ბეღელ-ოთახი
(ახალი გვერდი: ბეღელ–ოთახი '''ბეღელ-ოთახი // ბეღლის ოთახი // ხუ...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 8 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:BeRel-oTaxi.jpg|thumb|ბეღელ–ოთახი]] | [[ფაილი:BeRel-oTaxi.jpg|thumb|ბეღელ–ოთახი]] | ||
| − | '''ბეღელ-ოთახი | + | '''ბეღელ-ოთახი''' – ''ბეღლის ოთახი, [[ხულა]]'' - სამეურნეო პროდუქტების შესანახი სამეურნეო [[ნაგებობა]] - სათავსი. |
| − | დიდი ბეღელი ახალდაქორწინებულთა საცხოვრებლის დანიშნულებითაც გამოიყენებოდა. ბეღლის, როგორც მარცვლეულისა და ფქვილის სათავსის გამოყენების ფაქტი დამოწმებულია ქართველი ხალხის ყოფაში. | + | დიდი ბეღელი ახალდაქორწინებულთა საცხოვრებლის დანიშნულებითაც გამოიყენებოდა. ბეღლის, როგორც მარცვლეულისა და ფქვილის სათავსის გამოყენების ფაქტი დამოწმებულია [[ქართველები|ქართველი]] ხალხის ყოფაში. |
| − | გენეტურად ბეღელი უკავშირდება იმ რიგის ნაგებობებს, როგორიცაა: დიდი [[კიდობანი]], [[ამბარი]], ხარო და სხვა. მსგავსი სათავსები გვხვდება [[საქართველო|საქართველოს]] ფარგლებს გარეთაც. მასალის დამუშავების მიხედვით, [[ბეღელი]] გვხვდება: ძელური, ფიცრული და სიპისაგან აგებული (აღმ. საქ. მთა). ბეღელი არის დაუყოფელი და დაყოფილი. დანაყოფებია: თვალი, ხარო, ხვიმრა, საგვერდული, აკო, ორმო. | + | გენეტურად ბეღელი უკავშირდება იმ რიგის ნაგებობებს, როგორიცაა: დიდი [[კიდობანი]], [[ამბარი]], [[ხარო]] და სხვა. მსგავსი სათავსები გვხვდება [[საქართველო|საქართველოს]] ფარგლებს გარეთაც. მასალის დამუშავების მიხედვით, [[ბეღელი]] გვხვდება: ძელური, ფიცრული და სიპისაგან აგებული (აღმ. საქ. მთა). ბეღელი არის დაუყოფელი და დაყოფილი. დანაყოფებია: თვალი, ხარო, ხვიმრა, საგვერდული, აკო, ორმო. |
| − | დასავლეთ საქართველოს სხვა კუთხეებისგან განსხვავებით, ქვემო | + | დასავლეთ საქართველოს სხვა კუთხეებისგან განსხვავებით, ქვემო [[იმერეთი]]ს ზეგანზე ოდითგანვე ყოფილა ოროთახიანი ბეღელი, რომლის ოთახებს შორის მკვეთრი ფუნქციური დიფერენციაცია არსებობს. ერთი ოთახი კვადრატულია. ტიხრით თვლებადაა დაყოფილი, რომელშიც მარცვლეულს ინახავენ, ხოლო მეორე სასტუმრო ოთახს წარმოადგენს. მას ბეღელ-ოთახი, ბეღლის ოთახი ან ხულა ჰქვია. ბეღელ-ოთახი მოგრძო სწროკუთხა ფორმისაა. ფასადის მხარეს გაჭრილი კარით. აქ დგას პატარა სუფრა, [[სკამი|სკამები]]. კედლის გასწვრივ გაკეთებულია გრძელი ტახტი. |
| − | ტერმინი „ბეღელი“ ქართულ ენაში მეტად ძველია. ლინგვისტური მონაცემებით იგი ქართულ-ზანური ენობრივი ერთიანობის ხანას მიეკუთვნება. | + | [[ტერმინი]] „ბეღელი“ [[ქართული ენა|ქართულ ენაში]] მეტად ძველია. ლინგვისტური მონაცემებით იგი ქართულ-ზანური ენობრივი ერთიანობის ხანას მიეკუთვნება. |
== ლიტერატურა == | == ლიტერატურა == | ||
| − | ივ. ჯავახიშვილი, მქემკი, I, 1964 | + | [[ჯავახიშვილი ივანე|ივ. ჯავახიშვილი]], მქემკი, I, 1964. |
== წყარო == | == წყარო == | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:51, 23 თებერვალი 2024 მდგომარეობით
ბეღელ-ოთახი – ბეღლის ოთახი, ხულა - სამეურნეო პროდუქტების შესანახი სამეურნეო ნაგებობა - სათავსი.
დიდი ბეღელი ახალდაქორწინებულთა საცხოვრებლის დანიშნულებითაც გამოიყენებოდა. ბეღლის, როგორც მარცვლეულისა და ფქვილის სათავსის გამოყენების ფაქტი დამოწმებულია ქართველი ხალხის ყოფაში.
გენეტურად ბეღელი უკავშირდება იმ რიგის ნაგებობებს, როგორიცაა: დიდი კიდობანი, ამბარი, ხარო და სხვა. მსგავსი სათავსები გვხვდება საქართველოს ფარგლებს გარეთაც. მასალის დამუშავების მიხედვით, ბეღელი გვხვდება: ძელური, ფიცრული და სიპისაგან აგებული (აღმ. საქ. მთა). ბეღელი არის დაუყოფელი და დაყოფილი. დანაყოფებია: თვალი, ხარო, ხვიმრა, საგვერდული, აკო, ორმო.
დასავლეთ საქართველოს სხვა კუთხეებისგან განსხვავებით, ქვემო იმერეთის ზეგანზე ოდითგანვე ყოფილა ოროთახიანი ბეღელი, რომლის ოთახებს შორის მკვეთრი ფუნქციური დიფერენციაცია არსებობს. ერთი ოთახი კვადრატულია. ტიხრით თვლებადაა დაყოფილი, რომელშიც მარცვლეულს ინახავენ, ხოლო მეორე სასტუმრო ოთახს წარმოადგენს. მას ბეღელ-ოთახი, ბეღლის ოთახი ან ხულა ჰქვია. ბეღელ-ოთახი მოგრძო სწროკუთხა ფორმისაა. ფასადის მხარეს გაჭრილი კარით. აქ დგას პატარა სუფრა, სკამები. კედლის გასწვრივ გაკეთებულია გრძელი ტახტი.
ტერმინი „ბეღელი“ ქართულ ენაში მეტად ძველია. ლინგვისტური მონაცემებით იგი ქართულ-ზანური ენობრივი ერთიანობის ხანას მიეკუთვნება.
[რედაქტირება] ლიტერატურა
ივ. ჯავახიშვილი, მქემკი, I, 1964.
