ბავრა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''ბავრა''' – სოფელი სამხრეთ საქართველოში, [[ახალქალაქის მუნი...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ბავრა''' – სოფელი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი|ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში]], ხოსპიოს თემის საკრებულოში, [[ახალქალაქის პლატო]]ს ცენტრალურ ნაწილში, [[მდინარე]] ფარავნის მარჯვენა მხარეს, [[აბული (მდინარე)|აბულის]] (ფარავნის მარჯვენა შენაკადი) შესართავთან, ზღვის დონიდან 1650-1705 მ სიმაღლეზე, ქ. [[ახალქალაქი (ქალაქი ჯავახეთში)|ახალქალაქიდან]] 4 კმ მანილზე. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. | '''ბავრა''' – სოფელი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი|ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში]], ხოსპიოს თემის საკრებულოში, [[ახალქალაქის პლატო]]ს ცენტრალურ ნაწილში, [[მდინარე]] ფარავნის მარჯვენა მხარეს, [[აბული (მდინარე)|აბულის]] (ფარავნის მარჯვენა შენაკადი) შესართავთან, ზღვის დონიდან 1650-1705 მ სიმაღლეზე, ქ. [[ახალქალაქი (ქალაქი ჯავახეთში)|ახალქალაქიდან]] 4 კმ მანილზე. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. | ||
| − | სოფლის მიდამოები უტყეოა. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 1301, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (48 %) და [[ქართველები|ქართველი]] (43 %) (2002). შემორჩენილია დარბაზული ტიპის ეკლესია. | + | სოფლის მიდამოები უტყეოა. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 1301, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (48 %) და [[ქართველები|ქართველი]] (43 %) (2002). შემორჩენილია დარბაზული ტიპის [[ბავრის ეკლესია]]. |
16:07, 24 აპრილი 2024-ის ვერსია
ბავრა – სოფელი სამხრეთ საქართველოში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ხოსპიოს თემის საკრებულოში, ახალქალაქის პლატოს ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე ფარავნის მარჯვენა მხარეს, აბულის (ფარავნის მარჯვენა შენაკადი) შესართავთან, ზღვის დონიდან 1650-1705 მ სიმაღლეზე, ქ. ახალქალაქიდან 4 კმ მანილზე. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში.
სოფლის მიდამოები უტყეოა. მოსახლეობის რიცხოვნობა – 1301, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (48 %) და ქართველი (43 %) (2002). შემორჩენილია დარბაზული ტიპის ბავრის ეკლესია.
