დადიანი შერგილ
(ახალი გვერდი: '''შერგილ დადიანი''' - ოდიშის ერისთავი დაახლ. XIII ს-ის 90-იანი-1310-იანი...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 6 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''შერგილ დადიანი''' - ოდიშის ერისთავი დაახლ. XIII ს-ის 90-იანი-1310-იანი წწ-ის შუა ხანები. [[დადიანი გიორგი (I)|გიორგი დადიანის]] შემდეგ ოდიშის ერისთავობა, ჩვენთვის უცნობი მიზეზების გამო, გადადის დადიანთა მეორე შტოს ხელში. ამ შტოს პირველი [[ერისთავი|ერისთავია]] | + | '''შერგილ დადიანი''' - [[ოდიშის ერისთავი]] დაახლ. XIII ს-ის 90-იანი-1310-იანი წწ-ის შუა ხანები. [[დადიანი გიორგი (I)|გიორგი დადიანის]] შემდეგ ოდიშის ერისთავობა, ჩვენთვის უცნობი მიზეზების გამო, გადადის დადიანთა მეორე შტოს ხელში. ამ შტოს პირველი [[ერისთავი|ერისთავია]] შერგილი, როგორც ჩანს, ძე კოხტასთავის გმირის, [[ცოტნე დადიანი]]სა. იგი ერისთავთ-ერისთავად დედოფალთ-დედოფალ ნათელთან და ძესთან, ცოტნესთან ერთდ მოიხსენიება ჯვრის მონასტრის [[აღაპი|აღაპში]] და ხობის ეკლესიის ფრესკულ წარწერაში. შერგირ დადიანის ოჯახში მოხვედრილა თამარ მეფის გულსაკიდი [[ჯვარი]], რომლის ჩასასვენებლადაც მას დაუმზადებინებია ოქროთი შეჭედილი ხატი წარწერით: „''ხატო არსებისაო უცვალებელო, მეოხ და მფარველ ექმენით აქა და საუკუნოსა, ერისთავთ-ერისთავი დადიანი შერგირ და მეუღლე ჩემით დედოფალ-დედოფალი ნათელით, ძითურთ ჩემით ცოტნეთურთ''“. |
| ხაზი 5: | ხაზი 5: | ||
==წყაროები და ლიტერატურა== | ==წყაროები და ლიტერატურა== | ||
| − | ვახუშტი 1973: 801; თაყაიშვილი 1914: 134, 153; მეტრეველი: 1962: 145, N102; ბერაძე 1999: 136-137; ბახტაძე 2003: 243. | + | * ვახუშტი 1973: 801; |
| − | + | * თაყაიშვილი 1914: 134, 153; | |
| + | * მეტრეველი: 1962: 145, N102; | ||
| + | * ბერაძე 1999: 136-137; | ||
| + | * ბახტაძე 2003: 243. | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | + | [[ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში]] | |
[[კატეგორია:ერისთავები]] | [[კატეგორია:ერისთავები]] | ||
| − | |||
[[კატეგორია:ოდიშის ერისთავები]] | [[კატეგორია:ოდიშის ერისთავები]] | ||
| + | [[კატეგორია:დადიანები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ერისთავთ-ერისთავები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 01:11, 13 ნოემბერი 2023 მდგომარეობით
შერგილ დადიანი - ოდიშის ერისთავი დაახლ. XIII ს-ის 90-იანი-1310-იანი წწ-ის შუა ხანები. გიორგი დადიანის შემდეგ ოდიშის ერისთავობა, ჩვენთვის უცნობი მიზეზების გამო, გადადის დადიანთა მეორე შტოს ხელში. ამ შტოს პირველი ერისთავია შერგილი, როგორც ჩანს, ძე კოხტასთავის გმირის, ცოტნე დადიანისა. იგი ერისთავთ-ერისთავად დედოფალთ-დედოფალ ნათელთან და ძესთან, ცოტნესთან ერთდ მოიხსენიება ჯვრის მონასტრის აღაპში და ხობის ეკლესიის ფრესკულ წარწერაში. შერგირ დადიანის ოჯახში მოხვედრილა თამარ მეფის გულსაკიდი ჯვარი, რომლის ჩასასვენებლადაც მას დაუმზადებინებია ოქროთი შეჭედილი ხატი წარწერით: „ხატო არსებისაო უცვალებელო, მეოხ და მფარველ ექმენით აქა და საუკუნოსა, ერისთავთ-ერისთავი დადიანი შერგირ და მეუღლე ჩემით დედოფალ-დედოფალი ნათელით, ძითურთ ჩემით ცოტნეთურთ“.
[რედაქტირება] წყაროები და ლიტერატურა
- ვახუშტი 1973: 801;
- თაყაიშვილი 1914: 134, 153;
- მეტრეველი: 1962: 145, N102;
- ბერაძე 1999: 136-137;
- ბახტაძე 2003: 243.
[რედაქტირება] წყარო
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში
