პენდერეცკი ქშიშტოფ
(ახალი გვერდი: '''ქშიშტოფ პენდერეცკი''' – (25 ნოემბერი 1933, დემბიტა – 29 მარტი 2020, კრა...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Penderecki.PNG|thumb|140px|ქშიშტოფ პენდერეცკი]] | ||
'''ქშიშტოფ პენდერეცკი''' – (25 ნოემბერი 1933, დემბიტა – 29 მარტი 2020, კრაკოვი), პოლონელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი. ა. მალიავსკისა და ს. ვეხოვიჩის მოწაფე. 1959-იდან ასწავლიდა კრაკოვის უმაღლეს სამუსიკო სკოლაში (1972-იდან რექტორი), აგრეთვე ესენში (გფრ 1966-68), უფრო გვიან იელის უნივერსიტეტში ([[აშშ]]). თანამედროვე პოლონური საკომპოზიციო სკოლის ლიდერი. თავის შემოქმედებაში მიმართავს „მარადიულ“ ჰუმანისტურ თემებს. მისი მუსიკა ემოციური სიმძაფრით, ექსპრესიულობით გამოირჩევა, 50-60-იან წლებში ეწეოდა ექსპერიმენტებს სონორიკის სფეროში, ეძებდა გამომსახევლობის უჩვეულო ხერხებს („ხიროსიმის მსხვერპლთა გახსენება“, ალტის კონცერტი, საკულტო ნაწარმოები). ამევე დროს მიმართავს ტრადიციულ ჟანრებსა და ფორმებს („ლუკას პასიონი“, „მაგნიფიკატი“, „პოლონური რეკვიემი“). 80-იანი წლებიდან პენდერეცკის შემოქმედება ე.წ. ახალი რომანტიკის სტილისტიკას ავითარებს. პენდერეცკი მრავალი საერთაშორისო პრემიის ლაურეატი და უნივერსიტეტებისა და აკადემიის საპატიო წევრია. | '''ქშიშტოფ პენდერეცკი''' – (25 ნოემბერი 1933, დემბიტა – 29 მარტი 2020, კრაკოვი), პოლონელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი. ა. მალიავსკისა და ს. ვეხოვიჩის მოწაფე. 1959-იდან ასწავლიდა კრაკოვის უმაღლეს სამუსიკო სკოლაში (1972-იდან რექტორი), აგრეთვე ესენში (გფრ 1966-68), უფრო გვიან იელის უნივერსიტეტში ([[აშშ]]). თანამედროვე პოლონური საკომპოზიციო სკოლის ლიდერი. თავის შემოქმედებაში მიმართავს „მარადიულ“ ჰუმანისტურ თემებს. მისი მუსიკა ემოციური სიმძაფრით, ექსპრესიულობით გამოირჩევა, 50-60-იან წლებში ეწეოდა ექსპერიმენტებს სონორიკის სფეროში, ეძებდა გამომსახევლობის უჩვეულო ხერხებს („ხიროსიმის მსხვერპლთა გახსენება“, ალტის კონცერტი, საკულტო ნაწარმოები). ამევე დროს მიმართავს ტრადიციულ ჟანრებსა და ფორმებს („ლუკას პასიონი“, „მაგნიფიკატი“, „პოლონური რეკვიემი“). 80-იანი წლებიდან პენდერეცკის შემოქმედება ე.წ. ახალი რომანტიკის სტილისტიკას ავითარებს. პენდერეცკი მრავალი საერთაშორისო პრემიის ლაურეატი და უნივერსიტეტებისა და აკადემიის საპატიო წევრია. | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:01, 6 მაისი 2025 მდგომარეობით
ქშიშტოფ პენდერეცკი – (25 ნოემბერი 1933, დემბიტა – 29 მარტი 2020, კრაკოვი), პოლონელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, პედაგოგი. ა. მალიავსკისა და ს. ვეხოვიჩის მოწაფე. 1959-იდან ასწავლიდა კრაკოვის უმაღლეს სამუსიკო სკოლაში (1972-იდან რექტორი), აგრეთვე ესენში (გფრ 1966-68), უფრო გვიან იელის უნივერსიტეტში (აშშ). თანამედროვე პოლონური საკომპოზიციო სკოლის ლიდერი. თავის შემოქმედებაში მიმართავს „მარადიულ“ ჰუმანისტურ თემებს. მისი მუსიკა ემოციური სიმძაფრით, ექსპრესიულობით გამოირჩევა, 50-60-იან წლებში ეწეოდა ექსპერიმენტებს სონორიკის სფეროში, ეძებდა გამომსახევლობის უჩვეულო ხერხებს („ხიროსიმის მსხვერპლთა გახსენება“, ალტის კონცერტი, საკულტო ნაწარმოები). ამევე დროს მიმართავს ტრადიციულ ჟანრებსა და ფორმებს („ლუკას პასიონი“, „მაგნიფიკატი“, „პოლონური რეკვიემი“). 80-იანი წლებიდან პენდერეცკის შემოქმედება ე.წ. ახალი რომანტიკის სტილისტიკას ავითარებს. პენდერეცკი მრავალი საერთაშორისო პრემიის ლაურეატი და უნივერსიტეტებისა და აკადემიის საპატიო წევრია.
