ასპინძურა შავი

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
 
(ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''ასპინძურა შავი''' – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. ფოთოლი საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, ყინვადა გვალვაგამძლეა. კარგი არომატითა და ბუ ნებრივი შუშხუნა თვისებებით ხასიათდება. 1950-იან წლებში გავრცელებული იყო სოფლებში – ასპინძის, ოშორისა და ტოლოში მიდამოებში.
+
'''ასპინძურა შავი''' – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. [[ფოთოლი]] საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, ყინვა და გვალვაგამძლეა. კარგი არომატითა და ბუნებრივი შუშხუნა თვისებებით ხასიათდება. 1950-იან წლებში გავრცელებული იყო სოფლებში – [[ასპინძა (დაბა)|ასპინძის]], ოშორისა და [[ტოლოში]] მიდამოებში.
  
  
==წყრო==
+
 
 +
==წყარო==
 
[[სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი]]
 
[[სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს ამპელოგრაფია]]
 
[[კატეგორია:ვაზის მესხური ჯიშები]]
 
[[კატეგორია:ვაზის მესხური ჯიშები]]
 +
[[კატეგორია:წითელყურძნიანი საღვინე ჯიშები]]

მიმდინარე ცვლილება 20:47, 15 მაისი 2024 მდგომარეობით

ასპინძურა შავი – მესხური ვაზის ადგილობრივი ჯიში, საღვინე და სუფრის ყურძენი, უხვმოსავლიანი. ფოთოლი საშუალო ზომისაა: 11X14 სმ, მომცრო და გულისებრი ფორმის, მუქი მწვანე, ქვედა მხარე – ოდნავ შებუსული. მტევანი საშუალო ზომისაა – 16X9 სმ, კონუსისებრი ფორმის, საშუალო წონა – 140 გრ, ცალკეულ მტევნები – 300-400 გრ. მარცვალი თხელკანიანი, წვნიანი და უხვმოსავლიანია. ყურძნის წვენის შაქრიანობა – 19.4 %, მჟავიანობა – 8-9 გრ/ლ. სოკოვანი და ავადებების მიმართ ნაკლებმგრძნობიარეა, ყინვა და გვალვაგამძლეა. კარგი არომატითა და ბუნებრივი შუშხუნა თვისებებით ხასიათდება. 1950-იან წლებში გავრცელებული იყო სოფლებში – ასპინძის, ოშორისა და ტოლოში მიდამოებში.


[რედაქტირება] წყარო

სამცხე-ჯავახეთი: ცნობარი

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები