გაოციანი
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''გაოციანი''' – ერთ-ერთი ტიპური მუსიკალური სტილი, რომელიც გამოიყენება ჩინურ კლასიკურ [[თეატრი|თეატრში]]. ჩაისახა XII–XIII ს. გაოციანისათვის დამახასიათებელია ვოკალური პარტიების შესრულება სამუსიკო საკრავის თანხლების გარეშე (მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში, კულმინაციის მომენტში, ჟღერენ [[თეფშები (მუსიკა)|თეფშები]] „ლო“ და [[დოლი]] „გუ“). [[ | + | '''გაოციანი''' – ერთ-ერთი ტიპური მუსიკალური სტილი, რომელიც გამოიყენება ჩინურ კლასიკურ [[თეატრი|თეატრში]]. ჩაისახა XII–XIII ს. გაოციანისათვის დამახასიათებელია ვოკალური პარტიების შესრულება სამუსიკო საკრავის თანხლების გარეშე (მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში, კულმინაციის მომენტში, ჟღერენ [[თეფშები (მუსიკა)|თეფშები]] „ლო“ და [[დოლი]] „გუ“). [[კუპლეტი]]ს (ან [[არია|არიის]]) ბოლოს, სცენაზე მყოფ [[სოლისტი|სოლისტს]] მისამღერს უკეთებს [[ქორო (თეატრი)|ქორო]], რომელიც სცენის უკან იმყოფება. გაოციანის სტილის პარტიები იმღერება რეჩიტატივით და აღიქმება როგორც თავისებური დეკლამაცია, ჩვეულებრივი ლაპარაკის მაგვარი. |
მიმდინარე ცვლილება 01:10, 30 აპრილი 2025 მდგომარეობით
გაოციანი – ერთ-ერთი ტიპური მუსიკალური სტილი, რომელიც გამოიყენება ჩინურ კლასიკურ თეატრში. ჩაისახა XII–XIII ს. გაოციანისათვის დამახასიათებელია ვოკალური პარტიების შესრულება სამუსიკო საკრავის თანხლების გარეშე (მხოლოდ ცალკეულ შემთხვევებში, კულმინაციის მომენტში, ჟღერენ თეფშები „ლო“ და დოლი „გუ“). კუპლეტის (ან არიის) ბოლოს, სცენაზე მყოფ სოლისტს მისამღერს უკეთებს ქორო, რომელიც სცენის უკან იმყოფება. გაოციანის სტილის პარტიები იმღერება რეჩიტატივით და აღიქმება როგორც თავისებური დეკლამაცია, ჩვეულებრივი ლაპარაკის მაგვარი.
