექიმი შტოკმანი, მესხი, პ. გურგენიძე, მიხა დევიძე, ზ. ჭიჭინაძე, შ. ამირანაშვილი, ავტორები „ჭიათურელი მოკეთისა“ და „მიუდგომელის“ ფსევდონიმით და სხვ. იბეჭდებოდა საკმაოდ კრიტიკული ხასიათის წერილები, მოუწოდებდნენ მთავრობას, მეტი ყურადღება მიექციათ კულტურული ცხოვრებისათვის და მეტი დაფინანსება გამოეყოთ ქართული [[თეატრი|თეატრისათვის]]. იბეჭდებოდა ჩანახატები და კარიკატურები მხატვრების: [[ჭიაურელი მიხეილ|მ. ჭიაურელის]], [[ქიქოძე შალვა|შ. ქიქოძის]], [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილის]], [[თავაძე თამარ|თ. თავაძის]], [[ახვლედიანი ელენე|ე. ახვლედიანის]], [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძის]] ხელმოწერით. შემოგვინახა ბევრი უცნობი ჩანახატი, რომელთა შესახებაც მხოლოდ ჟურნალიდან შეგვიძლია ვისაუბროთ. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკური ხასიათის არ იყო, ხშირად პოლიტიკურ ფიგურათა ფოტოები და შარჟებიც გვხვდებოდა. სპეციალური ნომრები მიეძღვნა საქართველოს დამოუკიდებლობისა და [[გვარდია|გვარდიის]] დღეს. | |
| − | კარიკატურები მხატვრების: მ. ჭიაურელის, შ. ქიქოძის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილის]], [[თავაძე თამარ|თ. თავაძის]], [[ახვლედიანი ელენე|ე. ახვლედიანის]], დ. კაკაბაძის ხელმოწერით. შემოგვინახა ბევრი უცნობი ჩანახატი, რომელთა | + | |
| − | შესახებაც მხოლოდ ჟურნალიდან შეგვიძლია ვისაუბროთ. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკური ხასიათის არ იყო, ხშირად პოლიტიკურ ფიგურათა ფოტოები და შარჟებიც გვხვდებოდა. სპეციალური ნომრები მიეძღვნა საქართველოს დამოუკიდებლობისა და [[გვარდია|გვარდიის]] დღეს. | + | |
| − | საქართველოს მასშტაბით ჟურნალის დასახმარებლად არაერთი ღონისძიება გაიმართა, სადაც იმდროინდელი საზოგადოება აქტიურად იყო ჩართული. მაგ., 1919 წლის თებერვლის ბოლოს, ქართულ კლუბში, ჟურნალის გასაძლიერებლად, ქიონა (ეკატერინე) სვიმონის ასული ბენდუქიძის დიასახლისობით, სამუსიკო-სალიტერატურო-სამხატვრო საღამო გაიმართა. მონაწილეობდნენ: [[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]], ვანო სარაჯიშვილი, [[ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა|ოლგა ბახუტაშვილი-შულგინა]], [[ელო ანდრონიკაშვილი]], ვ. ლორთქიფანიძე, ასევე, პროგრამის გარეშე [[მარიამ თარხნიშვილი]]. 1919 წლის 10 ივნისს ზუგდიდის მოსამსახურეთა საკრებულოს სცენაზე სცენის მოყვარეთა წრის თაოსნობით საღამო გაიმართა. იოსებ იმედაშვილმა წაიკითხა ლექცია „დემოკრატიული რეჟიმი და გარდამავალი ხანა“, სცენისმოყვარეთა წრემ წარმოადგინა თითო მოქმედება | + | საქართველოს მასშტაბით ჟურნალის დასახმარებლად არაერთი ღონისძიება გაიმართა, სადაც იმდროინდელი საზოგადოება აქტიურად იყო ჩართული. მაგ., 1919 წლის თებერვლის ბოლოს, ქართულ კლუბში, ჟურნალის გასაძლიერებლად, ქიონა (ეკატერინე) სვიმონის ასული ბენდუქიძის დიასახლისობით, სამუსიკო-სალიტერატურო-სამხატვრო საღამო გაიმართა. მონაწილეობდნენ: [[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]], [[ვანო სარაჯიშვილი]], [[ბახუტაშვილი-შულგინა ოლღა|ოლგა ბახუტაშვილი-შულგინა]], [[ელო ანდრონიკაშვილი]], ვ. ლორთქიფანიძე, ასევე, პროგრამის გარეშე [[მარიამ თარხნიშვილი]]. 1919 წლის 10 ივნისს ზუგდიდის მოსამსახურეთა საკრებულოს სცენაზე სცენის მოყვარეთა წრის თაოსნობით საღამო გაიმართა. იოსებ იმედაშვილმა წაიკითხა ლექცია „დემოკრატიული რეჟიმი და გარდამავალი ხანა“, სცენისმოყვარეთა წრემ წარმოადგინა თითო მოქმედება კომედიებიდან: „მოულოდნელი შემთხვევა“ და „დარისპანის გასაჭირი“. 1920 წელს ჟურნალის 10 წლის [[იუბილე]] აღნიშნეს. სპეციალური ნომერი მიეძღვნა რედაქტორს, ამავე დროს, გაიმართა მხატვრული საღამო. |
| − | კომედიებიდან: „მოულოდნელი შემთხვევა“ და „დარისპანის გასაჭირი“. 1920 ჟურნალის 10 წლის იუბილე აღნიშნეს. სპეციალური ნომერი მიეძღვნა რედაქტორს, ამავე დროს, გაიმართა მხატვრული საღამო. | + | |
| − | + | '''''სალომე ჭანტურიძე''''' | |
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
| ხაზი 16: | ხაზი 14: | ||
[[კატეგორია: ქართული ჟურნალები]] | [[კატეგორია: ქართული ჟურნალები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული ჟურნალები 1918-1921]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართული პერიოდული გამოცემები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 20:31, 10 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
თეატრი და ცხოვრება - (1918-1920) - ქართული ყოველკვირეული თეატრალური ჟურნალი. 1910 წლის 2 თებერვალს დაიბეჭდა პირველი ნომერი. გამოდიოდა 1914-1920 და 1923-1926 წლებში. ჟურნალის რედაქტორ-გამომცემელი იოსებ იმედაშვილი იყო.
გამოდიოდა თბილისში. ეხმიანებოდა ქვეყანაში მიმდინარე კულტურულ ცხოვრებას. იბეჭდებოდა: კულტურული ცხოვრების ქრონიკა, წერილები, რეცენზიები, პიესები, ლექსები, ბიოგრაფიები, ნეკროლოგები, რეკლამები, მოწოდებები ქვეყნის კულტურული დაწესებულებებიდან და სხვ. უხვად იყო შემკული ფოტოებითა და ჩანახატებით, ხშირად იბეჭდებოდა კარიკატურები. წამყვანი ავტორები იყვნენ: იოსებ იმედაშვილი, იოსებ არიმათიელი, ს. წერეთელი, რ. ხუნდაძე, ს. ახვლედიანი, პ. კეკელია. ასევე თანამშრომლობდნენ: გ. ლახაშვილი, ექიმი შტოკმანი, მესხი, პ. გურგენიძე, მიხა დევიძე, ზ. ჭიჭინაძე, შ. ამირანაშვილი, ავტორები „ჭიათურელი მოკეთისა“ და „მიუდგომელის“ ფსევდონიმით და სხვ. იბეჭდებოდა საკმაოდ კრიტიკული ხასიათის წერილები, მოუწოდებდნენ მთავრობას, მეტი ყურადღება მიექციათ კულტურული ცხოვრებისათვის და მეტი დაფინანსება გამოეყოთ ქართული თეატრისათვის. იბეჭდებოდა ჩანახატები და კარიკატურები მხატვრების: მ. ჭიაურელის, შ. ქიქოძის, ლ. გუდიაშვილის, თ. თავაძის, ე. ახვლედიანის, დ. კაკაბაძის ხელმოწერით. შემოგვინახა ბევრი უცნობი ჩანახატი, რომელთა შესახებაც მხოლოდ ჟურნალიდან შეგვიძლია ვისაუბროთ. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკური ხასიათის არ იყო, ხშირად პოლიტიკურ ფიგურათა ფოტოები და შარჟებიც გვხვდებოდა. სპეციალური ნომრები მიეძღვნა საქართველოს დამოუკიდებლობისა და გვარდიის დღეს.
საქართველოს მასშტაბით ჟურნალის დასახმარებლად არაერთი ღონისძიება გაიმართა, სადაც იმდროინდელი საზოგადოება აქტიურად იყო ჩართული. მაგ., 1919 წლის თებერვლის ბოლოს, ქართულ კლუბში, ჟურნალის გასაძლიერებლად, ქიონა (ეკატერინე) სვიმონის ასული ბენდუქიძის დიასახლისობით, სამუსიკო-სალიტერატურო-სამხატვრო საღამო გაიმართა. მონაწილეობდნენ: ი. გრიშაშვილი, ვანო სარაჯიშვილი, ოლგა ბახუტაშვილი-შულგინა, ელო ანდრონიკაშვილი, ვ. ლორთქიფანიძე, ასევე, პროგრამის გარეშე მარიამ თარხნიშვილი. 1919 წლის 10 ივნისს ზუგდიდის მოსამსახურეთა საკრებულოს სცენაზე სცენის მოყვარეთა წრის თაოსნობით საღამო გაიმართა. იოსებ იმედაშვილმა წაიკითხა ლექცია „დემოკრატიული რეჟიმი და გარდამავალი ხანა“, სცენისმოყვარეთა წრემ წარმოადგინა თითო მოქმედება კომედიებიდან: „მოულოდნელი შემთხვევა“ და „დარისპანის გასაჭირი“. 1920 წელს ჟურნალის 10 წლის იუბილე აღნიშნეს. სპეციალური ნომერი მიეძღვნა რედაქტორს, ამავე დროს, გაიმართა მხატვრული საღამო.
სალომე ჭანტურიძე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ჟურ. თეატრი და ცხოვრება, 1918-1920.
[რედაქტირება] წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
