ყარა-იუსუფი
(ახალი გვერდი: '''ყარა-იუსუფი''' – (გ. 1420), დასავლეთის ოღუზი თურქმანების მომთაბა...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ყარა-იუსუფი''' – (გ. 1420), დასავლეთის ოღუზი თურქმანების მომთაბარე ტომთა ერით-ერთი გაერთიანების – ყარა-ყოიუნლუს („შავბატკნიანთა“) ბელადი. | '''ყარა-იუსუფი''' – (გ. 1420), დასავლეთის ოღუზი თურქმანების მომთაბარე ტომთა ერით-ერთი გაერთიანების – ყარა-ყოიუნლუს („შავბატკნიანთა“) ბელადი. | ||
| − | ყარა-ყოიუნლუს სადგომი იყო ვანისა და ურმიის ტბების მიდამოები, საიდანაც თანდათან გაავრცელეს გავლენა [[აზერბაიჯანი|აზერბაიჯანზე]] და აღმოსავლეთ ანატოლიის სასაზღვრო რაიონებზე. თემურლენგიანომში დამარცხებული ყარა-იუსუფი, ერთხანს ოსმალეთის სულთნის კარზე აფარებდა თავს, შემდეგ [[ეგვიპტე]]ში გაიქცა, სადაც სულთანმა ბარკუკმა [[თემურლენგი]]ს შიშით დაატუსაღა. თემურის გარდაცვალების (1405) | + | ყარა-ყოიუნლუს სადგომი იყო ვანისა და ურმიის ტბების მიდამოები, საიდანაც თანდათან გაავრცელეს გავლენა [[აზერბაიჯანი|აზერბაიჯანზე]] და აღმოსავლეთ ანატოლიის სასაზღვრო რაიონებზე. თემურლენგიანომში დამარცხებული ყარა-იუსუფი, ერთხანს ოსმალეთის სულთნის კარზე აფარებდა თავს, შემდეგ [[ეგვიპტე]]ში გაიქცა, სადაც სულთანმა ბარკუკმა [[თემურლენგი]]ს შიშით დაატუსაღა. თემურის გარდაცვალების (1405) შემდეგ ყარა-იუსუფი დაბრუნდა აზერბაიჯანში და დაიწყო [[ომი]] თემურიანთა წინააღმდეგ. 1410 მან დაამარცხა თავისი ყოფილი მოკავშირე აჰმედ ჯალაირიანი და ყარა-ყოიუნლუს [[სახელმწიფო]], რომელმაც 1468-მდე იარსება აზერბაიჯანში, სომხეთსა და არაბეთს ერაყში. |
| − | შემდეგ ყარა-იუსუფი | + | |
| − | ყარა-იუსუფი ცდილობდა დაემორჩილებინა | + | ყარა-იუსუფი ცდილობდა დაემორჩილებინა შარვანი, რომლის გამგებელმაც იბრაჰიმ შაჰმა დახმარება სთხოვა [[საქართველო]]ს მეფეს [[კონსტანტინე I (საქართველოს მეფე)|კონსტანტინე I]]-ს და შაქის გამგებელს სიდი აჰმედს, 1412 წლის დეკემბერში [[მტკვარი|მტკვრის]] მარცხენა ჩალაღანში ყარა-იუსუფთას ბრძოლაში მოკავშირეები დამარცხდნენ, დაიღუპა ბევრი [[ქართველები|ქართველი]] მეომარი, ტყვედ ჩავარდა კონსტანტინე, რომელიც ყარა-იუსუფის ბრძანებით 300 ქართველ [[აზნაური|აზნაურთან]] ერთად სიკვდილით დასაჯეს. ამის შემდეგ. ყარა-იუსუფმა ყურადღება თემურიანთა ირანის სამფლობელოებზე გადაიტანა. მოკვდა თემურიან შაჰრუხთან [[ომი]]ს დროს. |
| − | [[საქართველო]]ს მეფეს [[კონსტანტინე I (საქართველოს მეფე)|კონსტანტინე I]]- | + | |
| − | აჰმედს, 1412 წლის დეკემბერში [[მტკვარი|მტკვრის]] მარცხენა ჩალაღანში ყარა-იუსუფთას ბრძოლაში მოკავშირეები დამარცხდნენ, დაიღუპა ბევრი [[ქართველები|ქართველი]] მეომარი, ტყვედ ჩავარდა კონსტანტინე, რომელიც ყარა-იუსუფის ბრძანებით 300 ქართველ [[აზნაური|აზნაურთან]] ერთად სიკვდილით დასაჯეს. ამის შემდეგ. ყარა-იუსუფმა ყურადღება თემურიანთა ირანის სამფლობელოებზე გადაიტანა. მოკვდა თემურიან | + | |
==წყარო== | ==წყარო== | ||
[[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]] | [[ქართული დიპლომატიური ლექსიკონი]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:ყარა-ყოიუნლუს ბელადები]] |
მიმდინარე ცვლილება 22:21, 9 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
ყარა-იუსუფი – (გ. 1420), დასავლეთის ოღუზი თურქმანების მომთაბარე ტომთა ერით-ერთი გაერთიანების – ყარა-ყოიუნლუს („შავბატკნიანთა“) ბელადი.
ყარა-ყოიუნლუს სადგომი იყო ვანისა და ურმიის ტბების მიდამოები, საიდანაც თანდათან გაავრცელეს გავლენა აზერბაიჯანზე და აღმოსავლეთ ანატოლიის სასაზღვრო რაიონებზე. თემურლენგიანომში დამარცხებული ყარა-იუსუფი, ერთხანს ოსმალეთის სულთნის კარზე აფარებდა თავს, შემდეგ ეგვიპტეში გაიქცა, სადაც სულთანმა ბარკუკმა თემურლენგის შიშით დაატუსაღა. თემურის გარდაცვალების (1405) შემდეგ ყარა-იუსუფი დაბრუნდა აზერბაიჯანში და დაიწყო ომი თემურიანთა წინააღმდეგ. 1410 მან დაამარცხა თავისი ყოფილი მოკავშირე აჰმედ ჯალაირიანი და ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფო, რომელმაც 1468-მდე იარსება აზერბაიჯანში, სომხეთსა და არაბეთს ერაყში.
ყარა-იუსუფი ცდილობდა დაემორჩილებინა შარვანი, რომლის გამგებელმაც იბრაჰიმ შაჰმა დახმარება სთხოვა საქართველოს მეფეს კონსტანტინე I-ს და შაქის გამგებელს სიდი აჰმედს, 1412 წლის დეკემბერში მტკვრის მარცხენა ჩალაღანში ყარა-იუსუფთას ბრძოლაში მოკავშირეები დამარცხდნენ, დაიღუპა ბევრი ქართველი მეომარი, ტყვედ ჩავარდა კონსტანტინე, რომელიც ყარა-იუსუფის ბრძანებით 300 ქართველ აზნაურთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს. ამის შემდეგ. ყარა-იუსუფმა ყურადღება თემურიანთა ირანის სამფლობელოებზე გადაიტანა. მოკვდა თემურიან შაჰრუხთან ომის დროს.
