განძანი
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:GanZanis xidi.PNG|thumb|200პქ|განძანის ხიდი]] | [[ფაილი:GanZanis xidi.PNG|thumb|200პქ|განძანის ხიდი]] | ||
| − | '''განძანი, განძა''' – სოფელი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, ნინოწმინდის | + | '''განძანი, განძა''' – სოფელი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტი|ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში]], [[ჯავახეთის ზეგანი|ჯავახეთის ზეგანზე]], ფარავნის ტბის სამხრეთით, მდინარე ფარავნის ორივე მხარეს, ზღცის დონიდან 2020-2070 მ სიმაღლეზე, ნინოწმინდიდიდან 22 კმ მანძილზე. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში. |
მოსახლეობის რიცხოვნობა – 3660, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (2002). „გურჯისტანის ვილაიეთის დავთრის” მიხედვით, იმდროისათვის გაუკაცრიელებული ყოფილა. XIX საუკუნეში სოფელში დასახლდნენ თურქეთიდან ჩამოსახლებული სომხები. | მოსახლეობის რიცხოვნობა – 3660, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (2002). „გურჯისტანის ვილაიეთის დავთრის” მიხედვით, იმდროისათვის გაუკაცრიელებული ყოფილა. XIX საუკუნეში სოფელში დასახლდნენ თურქეთიდან ჩამოსახლებული სომხები. | ||
შემორჩენილია XIV საუკუნის ორი ქართული ეკლესია და XIX საუკუნის წმ. კარაპეტის სახელობის სომხური ეკლესია. სოფლის სიახლოვეს, მისგან ჩრდილო-დასავლეთით მეგალითური კულტურის უძველესი ძეგლია – „[[ვეშაპი (არქეოლოგიური ძეგლი)|ვეშაპი]]”, „ვიშაპი”, რომელიც წარმოადგენს 2 მ სიმაღლის ვერტიკალურ მონოლით თევზისა და ფრინველის გამოსახულებით. | შემორჩენილია XIV საუკუნის ორი ქართული ეკლესია და XIX საუკუნის წმ. კარაპეტის სახელობის სომხური ეკლესია. სოფლის სიახლოვეს, მისგან ჩრდილო-დასავლეთით მეგალითური კულტურის უძველესი ძეგლია – „[[ვეშაპი (არქეოლოგიური ძეგლი)|ვეშაპი]]”, „ვიშაპი”, რომელიც წარმოადგენს 2 მ სიმაღლის ვერტიკალურ მონოლით თევზისა და ფრინველის გამოსახულებით. | ||
| − | სოფელში არის ვაჰან-ტერიანის სახლ-მუზეუმი. | + | სოფელში არის [[ვაჰან-ტერიანის სახლ-მუზეუმი]]. |
1847 წელს აქ დასახლდნენ სომხები და სოფელს „განძა” უწოდეს. ძველი ქართული სახელი კი არის „განძანი”. მრავლობითობის ნიშანი „ნი” სოფლის სახელწოდებაში მიუთითებს, რომ ძველად აქ ორი სოფელი ყოფილა. | 1847 წელს აქ დასახლდნენ სომხები და სოფელს „განძა” უწოდეს. ძველი ქართული სახელი კი არის „განძანი”. მრავლობითობის ნიშანი „ნი” სოფლის სახელწოდებაში მიუთითებს, რომ ძველად აქ ორი სოფელი ყოფილა. | ||
| ხაზი 12: | ხაზი 12: | ||
==იხილე აგრეთვე== | ==იხილე აგრეთვე== | ||
| − | [[განძანის ეკლესიები]] | + | * [[განძანის ეკლესიები]] |
| + | * [[განძანის ციხე]] | ||
| + | * [[განძანის წყაროები]] | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| ხაზი 19: | ხაზი 21: | ||
[[კატეგორია:სოფლები ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში]] | [[კატეგორია:სოფლები ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში]] | ||
[[კატეგორია:სოფლები სამხრეთ საქართველოში]] | [[კატეგორია:სოფლები სამხრეთ საქართველოში]] | ||
| − | [[კატეგორია:სოფლები სამცხე- | + | [[კატეგორია:სოფლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში]] |
მიმდინარე ცვლილება 21:36, 11 მაისი 2024 მდგომარეობით
განძანი, განძა – სოფელი სამხრეთ საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ჯავახეთის ზეგანზე, ფარავნის ტბის სამხრეთით, მდინარე ფარავნის ორივე მხარეს, ზღცის დონიდან 2020-2070 მ სიმაღლეზე, ნინოწმინდიდიდან 22 კმ მანძილზე. საქართველოს მთავრობის 2015 წლის N 671 დადგენილების მიხედვით შესულია მაღალმთიან დასახლებათა ნუსხაში.
მოსახლეობის რიცხოვნობა – 3660, რიცხობრივად უპირატესი ეროვნება – სომეხი (2002). „გურჯისტანის ვილაიეთის დავთრის” მიხედვით, იმდროისათვის გაუკაცრიელებული ყოფილა. XIX საუკუნეში სოფელში დასახლდნენ თურქეთიდან ჩამოსახლებული სომხები.
შემორჩენილია XIV საუკუნის ორი ქართული ეკლესია და XIX საუკუნის წმ. კარაპეტის სახელობის სომხური ეკლესია. სოფლის სიახლოვეს, მისგან ჩრდილო-დასავლეთით მეგალითური კულტურის უძველესი ძეგლია – „ვეშაპი”, „ვიშაპი”, რომელიც წარმოადგენს 2 მ სიმაღლის ვერტიკალურ მონოლით თევზისა და ფრინველის გამოსახულებით. სოფელში არის ვაჰან-ტერიანის სახლ-მუზეუმი.
1847 წელს აქ დასახლდნენ სომხები და სოფელს „განძა” უწოდეს. ძველი ქართული სახელი კი არის „განძანი”. მრავლობითობის ნიშანი „ნი” სოფლის სახელწოდებაში მიუთითებს, რომ ძველად აქ ორი სოფელი ყოფილა.
