ბაგრატიონი თეკლე
(ახალი გვერდი: თეკლე ბატონიშვილი '''ბაგრატიონი თეკლე''' (თ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 6 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Tekle batonishviili.PNG|thumb|თეკლე ბატონიშვილი]] | [[ფაილი:Tekle batonishviili.PNG|thumb|თეკლე ბატონიშვილი]] | ||
| − | + | ბაგრატიონი (ბატონიშვილი) თეკლე (1766-1846) - პოეტი. ერეკლე მეფის ასული. ყურადღებას იქცევდა როგორც განათლებული და გონიერი ქალი. მონაწილეობას ღებულობდა ქვეყნის პოლიტიკურსა და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. 1832 წლის შეთქმულების მონაწილეთა დახმარებისა და მხარდაჭერისთვის გადაასახლეს კალუგაში, სადაც ერთ წელზე მეტი დაყო. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ კვლავ თბილისის კულტურულ-ლიტერატურული ცხოვრების ცენტრში აღმოჩნდა. ჩვენამდე მოაღწია თეკლე ბატონიშვილის რამდენიმე ლექსმა: „რად გიკვირს პატიმრის მწუხარებანი“ ანუ „პასუხად ქეთევან ბატონიშვილს“, „ყოველთა მოდასეთა დაისრეს გული“, „მოვახსენებ ყოველთა აზიელთ ერთა“. მის ლექსებში გამოხატულია პროტესტი რუსეთის ხელისუფლების მიმართ და ღრმა სევდა დაკარგული დიდების გამო. თეკლე ბატონიშვილის ლექსებში, ისევე როგორც სხვა ბატონიშვილების პოეზიაში, ქართული რომანტიზმის ძირებს ხედავენ. | |
| − | + | ||
| − | + | ==ტექსტი== | |
| + | * ქართული მწერლობის ანთოლოგია, II, 1928 [[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/435518]]. | ||
| − | + | ==ლიტერატურა== | |
| + | * [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], ქართველი პოეტი ქალები, „ბახტრიონი“, 1922, N 13-14; | ||
| + | * [[ასათიანი ლევან|ლ. ასათიანი]], ძველი საქართველოს პოეტი ქალები, 1936. | ||
| − | + | ==წყარო== | |
| − | : | + | [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]] |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]] | ||
[[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | [[კატეგორია:ბაგრატიონები]] | ||
[[კატეგორია:სამეფო ოჯახის წევრები]] | [[კატეგორია:სამეფო ოჯახის წევრები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:27, 24 ოქტომბერი 2023 მდგომარეობით
ბაგრატიონი (ბატონიშვილი) თეკლე (1766-1846) - პოეტი. ერეკლე მეფის ასული. ყურადღებას იქცევდა როგორც განათლებული და გონიერი ქალი. მონაწილეობას ღებულობდა ქვეყნის პოლიტიკურსა და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. 1832 წლის შეთქმულების მონაწილეთა დახმარებისა და მხარდაჭერისთვის გადაასახლეს კალუგაში, სადაც ერთ წელზე მეტი დაყო. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ კვლავ თბილისის კულტურულ-ლიტერატურული ცხოვრების ცენტრში აღმოჩნდა. ჩვენამდე მოაღწია თეკლე ბატონიშვილის რამდენიმე ლექსმა: „რად გიკვირს პატიმრის მწუხარებანი“ ანუ „პასუხად ქეთევან ბატონიშვილს“, „ყოველთა მოდასეთა დაისრეს გული“, „მოვახსენებ ყოველთა აზიელთ ერთა“. მის ლექსებში გამოხატულია პროტესტი რუსეთის ხელისუფლების მიმართ და ღრმა სევდა დაკარგული დიდების გამო. თეკლე ბატონიშვილის ლექსებში, ისევე როგორც სხვა ბატონიშვილების პოეზიაში, ქართული რომანტიზმის ძირებს ხედავენ.
[რედაქტირება] ტექსტი
- ქართული მწერლობის ანთოლოგია, II, 1928 [[1]].
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- შ. აფხაიძე, ქართველი პოეტი ქალები, „ბახტრიონი“, 1922, N 13-14;
- ლ. ასათიანი, ძველი საქართველოს პოეტი ქალები, 1936.