ჯაყელი ყვარყვარე (I)
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ყვარყვარე (I) ჯაყელი“ გადაიტანა გვერდზე „ჯაყელი ყვარყვარე (I)“) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 5 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ყვარყვარე (I) ჯაყელი''' - მანდატურთუხუცეს ბექა (I)-ის ძე, [[ამირსპასალარი]] და სამცხის სპასალარი 1334-1361 წწ-ში. | + | '''ყვარყვარე (I) ჯაყელი''' - [[მანდატურთუხუცესი|მანდატურთუხუცეს]] [[ბექა (I) ჯაყელი|ბექა (I)]]-ის ძე, [[ამირსპასალარი]] და სამცხის [[სპასალარი]] 1334-1361 წწ-ში. |
XIV ს-ის შუახანებიდან ამირსპასალარის სახელო სამცხის მმართველ ჯაყელთა ხელში გადავიდა. ამ პერიოდში ამირსპასალარობის მფლობელია მანდატურთუხუცეს ბექა (I)-ის (1285-1308) მეორე ვაჟი ყვარყვარე (I). იგი ამირსპასალარად იწოდება ზარზმის ფრესკულ წარწერაში, ხოლო ანჩის ომფორზე მოთავსებულ წარწერაში იგი გარდაცვლილად („სულკურთხეული“) და „ამირსპასალარად და სამცხის სპასალარად“ იწოდება. | XIV ს-ის შუახანებიდან ამირსპასალარის სახელო სამცხის მმართველ ჯაყელთა ხელში გადავიდა. ამ პერიოდში ამირსპასალარობის მფლობელია მანდატურთუხუცეს ბექა (I)-ის (1285-1308) მეორე ვაჟი ყვარყვარე (I). იგი ამირსპასალარად იწოდება ზარზმის ფრესკულ წარწერაში, ხოლო ანჩის ომფორზე მოთავსებულ წარწერაში იგი გარდაცვლილად („სულკურთხეული“) და „ამირსპასალარად და სამცხის სპასალარად“ იწოდება. | ||
| ხაზი 7: | ხაზი 7: | ||
==წყაროები და ლიტერატურე== | ==წყაროები და ლიტერატურე== | ||
| − | ჟორდანია 1897: 186; თაყაიშვილი 1914: 183; ბერიძე 1954: 125. | + | * ჟორდანია 1897: 186; |
| − | + | * თაყაიშვილი 1914: 183; | |
| − | + | * ბერიძე 1954: 125. | |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | + | [[ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში]] | |
[[კატეგორია: ამირსპასალარები]] | [[კატეგორია: ამირსპასალარები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია: სპასალარები]] |
| + | [[კატეგორია: ჯაყელები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:10, 10 აპრილი 2024 მდგომარეობით
ყვარყვარე (I) ჯაყელი - მანდატურთუხუცეს ბექა (I)-ის ძე, ამირსპასალარი და სამცხის სპასალარი 1334-1361 წწ-ში.
XIV ს-ის შუახანებიდან ამირსპასალარის სახელო სამცხის მმართველ ჯაყელთა ხელში გადავიდა. ამ პერიოდში ამირსპასალარობის მფლობელია მანდატურთუხუცეს ბექა (I)-ის (1285-1308) მეორე ვაჟი ყვარყვარე (I). იგი ამირსპასალარად იწოდება ზარზმის ფრესკულ წარწერაში, ხოლო ანჩის ომფორზე მოთავსებულ წარწერაში იგი გარდაცვლილად („სულკურთხეული“) და „ამირსპასალარად და სამცხის სპასალარად“ იწოდება.
[რედაქტირება] წყაროები და ლიტერატურე
- ჟორდანია 1897: 186;
- თაყაიშვილი 1914: 183;
- ბერიძე 1954: 125.
[რედაქტირება] წყარო
ცენტრალური და ადგილობრივი სამოხელეო წყობა შუა საუკუნეების საქართველოში
